Ένας από τους προσκεκλημένους του 10ου επετειακού ΦΠΚΑ, του μεγάλου φεστιβάλ-θεσμού της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, είναι ο σημαντικός Γάλλος ντοκιμαντερίστας Φλοράν Μαρσί για τον οποίο το φεστιβάλ έχει ετοιμάσει ξεχωριστή ενότητα, με προβολές επτά ταινιών του.
Η επιμελήτρια του αφιερώματος Όλια Βερροιοπούλου γράφει στον κατάλογο του 10ου ΦΠΚΑ: «Από ένα σιδηροδρομικό τούνελ στο Παρίσι στα εκτενή χωράφια του Νότιου Σουδάν, από την πόλη Μπαγκράμ βόρεια της Καμπούλ στη χειμωνιάτικη Τσετσενία, από τα ανατριχιαστικά εξώφυλλα για τον πόλεμο του Ιράκ στην Τρίπολη της Λιβύης … Εδώ και 30 χρόνια ο Φλοράν Μαρσί διασχίζει πολεμικά μέτωπα και πεδία συγκρούσεων ανά τον κόσμο, εκεί που γράφεται η ιστορία, και καταγράφει με την κάμερά του πολέμους, ξεσηκωμούς, απελευθερώσεις, μάχες και αγώνες, αλλά και τις πιο καταφανείς στερήσεις της εποχής μας. Δημιουργός που δεν κατατάσσεται εύκολα σε κατηγορίες. Στο σταυροδρόμι δημοσιογραφίας, βίντεο, πολεμικού φώτο-ρεπορτάζ και κινηματογράφου, συλλέγει μαρτυρίες, αναπτύσσοντας μία τελείως προσωπική ματιά, μακριά από τη συμβατική δημοσιογραφία. Το έργο του ερευνά τόσο την πραγματικότητα του πολέμου όσο και τον τρόπο καταγραφής και διάχυσης των εικόνων του σήμερα, ενεργοποιώντας έτσι το γεωπολιτικό φαντασιακό μας. Γυρίζει, μοντάρει και χρηματοδοτεί ο ίδιος τις ταινίες του, χρησιμοποιώντας τη νέα ψηφιακή οπτικοακουστική τεχνολογία με ριζοσπαστικό τρόπο. Η πλήρης αυτή ανεξαρτησία του τον φέρνει ακόμη πιο κοντά στους ανθρώπους που συναναστρέφεται και κινηματογραφεί. Τρομερά επίκαιρος αλλά και συνάμα διαχρονικός, προσφέρει μία έκρηξη ανθρωπισμού σε μία εποχή γενικευμένων συγκρούσεων και παραπληροφόρησης».
Στη συνέντευξη τύπου του σκηνοθέτη που φιλοξενήθηκε σήμερα το μεσημέρι στο Γαλλικό Ινστιτούτο στο πλαίσιο του 10ου ΦΠΚA, η πρόεδρος του Ιδρύματος κυρία Μαρία Κομνηνού προλόγισε το έργο του σημαντικού γάλλου δημιουργού, ο οποίος στη συνέχεια αναφέρθηκε στις βασικές παραμέτρους των ταινιών του. Με κίνητρο συναισθηματικό και δίνοντας έμφαση στην ανθρώπινη διάσταση των γεγονότων, τη φυσικότητα στην επικοινωνία και τη δόμηση μιας αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ο Φλοράν Μαρσί διασχίζει πολεμικά μέτωπα και με πραγματικό ενδιαφέρον για τους ανθρώπους που κινηματογραφεί και τις δράσεις τους, θέτει τον ίδιο τον εαυτό του στους κινδύνους του πολέμου, προκειμένου να αποτυπώσει με αυθεντικότητα το πεδίο της μάχης. Όπως είπε, δεν υπάρχει κάποιος «χρυσός κανόνας» για τον τρόπο που θα κινηματογραφήσει, ούτε πηγαίνει για γύρισμα με κάποιο σχέδιο στο μυαλό του. Η ματιά του επικεντρώνεται στις περιοχές που βρίσκονται εκτός ορατότητας, στους αφανείς ήρωες των πεδίων μάχης, προσπαθώντας να βρει την αλήθεια εντός της χειριστικής και αμφίσημης φύσης του πολέμου και να αποτυπώσει την «ψυχή της επανάστασης» στα πολλαπλά επίπεδα του αφηγήματός του. Αναφερόμενος στη σημερινή κοινωνία της μαζικής κουλτούρας, των νέων τεχνολογιών, της αμεσότητας των κοινωνικών μέσω δικτύωσης αλλά και στους διάφορους οικονομικούς και γραφειοκρατικούς παράγοντες που σχετίζονται με την παραγωγή ενός πολεμικού ντοκιμαντέρ, επισήμανε πως πρέπει να είναι κανείς έτοιμος «να πληρώσει το τίμημα» προκειμένου η καλλιτεχνική δημιουργία του να παραμείνει πηγαία και ελεύθερη, και ο ίδιος, ως ανεξάρτητος και αυτοχρηματοδοτούμενος καλλιτέχνης, να παραμείνει πιστός στο αξίωμά του «όσο δεν πάμε να δούμε από μόνοι μας, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συμβαίνει εκεί έξω».
Ο (αυτοδίδακτος) Φλοράν Μαρσί υπογράμμισε ιδιαίτερα το γεγονός πως δεν δουλεύει ποτέ για λογαριασμό κάποιας εταιρείας ή καναλιού –κάτι που, όπως είπε, εξασφαλίζει την απόλυτη ανεξαρτησία του, ωστόσο του στερεί σημαντικές πηγές χρηματοδότησης. «Εξάλλου ο τρόπος που δουλεύω δεν βοηθά στο να βρω χρηματοδότη. Δεν γνωρίζω ποτέ εκ των προτέρων πόσους μήνες θα χρειαστεί να δουλέψω, ούτε μπαίνω στη λογική να συμπληρώσω φόρμες και να υποστώ όλη αυτήν την γραφειοκρατία, γιατί πολύ απλά χάνω χρόνο… Και βέβαια τα κάνω όλα μόνος μου –ακόμα και το μοντάζ». Προσέθεσε πως έμπνευση του για να κινηματογραφήσει έναν πόλεμο είναι πολύ συχνά απλώς ένα πρόσωπο που θα του κάνει εντύπωση, όπως η εικόνα μιας Τσετσένας. Καθώς η ματιά του είναι ανένταχτη και πολύ προσωπική αποφεύγει συνειδητά να καταγράψει γεγονότα, όπως ο πόλεμος στο Ιράκ, όπου έγινε «δημοσιογραφική υπερεκμετάλλευση». Αντίθετα, στο Αφγανιστάν, μια χώρα που τον παθιάζει, ξεκίνησε να κινηματογραφεί χρόνια πριν από τους Δίδυμους Πύργους, «όταν ακόμα δεν ασχολιόταν κανείς. Είχα τραβήξει εικόνες από την Αλ Καϊντα ήδη από το ‘90».
Κάτι άλλο που τόνισε είναι πως δεν πηγαίνει ποτέ να κινηματογραφήσει συνοδεύοντας τον Στρατό. «Αυτό σημαίνει πως είμαι μόνος μου, ευάλωτος, αλλά δεν εξυπηρετώ καμία πολιτική διεκδίκηση. Διαφορετικά θα έδειχνα μόνο αυτά που μου επιτρέπεται να δείξω». Αυτό δεν σημαίνει, διευκρίνισε, ότι το υλικό του δεν έχει χρησιμοποιηθεί από κάποιους με συγκεκριμένη ατζέντα. «Από ένα σημείο και ύστερα χάνεις τον έλεγχο. Βρίσκεσαι στην καρδιά ενός τέρατος που προβάλλει αυτό που το ενδιαφέρει για να υπηρετήσει τους δικούς του σκοπούς. Όσο κι αν προσωπικά παλεύω για το αντίθετο…».
Σήμερα όλα μεταδίδονται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες. «Τα νέα μέσα μας δίνουν αυτό το πλεονέκτημα. ‘Όμως δεν σου αφήνουν το χρόνο να διασταυρώσεις τις πηγές σου, ενώ αναπαράγουν και ψευδείς εικόνες. Επιπλέον, υπάρχουν αλγόριθμοι που κατευθύνουν το υλικό προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Οι ταχύτητες αυτές δεν σου αφήνουν το περιθώριο να φιλτράρεις, να κάτσεις λίγο πίσω και να σκεφτείς.
Οι πόλεμοι και οι επαναστάσεις «είναι σαν φυσικά φαινόμενα, χαοτικά φαινόμενα που μας ξεπερνάνε», κατέληξε. «Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι με αφήνουν να τους κινηματογραφήσω. Η αλήθεια είναι πως θέλουν μάρτυρες για όσα ζούνε. Θέλουν να μοιραστούν την ιστορία τους. Και το γεγονός πως μοιράζεσαι μαζί τους τον ίδιο κίνδυνο, τους κάνει να σε εμπιστευτούν…».
Την Τετάρτη, 27 Νοεμβριου στις 15:30 ο Φλοράν Μαρσί θα δώσει Masterclass στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, με τίτλο «Την εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνητής νοημοσύνης, μπορούν ακόμη οι εικόνες να είναι επαναστατικές;»
Τις επόμενες μέρες θα προβληθούν οι εξής ταινίες του, παρουσία του σκηνοθέτη:
Ο διοικητής Καουανί/Commander Khawani (Δευτέρα, 25/11/19, 7μ.μ., Ταινιοθήκη)
Αύριο Τρίπολη/Tomorrow Tripoli (Τρίτη, 26/11/19, 8μ.μ. ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ, ΣΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ)
Σαϊά/Saia (Τετάρτη, 27/11/19, 5μ.μ, Ταινιοθήκη.)
Το περίπτερο και ο πόλεμος/The kiosk and the war (Τετάρτη, 27/11/19, 5μ.μ. Ταινιοθήκη)
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Στο ταμείο της Ταινιοθήκης της Ελλάδος και στο viva.gr:
Γενική είσοδος: 5 ευρώ.
Κάρτα 5 προβολών: 20 ευρώ
Κάρτα 10 προβολών: 35 ευρώ
Κάρτα 20 προβολών: 65 ευρώ
Ειδική κάρτα 10 προβολών (AμεA και συνοδός, άνεργοι, φοιτητές, μαθητές, εκπαιδευτικοί, ατέλειες και άτομα άνω των 65 ετών): 25 ευρώ.
Σημείωση: Ο αριθμός των καρτών είναι περιορισμένος. Θα διατίθενται μέχρι εξαντλήσεως.
Η είσοδος στην προβολή που θα πραγματοποιηθεί στο Γαλλικό Ινστιτούτο (Αύριο Τρίπολη/Tomorrow Tripoli, του Φλοράν Μαρσί, την Τρίτη 26/11, 8 μ.μ.) είναι δωρεάν.
Φωτογραφίες από τις ταινίες όλων των προγραμμάτων θα βρείτε σε αυτό το λινκ:
https://www.dropbox.com/sh/qraer2vmuafrxgf/AABYf2ygtbaIHC1ij_SjgRk9a?dl=0
Εδώ θα βρείτε τον κατάλογο του Φεστιβάλ:
http://bit.do/10AAGFF-Catalogue
Microsite: 10aagff.tainiothiki.gr
Tαινιοθήκη της Ελλάδος
Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου, μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3612046
Exile Room
Αθηνάς 12, 3ος όροφος, μετρό Μοναστηράκι, τηλ.210 3223395
To 10ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου διοργανώνεται από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος στo πλαίσιο της πράξης «Η Κινηματογραφοφιλία στη Νέα Εποχή ΙΙ» που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΠΕΠ ΑΤΤΙΚΗ του ΕΣΠΑ 2014-2020
