ΤΟ ΤΑΒΛΙ – Ο Βασίλης Κανελλόπουλος που πρωταγωνιστεί μαζί με τον Κυριάκο Δανιηλίδη στο έργο «Το Τάβλι» του Δ. Κεχαΐδη μας είπε λίγα λόγια για την παράσταση
Βασίλης Κανελλόπουλος: Ηθοποιός. Πρωταγωνιστεί μαζί με τον Κυριάκο Δανιηλίδη στο έργο «Το Τάβλι» του Δ. Κεχαΐδη. Οι δύο ηθοποιοί υπογράφουν και την σκηνοθεσία του έργου. Συνομιλήσαμε μαζί του με αφορμή αυτήν την θεατρική παράσταση στον κήπο του Λαογραφικού Μουσείου Θεσσαλονίκης: 1. Μιλήστε μας για την επιλογή του Νεοελληνικού αυτού έργου και την ιδέα της παρουσίασής του στον κήπο του Λαογραφικού Μουσείου στη Θεσσαλονίκη. Β. Κ. Μετά από μία άριστη συνεργασία που είχαμε με τον Κυριάκο στο προηγούμενο έργο που έτυχε να παίξουμε μαζί ( Φτυστός ο Μακαρίτης ) και βλέποντας ότι υπάρχει η ίδια σκηνική αντίληψη επί πολλών, αποφασίσαμε να “ανεβάσουμε” κάτι άλλο μαζί. Έπειτα από αρκετό ψάξιμο καταλήξαμε σε ένα εξαιρετικό Θεατρικό κείμενο του Κεχαΐδη: ” Το Τάβλι”, ένα έργο πάντα επίκαιρο στη χώρα αυτή που όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Η οδηγία του συγγραφέα είναι ότι η ιστορία εξελίσσεται σε μια αυλή. Άντε τώρα εσύ να ψάχνεις να βρεις αυλή σε μια Θεσσαλονίκη πνιγμένη από το τσιμέντο. Ευτυχώς η ιδέα του Κυριάκου ήρθε σχετικά νωρίς και έτσι δεν το πολυσκεφτήκαμε…Κάναμε τις ανάλογες κινήσεις και μας δόθηκε η άδεια να ανεβάσουμε την παράστασή μας στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου…πάντα έχουμε το νου μας για τέτοιους χώρους και έπειτα από έναν άκρως επιτυχημένο 1ο κύκλο παραστάσεων, εκεί στο Λαογραφικό, συνεχίζουμε σε έναν άλλο ιστορικό χώρο της πόλης στο κέντρο, στο Καπάνι… 2. Σε ποια στοιχεία του έργου δώσατε έμφαση με την ερμηνεία σας; Πώς προσεγγίσατε τους δύο χαρακτήρες τόσο υποκριτικά όσο και σκηνοθετικά; Β. Κ. Πάντα αφήνω το κείμενο να με οδηγήσει…δεν έχω καμμια ιδιαίτερη “συνταγή” ή κόλπο προσέγγισης…ο συγγραφέας πάντα μας δίνει τα στοιχεία αυτά που χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε τον ήρωά μας!! Το θέμα είναι απλά να τα εντοπίσεις και να τα αφομοιώσεις…. 3. Με ποια όπλα έκφρασης ένας ηθοποιός φωτίζει τα θεατρικά έργα και τους χαρακτήρες; Εσείς πώς πλάθετε τον εκάστοτε χαρακτήρα; Ποιές άλλες τέχνες συνεπικουρούν τη θεατρική σας έκφραση; Β.Κ. Χμ…τέτοιες βαθιές αναλύσεις είναι η αλήθεια ότι ποτέ δεν τις κάνω!! Αυθόρμητα νομίζω μου βγαίνουν όλα…και εκεί πιστεύω ότι είναι το κλειδί της επιτυχίας… Η γνώση χρειάζεται και οι αναλύσεις βοηθούν αλλά την ώρα που παίζεις, που “χτίζεις” έναν ρόλο δεν σκέφτεσαι κάτι από αυτά…μόνο καθαρό μυαλό και πίστη στο αυθόρμητο και πηγαίο ένστικτο!!! 4. Ποια συναισθήματα σας διακατέχουν στην αρχή και στο τέλος μιας παράστασης; Β. Κ. ΑΓΧΟΣ!!!!!! Χαχα…. Φαίνεται αστείο αλλά το ” δημιουργικό ” άγχος είναι σωτηρία κάποιες στιγμές!!!! Και αν όχι άγχος, μια νευρικότητα…Πριν την παράσταση πάντα σκέφτεσαι να πάνε όλα καλά, μην κάνω κανένα λάθος, τα φώτα αν φωτίζουν σωστά, μην ξεχάσαμε κάτι από το φροντιστήριο κ.ά. Προσωπικά, πολλές φορές σκέφτομαι μόνο την 1η ατάκα μου και μετά όλα “τσουλάνε”. Στο τέλος πάντα σκέφτεσαι, πήγαν όλα καλά;;;Πώς είμασταν;;; Αρέσαμε;;; Χειροκροτούν αλήθεια ή από συνήθεια;;; Τέτοια απλά, καθημερινά πράγματα..χαχα!!! 5. Τι είναι για σας το θέατρο ; Ποιος είναι κατά την άποψή σας ο ρόλος του; Β. Κ. Για εμένα, το θέατρο είναι ο καθρέφτης μας. Εκεί βλέπουμε τις ψυχές μας γυμνές, χωρίς στολίδια και φκιασίδια, που έλεγε και η γιαγιά μου!! Δυστυχώς, στις μέρες μας, οι Νεοέλληνες έχουμε “ξεχάσει” τη σημασία του!! Στη χώρα που γεννήθηκε και άνθισε το θέατρο, δεν του δίνουμε θέση στη ζωή, στην καθημερινότητά μας. Είναι πολύ κρίμα και ελπίζουμε, αν μπορέσουμε, η νέα γενιά ηθοποιών να μπορέσουμε να το αλλάξουμε αυτό. Αυτό είναι το στοίχημά μας.. 6. Πώς διαχειρίζεστε μία θεατρική επιτυχία ή αποτυχία αντίστοιχα; Ποιους στόχους θέτετε κάθε φορά; Β. Κ. Μια επιτυχία πάντα είναι ευπρόσδεκτη και σαφώς, πιο εύκολα διαχειρίσιμη!! Όλα δείχνουν ότι πάνε καλά και απλά, ίσως προσπαθήσεις να βελτιώσεις κάποια πράγματα για να γίνουν καλύτερα… Τα δύσκολα είναι στην αποτυχία. Εκεί πρέπει να καταφέρεις αρχικά να το αποδεχτείς, πράγμα που νομίζω είναι και το πιο δύσκολο, μετά να εντοπίσεις τι πήγε στραβά, να σηκώσεις μανίκια και να το αλλάξεις… Στα λόγια είναι εύκολο πάντα, βέβαια. Η πράξη, μπορεί να πει κάποιος, διαφέρει.. 7. Πώς αντιλαμβάνεστε το χρόνο στον κύκλο της τέχνης; Η τέχνη, ακολουθεί τη ζωή και την ιστορία…Όσο αυτές κάνουν κύκλους, τόσο και η τέχνη θα περιστρέφεται μαζί τους. Βεβαίως, το ευτύχημα είναι ότι κάθε φορά, που περνάει από το ίδιο σημείο του κύκλου, στον χρόνο, θέλω να πιστεύω ότι την βρίσκει ένα επίπεδο πιο βελτιωμένη.. 8. Τι διαβάζετε; πέρα από τα θεατρικά έργα, ποια βιβλία τροφοδοτούν τη σκέψη σας; Β. Κ. Μακάρι να μπορούσα να πω ότι διαβάζω όσο θα ήθελα, τα βιβλία που θέλω. Μου αρέσει πολύ το διάβασμα, αλλά λόγω επαγγέλματος, τελευταία ασχολούμαι μόνο με θεατρικά κείμενα!!! Θα ήθελα όμως να διαβάζω διηγήματα, μυθιστορήματα με χιούμορ και έξυπνη πλοκή!! Τελευταίο βιβλίο που διάβασα και απόλαυσα ήταν ” ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο κ εξαφανίστηκε” !! Μου άρεσε πολύ και γενικά νομίζω ότι όλα έχουν να σου δώσουν κάτι. Ένα ερέθισμα για σκέψη και προβληματισμό μπορείς να πάρεις από παντού…αρκεί να έχεις ανοιχτά μάτια και αυτιά… -Σας ευχαριστούμε πολύ . Β. Κ. – Σας ευχαριστώ.
Όλο το άρθρο