Με στόχο πάντα την ουσιαστική έρευνα, η ομάδα Χώρος προσεγγίζει το αρχαίο θέατρο μέσα από σπαράγματα των τριών τραγικών και κομμάτια από το «Σύσσημον» του Νίκου Παναγιωτόπουλου, στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών.
Επιστρέφει στις απαρχές πιστεύοντας ότι: «σήμερα όπου όλοι φωνάζουν ταυτόχρονα, και ό,τι μας απασχολεί κρατάει μόνο μια στιγμή, οφείλουμε να αναμετρηθούμε με μεγέθη που μας ξεπερνούν, να φορέσουμε τα πρόσωπα των ανθρώπων που πέρασαν και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Η “Άσκηση Επίδαυρος-Σύσσημον” είναι ένα συμφωνημένο σημάδι μεταξύ του θιάσου και των θεατών, μια απελπισμένη κίνηση να αποκτήσουν φωνή τα στόματα αυτών που δεν έχουνε στον ήλιο μοίρα».
Το ποίημα της εβδομάδος: από την ποιητική συλλογή «Σύσσημον ή τα Κεφάλαια»
ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Κ”
Αυτά τα σπίτια της ψυχής
αυτοί οι άνθρωποι
καθισμένοι σε καναπέδες ανάμεσα σε δάφνες.
Αυτά τα γκρεμισμένα σπίτια της ψυχής
αυτοί οι σταυροθόλωτοι ναοί
αυτοί οι άνθρωποι.
Οπου ανήκει η ψυχή σου πας.
Στο τέλος ακολουθείς την ψυχή σου και πεθαίνεις.
*
Ολους του ήπιε η πίκρα.
Ολοι συμφώνησαν ότι οι ίδιοι δεν είναι η μετριότητα.
Εγώ ήμουν στο κατώφλι των σαράντα πέντε μου χρόνων
και ήμουν η ίδια η μετριότητα.
Και ήμουν πολύ χαλασμένος
θαύμαζα τις αμαρτίες που μου είχαν οξύνει τη νόηση
αφήνοντάς με μετριότητα.
*
Με μια ψυχή κολλημένη στο μαγνήτη.
Με μια γυναίκα καθισμένη σ” ένα παλιό κρεβάτι του έρωτα.
Με λίγους συγγραφείς σ” ένα ντιβάνι του θανάτου
κλείνει του εικοστού κεφαλαίοιυ μου ο κύκλος.
Το δούλεψα σε στίχους βαρείς ρητορικούς και σοβαρούς.
Το δούλεψα εδώ που κάθομαι και γράφω
στο σπίτι απέναντι απ” το λόφο
χωρίς να λογαριάζω τον εαυτό μου γι” άνθρωπο που γράφει
χωρίς ν” ανήκω στη λογοτεχνία και στην ύλη
μολονότι αυτά τα δυό είναι τα πράγματα
που περισσότερο αγαπώ
αλλά δεν είμαι δικός τους.
αυτοί οι άνθρωποι
καθισμένοι σε καναπέδες ανάμεσα σε δάφνες.
Αυτά τα γκρεμισμένα σπίτια της ψυχής
αυτοί οι σταυροθόλωτοι ναοί
αυτοί οι άνθρωποι.
Οπου ανήκει η ψυχή σου πας.
Στο τέλος ακολουθείς την ψυχή σου και πεθαίνεις.
*
Ολους του ήπιε η πίκρα.
Ολοι συμφώνησαν ότι οι ίδιοι δεν είναι η μετριότητα.
Εγώ ήμουν στο κατώφλι των σαράντα πέντε μου χρόνων
και ήμουν η ίδια η μετριότητα.
Και ήμουν πολύ χαλασμένος
θαύμαζα τις αμαρτίες που μου είχαν οξύνει τη νόηση
αφήνοντάς με μετριότητα.
*
Με μια ψυχή κολλημένη στο μαγνήτη.
Με μια γυναίκα καθισμένη σ” ένα παλιό κρεβάτι του έρωτα.
Με λίγους συγγραφείς σ” ένα ντιβάνι του θανάτου
κλείνει του εικοστού κεφαλαίοιυ μου ο κύκλος.
Το δούλεψα σε στίχους βαρείς ρητορικούς και σοβαρούς.
Το δούλεψα εδώ που κάθομαι και γράφω
στο σπίτι απέναντι απ” το λόφο
χωρίς να λογαριάζω τον εαυτό μου γι” άνθρωπο που γράφει
χωρίς ν” ανήκω στη λογοτεχνία και στην ύλη
μολονότι αυτά τα δυό είναι τα πράγματα
που περισσότερο αγαπώ
αλλά δεν είμαι δικός τους.
Συντελεστές
Κείμενα: Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Νίκος Παναγιωτόπουλος
Σκηνοθεσία-Επεξεργασία κειμένου: Σίμος Κακάλας
Κοστούμια: Κέννυ ΜακΛέλαν
Μάσκες: Μάρθα Φωκά
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης
Μουσικοί: Κωστής Κυριτσάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Χρήστος Μπάρμπας
Παίζουν: Έλενα Μαυρίδου, Δήμητρα Κούζα, Δήμητρα Λαρεντζάκη, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Κρανιώτης
Σκηνοθεσία-Επεξεργασία κειμένου: Σίμος Κακάλας
Κοστούμια: Κέννυ ΜακΛέλαν
Μάσκες: Μάρθα Φωκά
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης
Μουσικοί: Κωστής Κυριτσάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Χρήστος Μπάρμπας
Παίζουν: Έλενα Μαυρίδου, Δήμητρα Κούζα, Δήμητρα Λαρεντζάκη, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Κρανιώτης
Πληροφορίες εισιτηρίων
Τιμές εισιτηρίων
Ζώνη Α: 15 €
Άνω διάζωμα: 10 €
Φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ: 5 €
Ζώνη Α: 15 €
Άνω διάζωμα: 10 €
Φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ: 5 €
