Η Nitra Gallery σας προσκαλεί στην πρώτη έκθεση για τη σεζόν 2013-2014:
Στερεο (GRtext)
Eπιμέλεια: Αρετή Λεοπούλου (ιστορικός τέχνης-επιμελήτρια)
Λία Ψωμά
(εικαστικός), Βιργινία Μαστρογιαννάκη (εικαστικός), Ελένη Στεργίου
(φωτογράφος), Αγγελική Τροκάνα (γραφίστρια) και Χάρης Μάρτης (3-D animator).
(εικαστικός), Βιργινία Μαστρογιαννάκη (εικαστικός), Ελένη Στεργίου
(φωτογράφος), Αγγελική Τροκάνα (γραφίστρια) και Χάρης Μάρτης (3-D animator).
Εγκαίνια : 20 Σεπτεμβρίου, 20.00 (διάρκεια έως 19 Οκτωβρίου 2013)
Στερεο
στερεός-ή-ό: 1. (α) αυτός που χαρακτηρίζεται από πυκνότητα και
συνεκτικότητα στη σύσταση και την κατασκευή του ΣΥΝ. συμπαγής (β) (ειδικότ.)
αυτός που δεν έχει ρευστή φύση, που δεν είναι ούτε υγρός ούτε άεριος 2. αυτός
που είναι σταθερά συνδεδεμένος με τη βάση του, που δεν υπάρχει περίπτωση να
πέσει ή να μετακινηθεί ΣΥΝ. σταθερός, αμετακίνητος 3. αυτός που δεν κινείται 4.
ανθεκτικός, γερός (μτφ.) 5. αυτός που παραμένει όπως είναι, που δεν κλονίζεται
ΣΥΝ. ακλόνητος 6. αυτός που έχει γερές βάσεις, που δεν ανατρέπεται εύκολα.
συνεκτικότητα στη σύσταση και την κατασκευή του ΣΥΝ. συμπαγής (β) (ειδικότ.)
αυτός που δεν έχει ρευστή φύση, που δεν είναι ούτε υγρός ούτε άεριος 2. αυτός
που είναι σταθερά συνδεδεμένος με τη βάση του, που δεν υπάρχει περίπτωση να
πέσει ή να μετακινηθεί ΣΥΝ. σταθερός, αμετακίνητος 3. αυτός που δεν κινείται 4.
ανθεκτικός, γερός (μτφ.) 5. αυτός που παραμένει όπως είναι, που δεν κλονίζεται
ΣΥΝ. ακλόνητος 6. αυτός που έχει γερές βάσεις, που δεν ανατρέπεται εύκολα.
Μπορεί κανείς να ισχυριστεί
ότι υπάρχει κάτι απολύτως στερεό; Ότι θα προτιμούσε να ήταν όλα απολύτως
παγιωμένα και αμετάβλητα γύρω του; Κι όμως, σε εποχές που επικρατεί
αβεβαιότητα, μία από τις κύριες ανθρώπινες ανάγκες είναι ο εντοπισμός όσων
παραμένουν στέρεα· η εντύπωση, η αίσθηση, έστω η επίφαση σταθερότητας, η
ανάγκη μιας δομής ή μιας αξίας που κατορθώνει να παραμένει αναλλοίωτη, όταν όλα
μεταβάλλονται ανεξέλεγκτα.
ότι υπάρχει κάτι απολύτως στερεό; Ότι θα προτιμούσε να ήταν όλα απολύτως
παγιωμένα και αμετάβλητα γύρω του; Κι όμως, σε εποχές που επικρατεί
αβεβαιότητα, μία από τις κύριες ανθρώπινες ανάγκες είναι ο εντοπισμός όσων
παραμένουν στέρεα· η εντύπωση, η αίσθηση, έστω η επίφαση σταθερότητας, η
ανάγκη μιας δομής ή μιας αξίας που κατορθώνει να παραμένει αναλλοίωτη, όταν όλα
μεταβάλλονται ανεξέλεγκτα.
Η ανθρώπινη αυτή ανάγκη
υπήρξε και η αφορμή της έκθεσης «στερεο». Η αναζήτηση ανάλογων δομών, η
προσέγγιση ενός τέτοιου σκεπτικού είτε αφορά στη φύση είτε στο ανθρώπινο σώμα
είτε σε συναισθήματα συγκεκριμένα, αλλά και αφηρημένα. Παρουσιάζονται απόπειρες απόδοσης στερεών εικόνων και ιδεών. Τα έργα αποτελούν
εκδοχές μιας στερεότητας που άλλοτε αμφισβητείται και άλλοτε αντιμετωπίζεται ως
βεβαιότητα, όπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει και με κάθε έκφανση της ζωής.
υπήρξε και η αφορμή της έκθεσης «στερεο». Η αναζήτηση ανάλογων δομών, η
προσέγγιση ενός τέτοιου σκεπτικού είτε αφορά στη φύση είτε στο ανθρώπινο σώμα
είτε σε συναισθήματα συγκεκριμένα, αλλά και αφηρημένα. Παρουσιάζονται απόπειρες απόδοσης στερεών εικόνων και ιδεών. Τα έργα αποτελούν
εκδοχές μιας στερεότητας που άλλοτε αμφισβητείται και άλλοτε αντιμετωπίζεται ως
βεβαιότητα, όπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει και με κάθε έκφανση της ζωής.
Για τους παραπάνω λόγους η έκθεση αυτή δομήθηκε σε μια
αντίστοιχη λογική και ως προς τη δημιουργική ταυτότητα των συμμετεχόντων. Δε
συμμετέχουν μόνο εικαστικοί καλλιτέχνες, αλλά και άνθρωποι διαφορετικών
δημιουργικών πεδίων. Πέντε καλλιτέχνες, ο καθένας από διαφορετικό επαγγελματικό
και εκφραστικό υπόβαθρο, με διαφορετικές αφετηρίες και μέσα, επιχειρούν να
προσεγγίσουν την έννοια αυτή. Αλληγορικά, συμβολικά, επιστημονικά,
συναισθηματικά ή μαθηματικά, αβίαστα ή με αγωνία. Η ερμηνεία τους, εκ των
υστέρων, αφήνεται στην οπτική και νοητική μας αντίληψη και κρίση. Για ό,τι
μπορεί εν τέλει να είναι στερεό, για ένα αποτέλεσμα που ελπίζουμε να είναι –αν
μη τι άλλο– στερεό αισθητικά.
αντίστοιχη λογική και ως προς τη δημιουργική ταυτότητα των συμμετεχόντων. Δε
συμμετέχουν μόνο εικαστικοί καλλιτέχνες, αλλά και άνθρωποι διαφορετικών
δημιουργικών πεδίων. Πέντε καλλιτέχνες, ο καθένας από διαφορετικό επαγγελματικό
και εκφραστικό υπόβαθρο, με διαφορετικές αφετηρίες και μέσα, επιχειρούν να
προσεγγίσουν την έννοια αυτή. Αλληγορικά, συμβολικά, επιστημονικά,
συναισθηματικά ή μαθηματικά, αβίαστα ή με αγωνία. Η ερμηνεία τους, εκ των
υστέρων, αφήνεται στην οπτική και νοητική μας αντίληψη και κρίση. Για ό,τι
μπορεί εν τέλει να είναι στερεό, για ένα αποτέλεσμα που ελπίζουμε να είναι –αν
μη τι άλλο– στερεό αισθητικά.
H στερεότητα
των ανθρώπινων συναισθημάτων και καταστάσεων είναι το ζήτημα που κυρίως
απασχολεί τη Λία Ψωμά (εικαστικός)
προσεγγίζει μέσα από ζωγραφικά έργα τη συνάφεια που μπορεί να έχουν (ή να μην
έχουν) συναισθήματα και ανθρώπινες καταστάσεις, επιδιώξεις και προσδοκίες. Η Βιργινία Μαστρογιαννάκη (εικαστικός)
αναιρεί τις βεβαιότητες των φαινομενικά στέρεων υλικών (τοίχος, χαρτί κ.ά.),
καταστρέφοντας ελεγχόμενα τις επιφάνειές τους και δίνοντας τους διάτρητη
υπόσταση. Η Ελένη Στεργίου
(φωτογράφος) φωτογραφίζει στέρεα πεδία, παραμένοντας προσηλωμένη στο έδαφος, το
χώμα και σε ό,τι αυτό μπορεί να συμβολίζει για τον κύκλο της ζωής. Η Αγγελική
Τροκάνα (γραφίστρια) θέτει τους ανθρώπους διαχειριστές στέρεων
αντικειμένων, εννοιών και εικονογραφικών συμβόλων μέσα από ψηφιακά κολάζ. Ο Χάρης Μάρτης (3-D animator) στερεοποιεί απόκοσμα τρισδιάστατα περιβάλλοντα (στην
ουσία fractals), τα οποία αν και προκύπτουν από
μαθηματικούς τύπους, ωστόσο η σύνθεσή τους πραγματοποιείται ανεξέλεγκτα.
των ανθρώπινων συναισθημάτων και καταστάσεων είναι το ζήτημα που κυρίως
απασχολεί τη Λία Ψωμά (εικαστικός)
προσεγγίζει μέσα από ζωγραφικά έργα τη συνάφεια που μπορεί να έχουν (ή να μην
έχουν) συναισθήματα και ανθρώπινες καταστάσεις, επιδιώξεις και προσδοκίες. Η Βιργινία Μαστρογιαννάκη (εικαστικός)
αναιρεί τις βεβαιότητες των φαινομενικά στέρεων υλικών (τοίχος, χαρτί κ.ά.),
καταστρέφοντας ελεγχόμενα τις επιφάνειές τους και δίνοντας τους διάτρητη
υπόσταση. Η Ελένη Στεργίου
(φωτογράφος) φωτογραφίζει στέρεα πεδία, παραμένοντας προσηλωμένη στο έδαφος, το
χώμα και σε ό,τι αυτό μπορεί να συμβολίζει για τον κύκλο της ζωής. Η Αγγελική
Τροκάνα (γραφίστρια) θέτει τους ανθρώπους διαχειριστές στέρεων
αντικειμένων, εννοιών και εικονογραφικών συμβόλων μέσα από ψηφιακά κολάζ. Ο Χάρης Μάρτης (3-D animator) στερεοποιεί απόκοσμα τρισδιάστατα περιβάλλοντα (στην
ουσία fractals), τα οποία αν και προκύπτουν από
μαθηματικούς τύπους, ωστόσο η σύνθεσή τους πραγματοποιείται ανεξέλεγκτα.
Όλοι μαζί συνθέτουν στην έκθεση, ο καθένας με τη δική του
μέθοδο, την πλέον στερεή προσέγγιση της πραγματικότητας: αυτήν που επιβεβαιώνει
ότι τίποτα δεν παραμένει αμετάβλητο για πάντα.
μέθοδο, την πλέον στερεή προσέγγιση της πραγματικότητας: αυτήν που επιβεβαιώνει
ότι τίποτα δεν παραμένει αμετάβλητο για πάντα.
Αρετή
Λεοπούλου
Λεοπούλου
ιστορικός τέχνης-επιμελήτρια
