ΒΙΒΛΙΟ -ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΚΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ CLAUDE DUPRAT

ΔΙΑΦΟΡΑ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
ΒΙΒΛΙΟΥ – 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ 19.30
ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΚΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ
ΤΟΥ CLAUDE
DUPRAT
ΓΑΛΛΙΚΟ
ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΙΘΟΥΣΑ
ΑΛΛΑΤΙΝΗ-ΝΤΑΣΩ

Στην αρχή μιας ανάλυσης υπάρχει η μεταβίβαση, έννοια, την οποία ο Φρόϋντ
συνδέει με την ορμή επανάληψης. Για τον Λακάν αυτή «δεν στοχεύει τίποτε άλλο
εκτός από την ιστορικοποιητική χρονικότητα της εμπειρίας της μεταβίβασης, έτσι
και το ένστικτο του θανάτου εκφράζει στην ουσία το όριο της ιστορικής λειτουργίας
του υποκειμένου» . Το όριο αυτό είναι ο θάνατος και «αναπαριστά το παρελθόν με
την πραγματική του μορφή», δηλαδή «το παρελθόν που εκδηλώνεται ανεστραμμένο
μέσα στην επανάληψη», ριζικά διαφορετικό από το φυσικό παρελθόν, το επικό
παρελθόν, και το «ιστορικό παρελθόν όπου ο άνθρωπος βρίσκει την εγγύηση του
μέλλοντός του».
Μία από τις επιπτώσεις της λειτουργίας του χρόνου στην τεχνική της
ψυχανάλυσης αφορά την διάρκεια των συνεδριών. Ο Λακάν εισήγαγε την πρακτική των
συνεδριών της μεταβαλλόμενης διάρκειας, τις περισσότερες φορές σύντομες,
μερικές φορές υπερβολικά σύντομες. Σημειώνει ότι η διαδικασία των σύντομων
συνεδριών έχει «ένα ακριβές διαλεκτικό νόημα στην τεχνική της εφαρμογή»
(σελ.315), παίρνοντας σαν παράδειγμα της αποτελεσματικότητά της το να έχει
καταφέρει «να έρθουν στο φως σε κάποιο αρσενικό υποκείμενο, φαντασιώσεις
πρωκτικής εγκυμοσύνης με το όνειρο της ελευθέρωσής του με καισαρική τομή». Ο
ρόλος της στίξης, του τονισμού, της τομής στην καθοδήγηση των συνεδριών από τον
ψυχαναλυτή αποκαλύπτεται εδώ κεφαλαιώδης. Η στίξη «σταθεροποιεί το νόημα», και
«η αδιαφορία με την οποία η τομή του
timing διακόπτει τις
στιγμές βιασύνης στο υποκείμενο» μπορεί να εμποδίσει την ανάδυση της αλήθειας.
Claude
Duprat
Ο Κλωντ Ντυπρά ανήκε ανέκαθεν στα πρόσωπα στα οποία μπορούσε κανείς πάντοτε
να βασίζεται. Εδώ και μια τριακονταετία, είμαστε πολλοί που εκτιμούμε την
σοβαρότητά του, την πιστότητα και την επιμονή του. Ο Ρολάν Μπροκά στο
Πρεμοντρέ, κι εγώ στα πλαίσια της
GRAPPAF, είμαστε
σύμφωνοι να υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι ο Κλωντ Ντυπρά είναι ένας άνθρωπος
εμπιστοσύνης.
Αυτό το χαρακτηριστικό ανευρίσκεται στην προσήλωση που μαρτυρεί με σταθερό
τρόπο στη διδασκαλία του Λακάν. Βεβαίως είχε το προνόμιο να βρίσκεται συχνά στο
περιβάλλον του Λακάν, πιθανά κατά την φάση ακμής της διδασκαλίας του. Αντίθετα
με άλλους , ήξερε να κρατήσει ζωντανό τον προσανατολισμό που επέτρεψε στον
Λακάν της παράνοιας αυτοτιμωρίας να δώσει τη θέση του στον Λακάν του Συνθέματος
(
sinthome). Ο Κλωντ Ντυπρά είναι βεβαίως μια από τις καλύτερες αναφορές που μπορεί
κανείς να βρει σε ότι αφορά την ανάγνωση της διδασκαλίας του Λακάν και της
εξέλιξης της.
Όλοι αυτοί οι λόγοι κάνουν ώστε η Φροϋδική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος να έχει
το ευτύχημα που δέχτηκε ο Κλωντ Ντυπρά να μας βοηθήσει όταν ο Χρήστος
Σιδηρόπουλος κι εγώ ο ίδιος του το ζητήσαμε. Αντίθετα με πολλούς άλλους, δεν
ήρθε σαν τουρίστας, απλώς «για να δει», εγκαταλείποντας την προσπάθεια για να
πάει σε άλλα περιβάλλοντα και να διασκεδάσει. Η συνεισφορά του ήταν μεγάλη στα
πλαίσια αυτής της ομάδας, για την εγκατάσταση ενός σώματος λακανικής γνώσης,
από την οποία η ηθική του ορθώς λέγειν και της επιθυμίας της γνώσης μπορούν να
αναπτυχθούν, μακριά από την μεταφροϋδική παπαγαλία, συχνά της μόδας στα
περιβάλλοντα που θέλουν να αποκαλούνται ψυχαναλυτικά. Με αυτή την έννοια, η
συγκέντρωση και έκδοση ενός ορισμένου αριθμού κειμένων του Κλωντ, είναι μια
εξαιρετική είδηση και ένας θησαυρός για την Φροϋδική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος
στη διάθεση των ειδικών και κάθε ενδιαφερομένου.
Δρ Υβ
Κωφμάν
H παρούσα συλλογή παρουσιάζει το ιδιαίτερο προσόν να εισάγει μεθοδικά στην
ψυχαναλυτική θεωρία και πράξη, ξεκινώντας εύλογα με
  το κεφάλαιο: Λειτουργία και πεδίο του Γράμματος στην ψυχανάλυση, που αφορά
κυρίως το (ομιλούν ον). Συνεχίζει με τις επιπτώσεις εγγραφής του σημαίνοντος
στο σώμα το οποίο καλείται να αποτελεί σε φαντασιακό επίπεδο το πεδίο του Άλλου
από όπου και τα περιτυλίγματα απόλαυσης. Τις θέσεις αυτές του Λακάν τεκμηριώνει
με το πολλαπλής σημασίας κλινικό παράδειγμα του Αντονέν Αρτώ, που είχε
διερευνήσει ήδη το ’88 από τη σκοπιά της μετουσίωσης, στο συνέδριο Μπονεβάλ.
 
Την πρώτη αυτή ψυχαναλυτική διαδρομή ολοκληρώνει με την εισήγησή του για
την: Κατασκευή του σώματος και (την) πολλαπλότητα των απολαύσεων, καθιστώντας
με τα τρία αυτά κείμενα εμφανέστερη τη διαίρεση του υποκειμένου και την
διάκρισή του ως ομιλούντος όντος (
parlêtre) αφενός, με βάση το γράμμα, και αφετέρου, σε υποκείμενο του σημαίνοντος
και την απόλαυση από αυτό στο σώμα. Με άλλα λόγια το υποκείμενο ξεκινά την
απόλαυσή του με ότι του προσφέρει «ηγλώσσα» («
lalangue»), πρωτογενώς και πριν αυτή γίνει μέσο επικοινωνίας, και στη συνέχεια με
το «γράμμα» και τα σημαίνοντα από το χώρο του Άλλου, ως εγγραφές με τις
επιπτώσεις τους στο σώμα, καθοριστικής σημασίας για τη δομή του ως υποκειμένου,
την τεχνοτροπία απόλαυσης του, και συναφώς για τη δυνατότητα ή μη σχέσης με τον
άλλο και απόλαυσης, πάντοτε βέβαια πάνω στη βάση της βαθύτατης αλήθειας της «μη
σχέσης».
Από το σημείο αυτό, συνώνυμο με τη διαδικασία και τις επιπτώσεις ανάδυσης
του υποκειμένου στο χώρο του Άλλου, και για την καλύτερη
  δυνατή κατανόηση του υποκειμένου: κάνουμε μια διαδρομή πίσω στο χρόνο
εμβαθύνοντας σε ότι αφορά: Το Πρωταρχικό, κι άλλη μια μπροστά, καθοριστική, για
το υποκείμενο που υποβάλλει στον ψυχαναλυτή «Αίτημα για ανάλυση». Με την είσοδο
στην ανάλυση το υποκείμενο καλείται —ως γνωστό— να γίνει από αναλυόμενος ο
αναλύων («
analysant») του υλικού που του προκύπτει, ακολουθώντας τον φροϋδικό «γενικό κανόνα»
του ελεύθερου συνειρμού, για την αναδίφηση του ασυνειδήτου του και, μέσω αυτού,
της αλήθειας που τον διέπει ως υποκείμενο, για την απελευθέρωση και θεραπεία
του, την περαίωση της ανάλυσης του, με δική του έμπνευση, δικό του στιλ, με μια
λέξη με το δικό του «σύνθεμα» («
sinthome»)….

Χρήστος
Σιδηρόπουλος
Ο Claude Duprat  γεννήθηκε στο Παρίσι στις 16 Φεβρουαρίου 1936
Σχολή Διδασκάλων του Παρισιού 1955-1956
Δάσκαλος στο Παρίσι 1956-1964
Πρώτη τομή ψυχανάλυσης (με μη λακανικό ψυχαναλυτή) 1963-1964
Σπουδές φιλολογίας, πτυχίο τον Οκτώβριο 1964
Ψυχανάλυση με τον Ζακ Λακάν 1964-1979
Πτυχίο ψυχολογίας τον Οκτώβριο του 1966
Δίπλωμα ψυχοπαθολογίας του Ινστιτούτου Ψυχολογίας τον Ιούνιο 1967
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στο Ιατρο-Ψυχο-Παιδαγωγικό Κέντρο
  του St GermainenLaye 1967-2000, στο Ιατρο-Ψυχολογικό Κέντρο του Vanves 1968-1983, στην  Ιατρο-Επαγγελματική δομή του Suresnes 1969-2000, στο Παιδιατρικό Τμήμα του Νοσοκομείου Herold, στο Παρίσι

Ψυχολόγος-Ψυχαναλυτής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο του Prémontré (Aisne), με τον Δρα Μπροκά, διδάσκων στον κλινικό τομέα του Τμήματος
Ψυχανάλυσης του Πανεπιστημίου Παρίσι
VIII 1981-1994
Μέλος της Φροϋδικής Σχολής του Παρισιού το 1967
Έναρξη της κλινικής πρακτικής
  ως Ψυχαναλυτής το 1968
Διάλυση από τον Λακάν της Φροϋδικής Σχολής του Παρισιού το 1980
Θάνατος του Λακάν το 1981
Μέλος της Σχολής του Φροϋδικού Αιτίου από το 1981
Αναλυτής Μέλος της Σχολής (ΑΜΕ) από το 1982

Μετάφραση: Ιωάννα Πετρίδου,
Γιώργος Γιαννόπουλος
Επιστημονική επιμέλεια: Χρήστος
Σιδηρόπουλος
Εκδόσεις ΕΝΕΚΕΝ
Διακίνηση-διάθεση: ΕΝΕΚΕΝ,
Επιθεώρηση Πολιτισμού
Επικοινωνία: Βας. Όλγας 55,
Τηλ. 2310 833 665,
eneken@hotmail.com, logoeneken@hotmail.com, enekenperiodiko.blogspot
ΦΕΒΕ, Τηλ: 2310 231004, email: info@freudlacan.grfeve.freudlacan.gr
Αίθουσα Αλλατίνη-Ντασώ, Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης,
Λεωφ. Στρατού 2Α, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 821 231,
www.ift.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *