Πάρης Βορεόπουλος
Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ
ΤΟΥ
ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ – ΑLBERT CAMUS
7 Νοεμβρίου 2013
100 χρόνια από τη γέννησή του
7 Νοεμβρίου 1913 – 4 Ιανουαρίου 1960
(Έζησε 47 χρόνια)
Βραβείο Νοbel Λογοτεχνίας 1957
Το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης διοργανώνει εκδήλωση με θέμα
“Η ζωή και το έργο του Αλμπέρ Καμύ”, 100 χρόνια από τη γέννησή του (1913-1960), την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου και ώρα 19.00.
Η παρουσίαση θα γίνει από τον Πάρη Βορεόπουλο και τα μεταφρασμένα κείμενα θα διαβάσουν ο Κώστας Νίγδελης, εκπαιδευτικός-συγγραφέας και ο Παντελής Καλπάκογλου, ηθοποιός Κ.Θ.Β.Ε.
Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα Γ. Νεχάμα (δεύτερος όροφος του Γαλλικού Ινστιτούτου).
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.
Την ίδια μέρα μετά τη διάλεξη, θα εγκαινιαστεί η ψηφιακή έκθεση “Αλμπέρ Καμύ 1913 – 2013”.
“Η ζωή και το έργο του Αλμπέρ Καμύ”, 100 χρόνια από τη γέννησή του (1913-1960), την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου και ώρα 19.00.
Η παρουσίαση θα γίνει από τον Πάρη Βορεόπουλο και τα μεταφρασμένα κείμενα θα διαβάσουν ο Κώστας Νίγδελης, εκπαιδευτικός-συγγραφέας και ο Παντελής Καλπάκογλου, ηθοποιός Κ.Θ.Β.Ε.
Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα Γ. Νεχάμα (δεύτερος όροφος του Γαλλικού Ινστιτούτου).
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.
Την ίδια μέρα μετά τη διάλεξη, θα εγκαινιαστεί η ψηφιακή έκθεση “Αλμπέρ Καμύ 1913 – 2013”.
ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ
Βιογραφικά στοιχεία
Γάλλος
συγγραφέας, φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας,
σκηνοθέτης, ηθοποιός, δημοσιογράφος.
συγγραφέας, φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας,
σκηνοθέτης, ηθοποιός, δημοσιογράφος.
Γεννήθηκε
στο Μοντοβί της Αλγερίας. Ένα χρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του(1914),
ουσιαστικά ο Καμύ τον γνώρισε μέσα από μία φωτογραφία, η οικογένεια
εγκαταστάθηκε στο Αλγέρι. Εκεί έκανε τις σπουδές του, έχοντας την υποστήριξη
των καθηγητών του, κυρίως του Ζαν Γκρενιέ (Jean Grenier), καθηγητής φιλοσοφίας, με τον οποίο κράτησε μία πολύ σημαντική φιλία και
ενδιαφέρουσα αλληλογραφία, πάνω σε θέματα φιλοσοφικά, επί σειρά ετών. Μετά το
απολυτήριο λυκείου (bac),
πήρε το πτυχίο ανωτάτων σπουδών (lettres), της φιλοσοφικής σχολής. Ξεκίνησε να
γράφει πολύ νέος με κείμενα που φιλοξενήθηκαν στο περιοδικό Sud το 1932. Έγραψε και δημοσίευσε το
1937, τη συλλογή δοκιμίων “Απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη” (L’ Envers et l’ Endroit). Ίδρυσε το Θέατρο της Εργασίας ( le Théâtre du Travail) στο Αλγέρι το 1935. Έγραψε τα
υπέροχα δοκίμια “Οι Γάμοι”(Les
Noces), 1939. Εργάστηκε στην εφημερίδα “Λαϊκό Μέτωπο”(Front Populaire). Για μία έρευνα που έκανε, συνάντησε
αντιδράσεις και το 1940 η κυβέρνηση της Αλγερίας απαγόρευσε την κυκλοφορία της
εφημερίδας κι έτσι ο Καμύ έμεινε χωρίς δουλειά.
Πήγε στο Παρίσι και εργάστηκε στην
εφημερίδα “Paris–Soir”. Εκείνη την περίοδο δημοσίευσε το
μυθιστόρημα “Ο Ξένος”( L’
Étranger), 1942 και
το δοκίμιο “Ο Μύθος του Σισύφου”( Le Mythe de Sisyphe), 1942, όπου θα αναπτύξει τις
φιλοσοφικές του θέσεις. Το 1938 έγραψε το θεατρικό έργο “Καλιγούλας”(Caligula),1938, το οποίο ανέβηκε σε θεατρική
σκηνή το 1945. Το θεατρικό έργο “Η Παρεξήγηση” (Le Malentendu) παρουσιάστηκε το 1944. Έλαβε μέρος
στη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β/ Παγκόσμιου Πολέμου. Εργάσθηκε
στον εκδοτικό οίκο Gallimard.
Ανέλαβε τη διεύθυνση στη σύνταξη της εφημερίδας “Μάχη”(Combat) μέχρι το 1948. Συνέχισε την παραγωγή
του λογοτεχνικού του έργου, παρουσιάζοντας ένα από τα γνωστότερα μυθιστορήματά
του “Η Πανούκλα”(La Peste), 1947. Έγραψε ακόμα δύο θεατρικά
έργα “Κατάσταση Πολιορκίας”(L’
État de Siège), 1948 και “Οι Δίκαιοι”(Les Justes), 1949. Συνεχίζοντας τη συγγραφική
του δραστηριότητα, έγραψε τα δοκίμια, “Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος”(L’ Homme Révolté)1951 και “Το Καλοκαίρι”(L’ Été) 1954, το διήγημα “Η Εξορία και το
Βασίλειο”(L’
Exil et le Royaume)1957, καθώς επίσης τα μυθιστορήματα
“Η Πτώση”(La Chute)1956, “Ο ευτυχισμένος Θάνατος”(La
Mort
heureuse), το
οποίο γράφηκε το 1936-1938, εκδόθηκε μετά το θάνατό του το 1970, “Ο Πρώτος
Άνθρωπος”(Le
Premier
Homme),το οποίο
δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει,
το άφησε ημιτελές, όμως η γυναίκα του και η κόρη του πήραν την πρωτοβουλία και
το δημοσίευσαν μετά το θάνατό του το 1995.
στο Μοντοβί της Αλγερίας. Ένα χρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του(1914),
ουσιαστικά ο Καμύ τον γνώρισε μέσα από μία φωτογραφία, η οικογένεια
εγκαταστάθηκε στο Αλγέρι. Εκεί έκανε τις σπουδές του, έχοντας την υποστήριξη
των καθηγητών του, κυρίως του Ζαν Γκρενιέ (Jean Grenier), καθηγητής φιλοσοφίας, με τον οποίο κράτησε μία πολύ σημαντική φιλία και
ενδιαφέρουσα αλληλογραφία, πάνω σε θέματα φιλοσοφικά, επί σειρά ετών. Μετά το
απολυτήριο λυκείου (bac),
πήρε το πτυχίο ανωτάτων σπουδών (lettres), της φιλοσοφικής σχολής. Ξεκίνησε να
γράφει πολύ νέος με κείμενα που φιλοξενήθηκαν στο περιοδικό Sud το 1932. Έγραψε και δημοσίευσε το
1937, τη συλλογή δοκιμίων “Απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη” (L’ Envers et l’ Endroit). Ίδρυσε το Θέατρο της Εργασίας ( le Théâtre du Travail) στο Αλγέρι το 1935. Έγραψε τα
υπέροχα δοκίμια “Οι Γάμοι”(Les
Noces), 1939. Εργάστηκε στην εφημερίδα “Λαϊκό Μέτωπο”(Front Populaire). Για μία έρευνα που έκανε, συνάντησε
αντιδράσεις και το 1940 η κυβέρνηση της Αλγερίας απαγόρευσε την κυκλοφορία της
εφημερίδας κι έτσι ο Καμύ έμεινε χωρίς δουλειά.
Πήγε στο Παρίσι και εργάστηκε στην
εφημερίδα “Paris–Soir”. Εκείνη την περίοδο δημοσίευσε το
μυθιστόρημα “Ο Ξένος”( L’
Étranger), 1942 και
το δοκίμιο “Ο Μύθος του Σισύφου”( Le Mythe de Sisyphe), 1942, όπου θα αναπτύξει τις
φιλοσοφικές του θέσεις. Το 1938 έγραψε το θεατρικό έργο “Καλιγούλας”(Caligula),1938, το οποίο ανέβηκε σε θεατρική
σκηνή το 1945. Το θεατρικό έργο “Η Παρεξήγηση” (Le Malentendu) παρουσιάστηκε το 1944. Έλαβε μέρος
στη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β/ Παγκόσμιου Πολέμου. Εργάσθηκε
στον εκδοτικό οίκο Gallimard.
Ανέλαβε τη διεύθυνση στη σύνταξη της εφημερίδας “Μάχη”(Combat) μέχρι το 1948. Συνέχισε την παραγωγή
του λογοτεχνικού του έργου, παρουσιάζοντας ένα από τα γνωστότερα μυθιστορήματά
του “Η Πανούκλα”(La Peste), 1947. Έγραψε ακόμα δύο θεατρικά
έργα “Κατάσταση Πολιορκίας”(L’
État de Siège), 1948 και “Οι Δίκαιοι”(Les Justes), 1949. Συνεχίζοντας τη συγγραφική
του δραστηριότητα, έγραψε τα δοκίμια, “Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος”(L’ Homme Révolté)1951 και “Το Καλοκαίρι”(L’ Été) 1954, το διήγημα “Η Εξορία και το
Βασίλειο”(L’
Exil et le Royaume)1957, καθώς επίσης τα μυθιστορήματα
“Η Πτώση”(La Chute)1956, “Ο ευτυχισμένος Θάνατος”(La
Mort
heureuse), το
οποίο γράφηκε το 1936-1938, εκδόθηκε μετά το θάνατό του το 1970, “Ο Πρώτος
Άνθρωπος”(Le
Premier
Homme),το οποίο
δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει,
το άφησε ημιτελές, όμως η γυναίκα του και η κόρη του πήραν την πρωτοβουλία και
το δημοσίευσαν μετά το θάνατό του το 1995.
Ήταν
φίλος με το μεγάλο φιλόσοφο και συγγραφέα Jean Paul Sartre, όμως διαφώνησαν σε θέματα φιλοσοφικά
και ιδεολογικά και ήρθε η ρήξη το 1952.
φίλος με το μεγάλο φιλόσοφο και συγγραφέα Jean Paul Sartre, όμως διαφώνησαν σε θέματα φιλοσοφικά
και ιδεολογικά και ήρθε η ρήξη το 1952.
Φιλέλληνας
γαρ, το Μάιο του 1955, επισκέφτηκε την Ελλάδα, τη χώρα που αγαπούσε πολύ, όχι
μόνο για το υπέροχο φυσικό περιβάλλον αλλά για την ιστορία της από την αρχαία
κλασική εποχή, για τον πολιτισμό της και τους ανθρώπους. Ήρθε και στη
Θεσσαλονίκη, όπου προσκαλεσμένος από το Γαλλικό Ινστιτούτο, μίλησε στο κοινό
για θέματα λογοτεχνίας.
γαρ, το Μάιο του 1955, επισκέφτηκε την Ελλάδα, τη χώρα που αγαπούσε πολύ, όχι
μόνο για το υπέροχο φυσικό περιβάλλον αλλά για την ιστορία της από την αρχαία
κλασική εποχή, για τον πολιτισμό της και τους ανθρώπους. Ήρθε και στη
Θεσσαλονίκη, όπου προσκαλεσμένος από το Γαλλικό Ινστιτούτο, μίλησε στο κοινό
για θέματα λογοτεχνίας.
Το
1957 έλαβε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.
1957 έλαβε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.
Στις
4 Ιανουαρίου 1960, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.
4 Ιανουαρίου 1960, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Αγωνίσθηκε
για την υπεράσπιση των αδύναμων ανθρώπων και για την ανθρώπινη ελευθερία.
για την υπεράσπιση των αδύναμων ανθρώπων και για την ανθρώπινη ελευθερία.
Ο
Καμύ επέμεινε στο φιλοσοφικό του στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση. Κύριο
χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του είναι “Το Παράλογο”(L’ Absurde). Η απόκτηση συνείδησης της ζωής που
ζει ο κάθε άνθρωπος.
Καμύ επέμεινε στο φιλοσοφικό του στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση. Κύριο
χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του είναι “Το Παράλογο”(L’ Absurde). Η απόκτηση συνείδησης της ζωής που
ζει ο κάθε άνθρωπος.
Σε
όλα του τα γραπτά κείμενα επιδίωξε τον πολλαπλασιασμό των εικόνων και των
εμπειριών.
όλα του τα γραπτά κείμενα επιδίωξε τον πολλαπλασιασμό των εικόνων και των
εμπειριών.
Το
έργο του βάζει στο φως τα προβλήματα που τίθενται πάνω στη συνείδηση των
ανθρώπων και θα μπορούσε να προσδιορισθεί σε δύο πόλους: το παράλογο και την
εξέγερση ανταποκρινόμενα στη φιλοσοφική του διαδρομή. Επίσης αναπτύσσει μία
φιλοσοφική σκέψη που είναι πολύ κοντά στην υπαρξιακή στάση και που εξελίσσεται
στην αίσθηση του ουμανισμού. Στον “Ξένο”, ο αφηγητής και κεντρικό πρόσωπο, ο Meursault, δείχνει, όπως ο Antoine Roqeuntin, της “Ναυτίας”(La
Nausée) του Σαρτρ, το παράλογο της ζωής,
περιγράφει και εκτιμά με μία απόρριψη της πλάνης μέσω των καθημερινών απόψεων
όπως μέσω των πιο δραματικών περιστάσεων. Όμως, άλλα πρόσωπα του Καμύ, όπως
στην “Πανούκλα”, δεν υποτάσσονται στο να υποστούν τη μοίρα τους και μάχονται
στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
έργο του βάζει στο φως τα προβλήματα που τίθενται πάνω στη συνείδηση των
ανθρώπων και θα μπορούσε να προσδιορισθεί σε δύο πόλους: το παράλογο και την
εξέγερση ανταποκρινόμενα στη φιλοσοφική του διαδρομή. Επίσης αναπτύσσει μία
φιλοσοφική σκέψη που είναι πολύ κοντά στην υπαρξιακή στάση και που εξελίσσεται
στην αίσθηση του ουμανισμού. Στον “Ξένο”, ο αφηγητής και κεντρικό πρόσωπο, ο Meursault, δείχνει, όπως ο Antoine Roqeuntin, της “Ναυτίας”(La
Nausée) του Σαρτρ, το παράλογο της ζωής,
περιγράφει και εκτιμά με μία απόρριψη της πλάνης μέσω των καθημερινών απόψεων
όπως μέσω των πιο δραματικών περιστάσεων. Όμως, άλλα πρόσωπα του Καμύ, όπως
στην “Πανούκλα”, δεν υποτάσσονται στο να υποστούν τη μοίρα τους και μάχονται
στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Διδάχθηκε
την υψηλού επιπέδου σοφία από τους Έλληνες όσον αφορά την επίδραση του ήλιου
στον άνθρωπο.
την υψηλού επιπέδου σοφία από τους Έλληνες όσον αφορά την επίδραση του ήλιου
στον άνθρωπο.
Η ηθική του παράλογου είναι η απόκτηση
συνείδησης από τον άνθρωπο για το ανώφελο των πράξεών του, της ύπαρξής του, πάνω
στην έλλειψη ουσίας της ζωής που οδηγεί στην ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι
ελεύθερος να ζήσει και οφείλει να εξαντλήσει τις χαρές της ζωής. Αυτές οι ιδέες
παρουσιάζονται στο “Μύθο του Σίσυφου”(1942) και διασαφηνίζονται στο μυθιστόρημα
“Ο Ξένος”(1942) και σε δύο θεατρικά έργα “Καλιγούλας”(1938) και
“Παρεξήγηση”(1944).
συνείδησης από τον άνθρωπο για το ανώφελο των πράξεών του, της ύπαρξής του, πάνω
στην έλλειψη ουσίας της ζωής που οδηγεί στην ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι
ελεύθερος να ζήσει και οφείλει να εξαντλήσει τις χαρές της ζωής. Αυτές οι ιδέες
παρουσιάζονται στο “Μύθο του Σίσυφου”(1942) και διασαφηνίζονται στο μυθιστόρημα
“Ο Ξένος”(1942) και σε δύο θεατρικά έργα “Καλιγούλας”(1938) και
“Παρεξήγηση”(1944).
Για τον ανθρωπισμό της εξέγερσης, ο
συγγραφέας καταλήγει στην ανακάλυψη μιας αξίας που δίνει στη δράση το νόημά της
και τα όριά της: “η ανθρώπινη φύση”. Αυτός ο ανθρωπισμός φαίνεται στην
“Πανούκλα”(1947) και στα δύο θεατρικά έργα, “Κατάσταση Πολιορκίας”(1948) και
“Οι Δίκαιοι”(1950), πριν εκφρασθεί σθεναρά στο δοκίμιο “Επαναστατημένος
Άνθρωπος”(1951).
συγγραφέας καταλήγει στην ανακάλυψη μιας αξίας που δίνει στη δράση το νόημά της
και τα όριά της: “η ανθρώπινη φύση”. Αυτός ο ανθρωπισμός φαίνεται στην
“Πανούκλα”(1947) και στα δύο θεατρικά έργα, “Κατάσταση Πολιορκίας”(1948) και
“Οι Δίκαιοι”(1950), πριν εκφρασθεί σθεναρά στο δοκίμιο “Επαναστατημένος
Άνθρωπος”(1951).
Είναι ο συγγραφέας της υπαρξιακής
λογοτεχνίας. Ήξερε να μετατρέπει σε συνείδηση και σε έργο τέχνης την εμπειρία
της ζωής.
λογοτεχνίας. Ήξερε να μετατρέπει σε συνείδηση και σε έργο τέχνης την εμπειρία
της ζωής.
Είναι σημαντικό να μελετήσει και να μιλήσει
κανείς με ακρίβεια για την έννοια των όρων όπως: το παράλογο, ο παράλογος
άνθρωπος, η εξέγερση, η ελευθερία, το πάθος, που κάτω από την πέννα του Καμύ
έχουν μια ιδιαίτερη απήχηση.
κανείς με ακρίβεια για την έννοια των όρων όπως: το παράλογο, ο παράλογος
άνθρωπος, η εξέγερση, η ελευθερία, το πάθος, που κάτω από την πέννα του Καμύ
έχουν μια ιδιαίτερη απήχηση.
Το αίσθημα του παράλογου: είναι η απόκτηση
συνείδησης της καθημερινότητας, ότι αυτός ο κόσμος είναι παράλογος ή καλλίτερα
γεμάτος από παράλογους ανθρώπους.
συνείδησης της καθημερινότητας, ότι αυτός ο κόσμος είναι παράλογος ή καλλίτερα
γεμάτος από παράλογους ανθρώπους.
Προσδιορισμός του παράλογου: το παράλογο δε
βρίσκεται ούτε μέσα στον άνθρωπο, ούτε μέσα στον κόσμο, αλλά μέσα στην από
κοινού παρουσία τους.
βρίσκεται ούτε μέσα στον άνθρωπο, ούτε μέσα στον κόσμο, αλλά μέσα στην από
κοινού παρουσία τους.
Ο παράλογος άνθρωπος: ο Καμύ λέει «παίρνω από
το παράλογο τρία συμπεράσματα που είναι η εξέγερσή μου, η ελευθερία μου και το
πάθος μου». Αυτά σημαίνουν ότι είναι ο άνθρωπος της συνειδητής ύπαρξης, της
ζωής.
το παράλογο τρία συμπεράσματα που είναι η εξέγερσή μου, η ελευθερία μου και το
πάθος μου». Αυτά σημαίνουν ότι είναι ο άνθρωπος της συνειδητής ύπαρξης, της
ζωής.
Η πρόσκληση στον αγώνα: το να ζει κανείς
σημαίνει να ζει το παράλογο και πρώτα απ’ όλα να το παρατηρεί. Μέσα στη
συνείδηση και στην εξέγερση, μέρα με τη μέρα, αποδεικνύει τη μοναδική αλήθεια
που είναι η πρόσκληση στον αγώνα.
σημαίνει να ζει το παράλογο και πρώτα απ’ όλα να το παρατηρεί. Μέσα στη
συνείδηση και στην εξέγερση, μέρα με τη μέρα, αποδεικνύει τη μοναδική αλήθεια
που είναι η πρόσκληση στον αγώνα.
Η ελευθερία: μέχρι τη συνάντηση του παράλογου
ο άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθερος αλλά είναι σκλάβος της
συνήθειας και των προκαταλήψεων. Για τους περισσότερους ανθρώπους η ζωή
σημαίνει στο “να κάνουν κινήσεις που προστάζει η συνήθεια”. Η ανακάλυψη του
παράλογου του επιτρέπει να τα δει όλα με ένα καινούργιο μάτι.
ο άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθερος αλλά είναι σκλάβος της
συνήθειας και των προκαταλήψεων. Για τους περισσότερους ανθρώπους η ζωή
σημαίνει στο “να κάνουν κινήσεις που προστάζει η συνήθεια”. Η ανακάλυψη του
παράλογου του επιτρέπει να τα δει όλα με ένα καινούργιο μάτι.
Το πάθος: ο Καμύ λέει “να νιώθει κανείς τη
ζωή του, την εξέγερσή του, την ελευθερία του. Το παρόν και η διαδοχή των
παρόντων στιγμών μπροστά σε μία ψυχή συνεχώς συνειδητοποιημένη, είναι το
ιδανικό του παράλογου”. Να ζει κανείς με πάθος, κάθε στιγμή, τη ζωή του.
ζωή του, την εξέγερσή του, την ελευθερία του. Το παρόν και η διαδοχή των
παρόντων στιγμών μπροστά σε μία ψυχή συνεχώς συνειδητοποιημένη, είναι το
ιδανικό του παράλογου”. Να ζει κανείς με πάθος, κάθε στιγμή, τη ζωή του.
Στο έργο του υπάρχει ακριβής εφαρμογή στην
τέχνη του συγγραφέα, δίνοντας προτεραιότητα στην παρουσίαση των ιδεών. Εκφράζει
τις ιδέες του απλά, καθαρά, κατανοητά, χωρίς σκοτεινά σημεία.
τέχνη του συγγραφέα, δίνοντας προτεραιότητα στην παρουσίαση των ιδεών. Εκφράζει
τις ιδέες του απλά, καθαρά, κατανοητά, χωρίς σκοτεινά σημεία.
Χωρίς αμφιβολία ήξερε να επιβάλει στον “Ξένο”
και στην “Πανούκλα”, ένα ουδέτερο στυλ, απρόσωπο που έγινε αδιάσπαστο με το
κλίμα του παράλογου. Ακόμα ανακαλύπτει κανείς εύκολα στο έργο του πηγές
ποιητικής δεξιότητας που μεταφράζουν τις αισθήσεις σε πλήρη ουσία και θριαμβεύουν
στα δοκίμια “Γάμοι”(1938) και “Το καλοκαίρι”(1954), όπου ο νέος Καμύ εξύμνησε
με ενθουσιασμό “τους γάμους του με τη φύση και τον κόσμο”.
και στην “Πανούκλα”, ένα ουδέτερο στυλ, απρόσωπο που έγινε αδιάσπαστο με το
κλίμα του παράλογου. Ακόμα ανακαλύπτει κανείς εύκολα στο έργο του πηγές
ποιητικής δεξιότητας που μεταφράζουν τις αισθήσεις σε πλήρη ουσία και θριαμβεύουν
στα δοκίμια “Γάμοι”(1938) και “Το καλοκαίρι”(1954), όπου ο νέος Καμύ εξύμνησε
με ενθουσιασμό “τους γάμους του με τη φύση και τον κόσμο”.
Ο Καμύ γράφει: “ο κόκκος της άμμου – μα όχι,
δεν είναι ένας κόκκος άμμου, είναι η ίδια η μηχανή – έχει ένα όνομα, πράγματι –
ονομάζεται το Παράλογο!”
δεν είναι ένας κόκκος άμμου, είναι η ίδια η μηχανή – έχει ένα όνομα, πράγματι –
ονομάζεται το Παράλογο!”
|
ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ
Μυθιστορήματα
-“Ο Ξένος” (L’Étranger) 1942.
-“Η Πανούκλα” (La Peste)
1947.
-“Η Πτώση” (La Chute)
1956.
-“Ο ευτυχισμένος Θάνατος” (La Mort heureuse) 1936-1938,
εκδόθηκε μετά το θάνατό
του το 1970.
-“Ο Πρώτος
Άνθρωπος”(Le Premier Homme),το οποίο δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει, το άφησε ημιτελές, όμως η γυναίκα του και η κόρη του πήραν την πρωτοβουλία και το δημοσίευσαν μετά το θάνατό του το 1995.
Διηγήματα
-“Η Εξορία και το Βασίλειο”(L’Exil et le Royaume) 1957.
Θεατρικά
-“Καλιγούλας” (Caligula) 1938.
-“Η Παρεξήγηση” (Le Malentendu) 1944.
-“Κατάσταση Πολιορκίας”(L’ État de Siège) 1948.
–“Οι
Δίκαιοι” (Les Justes), 1949.
Δοκίμια
-“Απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη”(L’Envers et l’Endroit)1937.
-“Οι Γάμοι” (Les Noces) 1939.
-“Ο Μύθος του Σίσυφου”( Le
Mythe de Sisyphe) 1942.
-“Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος”(L’Homme Révolté) 1951.
-“Το Καλοκαίρι”(L’
Été) 1954.
-“Γράμματα σ’ ένα Γερμανό φίλο(Letttres
à un ami allemand)1948.
-“Σημειωματάρια(Carnets)
Ι, ΙΙ, ΙΙΙ. 1935-1942(1962) 1942-1951(1964) 1951-1959(1989) |
ΜΥΘΙΣΤΡΗΜΑΤΑ
“Ο ΞΕΝΟΣ”
(L’
ÉTRANGER) 1942
ÉTRANGER) 1942
Στο βιβλίο ο “Ξένος”, ο Καμύ παρουσιάζει το παράλογο της
ζωής. Το κεντρικό πρόσωπο, ο Mersault, είναι ένας
παρών-απών στα γεγονότα που διαδραματίζονται στη ζωή του, είναι ένας υπάλληλος
γραφείου που κάνει μια ζωή, στην αρχή, χωρίς ενδιαφέρον. Στη συνέχεια όμως
αρχίζει να καταλαβαίνει κάποια πράγματα, να έχει συνείδηση των πράξεών του.
Γίνεται αφύπνιση και εξέγερση.
ζωής. Το κεντρικό πρόσωπο, ο Mersault, είναι ένας
παρών-απών στα γεγονότα που διαδραματίζονται στη ζωή του, είναι ένας υπάλληλος
γραφείου που κάνει μια ζωή, στην αρχή, χωρίς ενδιαφέρον. Στη συνέχεια όμως
αρχίζει να καταλαβαίνει κάποια πράγματα, να έχει συνείδηση των πράξεών του.
Γίνεται αφύπνιση και εξέγερση.
Το Αλγέρι είναι το
πλαίσιο που εξελίσσονται τα περιστατικά του έργου.
πλαίσιο που εξελίσσονται τα περιστατικά του έργου.
“Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ”
(LA PESTE) 1947
“Η Πανούκλα” είναι το επόμενο βιβλίο όπου ο
Καμύ παρουσιάζει τη σκέψη του για το παράλογο, συνεχίζοντας την προσπάθειά του
μετά τον “Ξένο”. Το κύριο πρόσωπο είναι ο γιατρός Rieux, αγωνίζεται με κίνδυνο της ζωής του να
βοηθήσει τους συνανθρώπους του να σωθούν από την αρρώστια.
Καμύ παρουσιάζει τη σκέψη του για το παράλογο, συνεχίζοντας την προσπάθειά του
μετά τον “Ξένο”. Το κύριο πρόσωπο είναι ο γιατρός Rieux, αγωνίζεται με κίνδυνο της ζωής του να
βοηθήσει τους συνανθρώπους του να σωθούν από την αρρώστια.
“Η Πανούκλα” είναι ένα έργο συμβολικό. Δεν
είναι μόνο η επιδημία με την έννοια την ιατρική, αλλά επίσης η πανούκλα, η
αρρώστια της κοινωνίας. Ένας σοφός άνθρωπος, με συνείδηση του παράλογου, πρέπει
να βοηθάει τους ανθρώπους να βγουν από τη μονοτονία και να αποκτήσουν συνείδηση
της ύπαρξής τους.
είναι μόνο η επιδημία με την έννοια την ιατρική, αλλά επίσης η πανούκλα, η
αρρώστια της κοινωνίας. Ένας σοφός άνθρωπος, με συνείδηση του παράλογου, πρέπει
να βοηθάει τους ανθρώπους να βγουν από τη μονοτονία και να αποκτήσουν συνείδηση
της ύπαρξής τους.
Ο Καμύ δείχνει τον ανθρωπισμό του παίρνοντας
την πρωτοβουλία να συμβάλει για να σωθούν οι άνθρωποι από την πανούκλα της
ψυχής, από την ανθρώπινη σήψη. Ο συγγραφέας οφείλει να γράφει, να μάχεται, να
ζει μέσα στο λαό, να βοηθάει, όπως ο γιατρός, στο δικό του χώρο, συμβάλει στους
ασθενείς να έχουν την καλή τους υγεία.
την πρωτοβουλία να συμβάλει για να σωθούν οι άνθρωποι από την πανούκλα της
ψυχής, από την ανθρώπινη σήψη. Ο συγγραφέας οφείλει να γράφει, να μάχεται, να
ζει μέσα στο λαό, να βοηθάει, όπως ο γιατρός, στο δικό του χώρο, συμβάλει στους
ασθενείς να έχουν την καλή τους υγεία.
Παρουσιάζεται το πέρασμα από τη στάση της
μοναχικής εξέγερσης στην αναγνώριση μιας κοινότητας όπου πρέπει να παίρνει
κανείς μέρος. Συμβολή για τη δημιουργία συλλογικού πάθους.
μοναχικής εξέγερσης στην αναγνώριση μιας κοινότητας όπου πρέπει να παίρνει
κανείς μέρος. Συμβολή για τη δημιουργία συλλογικού πάθους.
Το έργο από τη φυσική περιγραφή μιας
επιδημίας περνάει σε μια διάσταση αλληγορική ή συμβολική που είναι και το πιο σημαντικό
στοιχείο το οποίο μας υποβάλει πως αυτή η φυσική πανούκλα με τα μικρόβια
αντιπροσωπεύει μία πανούκλα ηθική. Απέναντι στο σκάνδαλο του κακού και της
δυστυχίας καθένας ψάχνει το δρόμο του, την ηθική του και τη σωτηρία του.
επιδημίας περνάει σε μια διάσταση αλληγορική ή συμβολική που είναι και το πιο σημαντικό
στοιχείο το οποίο μας υποβάλει πως αυτή η φυσική πανούκλα με τα μικρόβια
αντιπροσωπεύει μία πανούκλα ηθική. Απέναντι στο σκάνδαλο του κακού και της
δυστυχίας καθένας ψάχνει το δρόμο του, την ηθική του και τη σωτηρία του.
Ο Καμύ γράφει: “αυτό που είναι φυσικό είναι
το μικρόβιο. Τα υπόλοιπα, η υγεία, η ολοκλήρωση, η καθαρότητα, είναι ένα
αποτέλεσμα της θέλησης ή μιας θέλησης που δεν πρέπει ποτέ να σταματά”.
το μικρόβιο. Τα υπόλοιπα, η υγεία, η ολοκλήρωση, η καθαρότητα, είναι ένα
αποτέλεσμα της θέλησης ή μιας θέλησης που δεν πρέπει ποτέ να σταματά”.
Το Οράν είναι το πλαίσιο που διαδραματίζονται
τα γεγονότα του έργου.
τα γεγονότα του έργου.
“Η ΠΤΩΣΗ”
(LA CHUTE) 1956.
Είναι χωρίς αμφιβολία το μυθιστόρημα το πιο
μυστικοπαθές από όλο το έργο του Καμύ. Το πρόσωπο που περιγράφεται ξεπερνάει το
άτομο. Παρουσιάζει τον άνθρωπο με τις απαιτήσεις του, τις αδυναμίες του, τις
ασυνειδησίες του, τις αποτυχίες του, τις απογοητεύσεις του.
μυστικοπαθές από όλο το έργο του Καμύ. Το πρόσωπο που περιγράφεται ξεπερνάει το
άτομο. Παρουσιάζει τον άνθρωπο με τις απαιτήσεις του, τις αδυναμίες του, τις
ασυνειδησίες του, τις αποτυχίες του, τις απογοητεύσεις του.
“Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ”
(LE PREMIER HOMME)1960
Δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει και να το
δημοσιεύσει γιατί στις 4 Ιανουαρίου 1960 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό
δυστύχημα. Όμως η γυναίκα του και η κόρη του πήραν την πρωτοβουλία και το
δημοσίευσαν μετά το θάνατό του το 1995.
δημοσιεύσει γιατί στις 4 Ιανουαρίου 1960 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό
δυστύχημα. Όμως η γυναίκα του και η κόρη του πήραν την πρωτοβουλία και το
δημοσίευσαν μετά το θάνατό του το 1995.
Είναι ένα έργο αυτοβιογραφικό που αναφέρεται
στα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Αλγερία όπου παρουσιάζονται οι ρίζες του
Καμύ, πάνω στις οποίες δημιουργήθηκε η προσωπικότητά του, η γέννηση της
διανόησής του, οι λόγοι της στράτευσής του. Γι αυτό σε όλη του τη ζωή θέλησε να
μιλήσει στο όνομα όλων αυτών στους οποίους απαγορεύθηκε ο λόγος.
στα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Αλγερία όπου παρουσιάζονται οι ρίζες του
Καμύ, πάνω στις οποίες δημιουργήθηκε η προσωπικότητά του, η γέννηση της
διανόησής του, οι λόγοι της στράτευσής του. Γι αυτό σε όλη του τη ζωή θέλησε να
μιλήσει στο όνομα όλων αυτών στους οποίους απαγορεύθηκε ο λόγος.
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
“Η ΕΞΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ
ΒΑΣΙΛΕΙΟ”
ΒΑΣΙΛΕΙΟ”
(L’ EXIL ET LE ROYAUME) 1957.
Πρόκειται για ένα διήγημα όπου το βασίλειο
γίνεται εξορία. Το περιεχόμενο του βιβλίου ανακαλεί στη μαγεία της Αλγερίας. Η
έρημος και οι μεσογειακές ακτές είναι το λαμπερό κάδρο των κειμένων στα
κείμενα. Η έρημος που εκτείνει τις αμμουδιές στο άπειρο, όπου βαδίζουν αδιάκοπα
άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν τίποτε αλλά δεν υπηρετούν κανένα.
γίνεται εξορία. Το περιεχόμενο του βιβλίου ανακαλεί στη μαγεία της Αλγερίας. Η
έρημος και οι μεσογειακές ακτές είναι το λαμπερό κάδρο των κειμένων στα
κείμενα. Η έρημος που εκτείνει τις αμμουδιές στο άπειρο, όπου βαδίζουν αδιάκοπα
άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν τίποτε αλλά δεν υπηρετούν κανένα.
Στο έργο αυτό, ο Καμύ είναι ένας άνθρωπος
μοναχικός ψάχνοντας άπληστα το βασίλειό του.
μοναχικός ψάχνοντας άπληστα το βασίλειό του.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ
Ο Καμύ άνθρωπος του
θεάτρου
θεάτρου
Ο Καμύ είναι όχι μόνο επιτυχημένος θεατρικός
συγγραφέας αλλά και ένας άνθρωπος γενικότερα του θεάτρου. Ακούραστος εμψυχωτής
θεατρικών ομάδων από το 1936, διασκευαστής, ηθοποιός, σκηνοθέτης. Αυτό το πάθος
στην προσωπική του ζωή θρέφει τις καλλίτερες στιγμές ενός θεάτρου που είναι με
κάθε τρόπο το ουσιώδες για την κατανόηση του έργου του.
συγγραφέας αλλά και ένας άνθρωπος γενικότερα του θεάτρου. Ακούραστος εμψυχωτής
θεατρικών ομάδων από το 1936, διασκευαστής, ηθοποιός, σκηνοθέτης. Αυτό το πάθος
στην προσωπική του ζωή θρέφει τις καλλίτερες στιγμές ενός θεάτρου που είναι με
κάθε τρόπο το ουσιώδες για την κατανόηση του έργου του.
“ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ”
(CALIGULA)
1938.
1938.
Μετά το μυθιστόρημα και το δοκίμιο, ο Καμύ
ασχολείται με το θέατρο, χωρίς να θεωρείται «θέατρο φιλοσοφικό».
ασχολείται με το θέατρο, χωρίς να θεωρείται «θέατρο φιλοσοφικό».
Το περιεχόμενο του έργου διαφωτίζει τα θέματα
του παράλογου. Ένα έργο σε πλάνο
δραματικό που δανείζεται τη γοητεία του από την ιστορία. Η σκέψη είναι
ταυτόχρονα δράση και θέατρο του αδύνατου. Το έργο αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι ο
κάθε ένας φέρει μέσα του ψευδαισθήσεις.
του παράλογου. Ένα έργο σε πλάνο
δραματικό που δανείζεται τη γοητεία του από την ιστορία. Η σκέψη είναι
ταυτόχρονα δράση και θέατρο του αδύνατου. Το έργο αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι ο
κάθε ένας φέρει μέσα του ψευδαισθήσεις.
“Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ”
(LE MALENTENDU)
1944.
1944.
Στο
έργο αυτό καταλαβαίνει κανείς ότι ο συγγραφέας περνά από την έκφραση της
μοναξιάς στη γλώσσα της κοινωνίας.
Πρόκειται για ένα δράμα όπου η δυστυχία στους ανθρώπους έρχεται από το γεγονός
ότι οι άνθρωποι δε χρησιμοποιούν έναν απλό λόγο.
έργο αυτό καταλαβαίνει κανείς ότι ο συγγραφέας περνά από την έκφραση της
μοναξιάς στη γλώσσα της κοινωνίας.
Πρόκειται για ένα δράμα όπου η δυστυχία στους ανθρώπους έρχεται από το γεγονός
ότι οι άνθρωποι δε χρησιμοποιούν έναν απλό λόγο.
“ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ”
ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ”
(L’
ÉTAT DE
SIÈGE) 1948.
ÉTAT DE
SIÈGE) 1948.
Ξετυλίγει μια καινούρια άποψη που είναι διαφορετική από αυτή που υπάρχει
στα μυθιστορήματά του ή στα δοκίμια.
στα μυθιστορήματά του ή στα δοκίμια.
“ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ”
(LES
JUSTES) 1949.
JUSTES) 1949.
Περιγραφή ενός δράματος με πολιτικό
περιεχόμενο. Ένα από τα καλλίτερα παραδείγματα θεάτρου “περιορισμένων
καταστάσεων”, που αφθονούν στα χρόνια του 1950. Ο Καμύ απαιτεί τη δικαιοσύνη.
περιεχόμενο. Ένα από τα καλλίτερα παραδείγματα θεάτρου “περιορισμένων
καταστάσεων”, που αφθονούν στα χρόνια του 1950. Ο Καμύ απαιτεί τη δικαιοσύνη.
ΔΟΚΙΜΙΑ
“ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΚΙ ΑΠ’
ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ”
ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ”
(L’
ENVERS ET L’ENDROIT)1935-1936.
ENVERS ET L’ENDROIT)1935-1936.
Eίναι
το πρώτο βιβλίο του Καμύ. Παρουσιάζεται στο Αλγέρι το 1937.
το πρώτο βιβλίο του Καμύ. Παρουσιάζεται στο Αλγέρι το 1937.
Ένα έργο με κείμενα αυτοβιογραφικά του
συγγραφέα με τη μορφή κριτικής μελέτης όταν ήταν στην ηλικία των 22 χρόνων.
Πρόλογος- ειρωνεία-ανάμεσα στο ναι και το όχι-ο θάνατος στην ψυχή-αγάπη για τη
ζωή-απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη, αυτά είναι τα θέματα που παρουσιάζει ο
Καμύ στο σύνολο αυτού του βιβλίου που αναφέρεται στις συνθήκες της παιδικής του
ηλικίας: φτώχεια, αγάπη ενός κόσμου με το φως του ήλιου, πίστη στη Βόρεια Αφρική, φρίκη της μητρόπολης (Παρίσι). Πρόκειται για
την αναζήτηση μιας ισορροπίας ανάμεσα σε αντιφατικούς όρους: εξέγερση και
αποδοχή, καθαρότητα και βρωμιά, υπευθυνότητα και ανεμελιά. Θέρμη σε θαυμασμούς
και αλήθειες, ευαισθησία του συγγραφέα, γενικός τόνος υπερηφάνειας και
επιφύλαξης που δίνει τη θέση στη σιωπή.
συγγραφέα με τη μορφή κριτικής μελέτης όταν ήταν στην ηλικία των 22 χρόνων.
Πρόλογος- ειρωνεία-ανάμεσα στο ναι και το όχι-ο θάνατος στην ψυχή-αγάπη για τη
ζωή-απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη, αυτά είναι τα θέματα που παρουσιάζει ο
Καμύ στο σύνολο αυτού του βιβλίου που αναφέρεται στις συνθήκες της παιδικής του
ηλικίας: φτώχεια, αγάπη ενός κόσμου με το φως του ήλιου, πίστη στη Βόρεια Αφρική, φρίκη της μητρόπολης (Παρίσι). Πρόκειται για
την αναζήτηση μιας ισορροπίας ανάμεσα σε αντιφατικούς όρους: εξέγερση και
αποδοχή, καθαρότητα και βρωμιά, υπευθυνότητα και ανεμελιά. Θέρμη σε θαυμασμούς
και αλήθειες, ευαισθησία του συγγραφέα, γενικός τόνος υπερηφάνειας και
επιφύλαξης που δίνει τη θέση στη σιωπή.
ΟΙ ΓΑΜΟΙ
(LES NOCES)1939
Η Βόρεια Αφρική, είναι για τον Καμύ, ένα
μέρος αληθινά εσωτερικό που παίζει ένα ρόλο σημαντικό στο έργο του. Το δέσιμό
του δεν πάει μόνο με τη φύση αλλά και με τους ανθρώπους, “στα μαύρα-πόδια”, τα
φτωχά και ανέμελα. Η κοινότητά τους χωρίς καλλιέργεια, αλλά χωρίς ψέματα, του
φαίνεται η πιο κοντινή αλήθεια της φύσης και των αυθεντικών αξιών.
μέρος αληθινά εσωτερικό που παίζει ένα ρόλο σημαντικό στο έργο του. Το δέσιμό
του δεν πάει μόνο με τη φύση αλλά και με τους ανθρώπους, “στα μαύρα-πόδια”, τα
φτωχά και ανέμελα. Η κοινότητά τους χωρίς καλλιέργεια, αλλά χωρίς ψέματα, του
φαίνεται η πιο κοντινή αλήθεια της φύσης και των αυθεντικών αξιών.
Είναι ποιητικά δοκίμια ενός φιλόσοφου
ουμανιστή, το πάντρεμα του Καμύ με τη φύση. Στην Τιπάζα, σ’ αυτή την υπέροχη
αλγερινή ακτή ο νέος Καμύ θαυμάζει τα ερείπια των ρωμαϊκών ναών και κυρίως τη
θάλασσα που είναι γι’ αυτόν η ελευθερία. Ένα μπάνιο, είναι η τέλεια ένωση του
ανθρώπου με τη θάλασσα, τη γη, τη φύση. Μία αναπόληση στον έρωτα, την ευτυχία,
τη χαρά, την ανθρώπινη κατάσταση. Ο ήλιος της Μεσογείου παίζει χαρακτηριστικό
ρόλο και παραμερίζει τη μιζέρια.
ουμανιστή, το πάντρεμα του Καμύ με τη φύση. Στην Τιπάζα, σ’ αυτή την υπέροχη
αλγερινή ακτή ο νέος Καμύ θαυμάζει τα ερείπια των ρωμαϊκών ναών και κυρίως τη
θάλασσα που είναι γι’ αυτόν η ελευθερία. Ένα μπάνιο, είναι η τέλεια ένωση του
ανθρώπου με τη θάλασσα, τη γη, τη φύση. Μία αναπόληση στον έρωτα, την ευτυχία,
τη χαρά, την ανθρώπινη κατάσταση. Ο ήλιος της Μεσογείου παίζει χαρακτηριστικό
ρόλο και παραμερίζει τη μιζέρια.
Διδάχθηκε την υψηλού επιπέδου σοφία από τους
Έλληνες όσον αφορά την επίδραση του ήλιου στον άνθρωπο.
Έλληνες όσον αφορά την επίδραση του ήλιου στον άνθρωπο.
Ο συγγραφέας προτιμά την απολογία της
ευχαρίστησης με κίνητρα λυρικά και με συγκεκριμένη ακρίβεια για την αίσθηση της
ζωής. Μιλάει για το κάθε τι που υπάρχει σε λειτουργία: για τους Γάμους στην Τιπάζα,
τον Άνεμο στη Τζεμίλα, το Καλοκαίρι στο Αλγέρι, την Έρημο, τη Θάλασσα, τον Ήλιο,
τη Γυναίκα.
ευχαρίστησης με κίνητρα λυρικά και με συγκεκριμένη ακρίβεια για την αίσθηση της
ζωής. Μιλάει για το κάθε τι που υπάρχει σε λειτουργία: για τους Γάμους στην Τιπάζα,
τον Άνεμο στη Τζεμίλα, το Καλοκαίρι στο Αλγέρι, την Έρημο, τη Θάλασσα, τον Ήλιο,
τη Γυναίκα.
Είναι οι γάμοι του ίδιου του Καμύ, με τη φύση
και τον κόσμο, όπου κυριαρχεί το βασίλειο του ήλιου και της θάλασσας που είναι
διπλή αλήθεια, διπλή δύναμη, διπλή ανάμνηση: όλη η ανθρώπινη αρμονία του νεαρού
Καμύ και το δικαίωμα να αγαπάει κανείς χωρίς μέτρο, με πάθος. Στους “Γάμους”, ο
Καμύ γράφει: “όλο το βασίλειό μου είναι αυτός ο κόσμος”.
και τον κόσμο, όπου κυριαρχεί το βασίλειο του ήλιου και της θάλασσας που είναι
διπλή αλήθεια, διπλή δύναμη, διπλή ανάμνηση: όλη η ανθρώπινη αρμονία του νεαρού
Καμύ και το δικαίωμα να αγαπάει κανείς χωρίς μέτρο, με πάθος. Στους “Γάμους”, ο
Καμύ γράφει: “όλο το βασίλειό μου είναι αυτός ο κόσμος”.
“Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΣΙΣΥΦΟΥ”
( LE MYTHE DE SISYPHE) 1942.
Ο Καμύ, στο βιβλίο του, “Ο Μύθος του
Σίσυφου”, έχει την πρόθεση να περάσει στον κόσμο ένα βασικό μήνυμα, αυτό της
ελευθερίας και του διαρκή αγώνα στη ζωή. Ο συγγραφέας αναφέρει: “πρέπει να
φανταστούμε το Σίσυφο ευτυχισμένο”- “il faut
imaginer Sisyphe heureux”.
Ο Σίσυφος, ένα μυθικό πρόσωπο από την αρχαιότητα, είναι καταδικασμένος από τους
θεούς, να κουβαλάει πάντα μία πέτρα, από τη βάση του βουνού μέχρι την κορυφή
του. Όταν φθάνει στο τέλος της διαδρομής του, η πέτρα πέφτει από τους ώμους του
και κατρακυλά κάτω. Μετά πάλι από την αρχή το ίδιο πράγμα. Όμως ο Σίσυφος,
κουβαλώντας την πέτρα, μας δίνει ένα μήνυμα, ότι στη ζωή πρέπει να έχουμε
κουράγιο γι’ αυτά που κάνουμε καθημερινά. Επίσης, ο Σίσυφος, μέσα από την
κοπιώδη αυτή διαδικασία, έχει την ελευθερία να σκέφτεται.
Σίσυφου”, έχει την πρόθεση να περάσει στον κόσμο ένα βασικό μήνυμα, αυτό της
ελευθερίας και του διαρκή αγώνα στη ζωή. Ο συγγραφέας αναφέρει: “πρέπει να
φανταστούμε το Σίσυφο ευτυχισμένο”- “il faut
imaginer Sisyphe heureux”.
Ο Σίσυφος, ένα μυθικό πρόσωπο από την αρχαιότητα, είναι καταδικασμένος από τους
θεούς, να κουβαλάει πάντα μία πέτρα, από τη βάση του βουνού μέχρι την κορυφή
του. Όταν φθάνει στο τέλος της διαδρομής του, η πέτρα πέφτει από τους ώμους του
και κατρακυλά κάτω. Μετά πάλι από την αρχή το ίδιο πράγμα. Όμως ο Σίσυφος,
κουβαλώντας την πέτρα, μας δίνει ένα μήνυμα, ότι στη ζωή πρέπει να έχουμε
κουράγιο γι’ αυτά που κάνουμε καθημερινά. Επίσης, ο Σίσυφος, μέσα από την
κοπιώδη αυτή διαδικασία, έχει την ελευθερία να σκέφτεται.
Ο ίδιος ο Καμύ με την προσωπική του ζωή και
τα έργα του, μάχεται πλάι στους ανθρώπους για να τους βοηθήσει να βγουν από τις
συνήθειες που τους βαραίνουν, δείχνοντας πάντα το δρόμο της ελευθερίας,
επιδιώκοντας την αφύπνιση της καρδιάς, στην καθημερινή ζωή, που οδηγεί στη ρήξη
ή στην εξέγερση που τραβάει το άτομο από τη μοναξιά του και δίνει σε όλους τους
ανθρώπους την πρώτη αξία στη ζωή.
τα έργα του, μάχεται πλάι στους ανθρώπους για να τους βοηθήσει να βγουν από τις
συνήθειες που τους βαραίνουν, δείχνοντας πάντα το δρόμο της ελευθερίας,
επιδιώκοντας την αφύπνιση της καρδιάς, στην καθημερινή ζωή, που οδηγεί στη ρήξη
ή στην εξέγερση που τραβάει το άτομο από τη μοναξιά του και δίνει σε όλους τους
ανθρώπους την πρώτη αξία στη ζωή.
Τι σημαίνει “να σώσει τον άνθρωπο”; – Ιδού
μία ερώτηση!
μία ερώτηση!
Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί με τον καθημερινό
του αγώνα μέσα στην προσωπική του ζωή και στην κοινωνία. Με την προσπάθεια
αυτή, ο καθένας δίνει μορφή και νόημα στη μοίρα του με την εργασία κάθε μέρα.
Ταυτόχρονα μπορεί να σωθεί επίσης αποκτώντας συνείδηση της ζωής του,
ακολουθώντας τους δρόμους της ελευθερίας. Η ευτυχία βρίσκεται στη γη και πρέπει
ο καθένας να την ψάξει. Ο αγώνας προς την κορυφή δίνει ένα μεγάλο ενδιαφέρον
στην ύπαρξη και γεμίζει την καρδιά του ανθρώπου ευτυχία.
του αγώνα μέσα στην προσωπική του ζωή και στην κοινωνία. Με την προσπάθεια
αυτή, ο καθένας δίνει μορφή και νόημα στη μοίρα του με την εργασία κάθε μέρα.
Ταυτόχρονα μπορεί να σωθεί επίσης αποκτώντας συνείδηση της ζωής του,
ακολουθώντας τους δρόμους της ελευθερίας. Η ευτυχία βρίσκεται στη γη και πρέπει
ο καθένας να την ψάξει. Ο αγώνας προς την κορυφή δίνει ένα μεγάλο ενδιαφέρον
στην ύπαρξη και γεμίζει την καρδιά του ανθρώπου ευτυχία.
“Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΟΣ
ΑΝΘΡΩΠΟΣ”
ΑΝΘΡΩΠΟΣ”
(L’
HOMME RÉVOLTÉ)
1951.
HOMME RÉVOLTÉ)
1951.
Η εξέγερση είναι το μόνο μέσο για να ξεπεράσει
κανείς το παράλογο. Ο Καμύ λέει ότι στο έργο αυτό θέλησε να πει την αλήθεια και
ότι δέχθηκε βίαιη πολεμική κριτική από τους ανθρώπους του πνεύματος της εποχής
του. Το δοκίμιο αυτό έγινε αιτία για έρθει σε ρήξη με τον Sartre
και τους σουρεαλιστές. Οι συγγραφείς της εποχής του Καμύ δεν ήταν ώριμοι να
δεχθούν τις αλήθειες που επιβάλλονται σήμερα και θέτουν “τον Επαναστατημένο
Άνθρωπο” στο πλήρες φως της επικαιρότητας.
κανείς το παράλογο. Ο Καμύ λέει ότι στο έργο αυτό θέλησε να πει την αλήθεια και
ότι δέχθηκε βίαιη πολεμική κριτική από τους ανθρώπους του πνεύματος της εποχής
του. Το δοκίμιο αυτό έγινε αιτία για έρθει σε ρήξη με τον Sartre
και τους σουρεαλιστές. Οι συγγραφείς της εποχής του Καμύ δεν ήταν ώριμοι να
δεχθούν τις αλήθειες που επιβάλλονται σήμερα και θέτουν “τον Επαναστατημένο
Άνθρωπο” στο πλήρες φως της επικαιρότητας.
Θέματα του βιβλίου είναι: Ο επαναστατημένος
άνθρωπος, η μεταφυσική εξέγερση, η ιστορική εξέγερση, εξέγερση και τέχνη, το
πνεύμα του νότου.
άνθρωπος, η μεταφυσική εξέγερση, η ιστορική εξέγερση, εξέγερση και τέχνη, το
πνεύμα του νότου.
“ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ”
(L’
ÉTÉ) 1954.
ÉTÉ) 1954.
Στα ποιητικά κείμενα του βιβλίου αυτού
εξυμνούνται οι ομορφιές της πόλης Οράν της Αλγερίας, λιμάνι της Μεσογείου.
Θέματα του έργου είναι: ο Μινώταυρος, οι αμυγδαλιές, ο Προμηθέας στην κόλαση,
μικρός οδηγός για τις πόλεις χωρίς παρελθόν, η εξορία της Ελένης, το αίνιγμα,
επιστροφή στην Τιπάζα, η θάλασσα πολύ κοντά.
εξυμνούνται οι ομορφιές της πόλης Οράν της Αλγερίας, λιμάνι της Μεσογείου.
Θέματα του έργου είναι: ο Μινώταυρος, οι αμυγδαλιές, ο Προμηθέας στην κόλαση,
μικρός οδηγός για τις πόλεις χωρίς παρελθόν, η εξορία της Ελένης, το αίνιγμα,
επιστροφή στην Τιπάζα, η θάλασσα πολύ κοντά.