ΜΕΝΓΚΕΛΕ
Του Θανάση Τριαρίδη
19-30 Νοεμβρίου & 3-7 Δεκεμβρίου 2014
ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου
Σκηνική/Εικαστική ευθύνη, Video: Όλγα Μπρούμα
Δραματολόγος: Ροζαλί Σινοπούλου
Μουσική: Δημήτρης Γιακουμάκης
Ηθοποιοί: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Μυρτώ Αλικάκη.
Παιχνίδι ρόλων σε ένα βαγόνι τρένου όπου δύο άγνωστοι, ένας
άνδρας και μία γυναίκα, συναντιούνται και διασταυρώνουν τις σκέψεις τους σε μια
ακινητοποιημένη στιγμή που αντιστρέφει τα λόγια τους στο συμφωνημένο παιχνίδι
των ονομάτων. Αυτός θα γίνει ο Γιόζεφ Μένγκελε κι εκείνη η Εσθήρ Κοέν, στο
ψευδαισθητικό παιχνίδι ανάμεσα στον ισχυρό και τον ανίσχυρο, τον εχθρό και τον
διώκτη του, τον άνδρα και τη γυναίκα, στον ιστορικό χρόνο της αναδιήγησης και στη θεατρική σύμβαση του αντικατοπτρισμού.
Σε ένα παιχνίδι εκδοχών των επιχειρημάτων και των κατηγοριών που προκύπτουν
ανάμεσά τους.
άνδρας και μία γυναίκα, συναντιούνται και διασταυρώνουν τις σκέψεις τους σε μια
ακινητοποιημένη στιγμή που αντιστρέφει τα λόγια τους στο συμφωνημένο παιχνίδι
των ονομάτων. Αυτός θα γίνει ο Γιόζεφ Μένγκελε κι εκείνη η Εσθήρ Κοέν, στο
ψευδαισθητικό παιχνίδι ανάμεσα στον ισχυρό και τον ανίσχυρο, τον εχθρό και τον
διώκτη του, τον άνδρα και τη γυναίκα, στον ιστορικό χρόνο της αναδιήγησης και στη θεατρική σύμβαση του αντικατοπτρισμού.
Σε ένα παιχνίδι εκδοχών των επιχειρημάτων και των κατηγοριών που προκύπτουν
ανάμεσά τους.
Σκηνοθετικά υπαινικτικό-κ. Κ. Φιλίππογλου, σχεδόν χωρίς
σκηνικά αντικείμενα, με σκιές σε
μεγέθυνση σε μια αντιπαραβολική οθόνη, υποκριτικά
ενδιαφέρον –όχι σε όλα τα σημεία- στο
προσυμφωνημένο παιχνίδι των ρόλων που υπαινίσσεται το θέατρο, στο παρόν του
χρόνου που κυλά ως ιστορία της Ιστορίας, ως πραγματικότητα στις ζωές των
ανθρώπων,ως μνήμη που γεννά συναισθήματα και ερωτήσεις, ως δράση θεατρική στο
τρένο της ιστορίας.
σκηνικά αντικείμενα, με σκιές σε
μεγέθυνση σε μια αντιπαραβολική οθόνη, υποκριτικά
ενδιαφέρον –όχι σε όλα τα σημεία- στο
προσυμφωνημένο παιχνίδι των ρόλων που υπαινίσσεται το θέατρο, στο παρόν του
χρόνου που κυλά ως ιστορία της Ιστορίας, ως πραγματικότητα στις ζωές των
ανθρώπων,ως μνήμη που γεννά συναισθήματα και ερωτήσεις, ως δράση θεατρική στο
τρένο της ιστορίας.
Το έργο του κ. Θ.Τριαρίδη Μένγκελε- Όνειρο για δύο πρόσωπα
σε ένα βαγόνι, παρουσίασαν οι
ηθοποιοί κ. Λ. Γεωργακόπουλος και κ. Μ.
Αλικάκη, σε λεκτική και σωματική διαπάλη ρόλων σε ενδιαφέροντες υπαινιγμούς
ανωνύμου και επωνύμου στίγματος. Η Εσθήρ και η γυναίκα επιστήμων που ερευνά το
παρελθόν, ως ρόλοι, είχαν στιγμές
φυσικής και συναισθηματικής εμπλοκής και κορυφώσεις χωρίς να μπορέσουν να βγουν
από τον κύκλο του κειμένου. Ο άγνωστος άνδρας που υπεισέρχεται στον κλοιό του
Μένγκελε, πιο στιβαρός και με συγκρατημένη επιβράδυνση, οδήγησε τους άξονες της
ερμηνείας του σε μια ενδοσκοπική επιχειρηματολογία με κορυφώσεις που είδαν και
έξω από το περίβλημμα του κειμένου. Κειμένου με
κάποιες σύνθετες σκέψεις ιδίως στο παιχνίδι των ρόλων αλλά παράλληλα και
κουραστικού, φλύαρου και χωρίς ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, ωστόσο με
έκδηλη διάθεση αναμέτρησης με τα ιστορικά θέματα και τις ανθρωπολογικές ,
φιλοσοφικές εκδοχές σε άνισο αποτέλεσμα.
σε ένα βαγόνι, παρουσίασαν οι
ηθοποιοί κ. Λ. Γεωργακόπουλος και κ. Μ.
Αλικάκη, σε λεκτική και σωματική διαπάλη ρόλων σε ενδιαφέροντες υπαινιγμούς
ανωνύμου και επωνύμου στίγματος. Η Εσθήρ και η γυναίκα επιστήμων που ερευνά το
παρελθόν, ως ρόλοι, είχαν στιγμές
φυσικής και συναισθηματικής εμπλοκής και κορυφώσεις χωρίς να μπορέσουν να βγουν
από τον κύκλο του κειμένου. Ο άγνωστος άνδρας που υπεισέρχεται στον κλοιό του
Μένγκελε, πιο στιβαρός και με συγκρατημένη επιβράδυνση, οδήγησε τους άξονες της
ερμηνείας του σε μια ενδοσκοπική επιχειρηματολογία με κορυφώσεις που είδαν και
έξω από το περίβλημμα του κειμένου. Κειμένου με
κάποιες σύνθετες σκέψεις ιδίως στο παιχνίδι των ρόλων αλλά παράλληλα και
κουραστικού, φλύαρου και χωρίς ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, ωστόσο με
έκδηλη διάθεση αναμέτρησης με τα ιστορικά θέματα και τις ανθρωπολογικές ,
φιλοσοφικές εκδοχές σε άνισο αποτέλεσμα.
Η μουσική που
ακούγεται από το κινητό στις δύο εκδοχές αντιστροφών της ανδρικής και
γυναικείας συμπεριφοράς-αναμενόμενης και μη-υπό το κράτος του πανικού, λόγω της
διακοπής του ρεύματος στο ακινητοποιημένο βαγόνι, υπαινικτικά δηλώνει και τη
νίκη του ανίσχυρου εχθρού που εισέρχεται
από τη ρωγμή μιας συναισθηματικής ουτοπίας.
Γιουκάλι, μια ελπίδα συνάντησης των χαμένων άστρων. Γιουκάλι, ένας εναγκαλισμός
ερωτικός ως το συμβολικό της ένωσης και του θανάτου.
ακούγεται από το κινητό στις δύο εκδοχές αντιστροφών της ανδρικής και
γυναικείας συμπεριφοράς-αναμενόμενης και μη-υπό το κράτος του πανικού, λόγω της
διακοπής του ρεύματος στο ακινητοποιημένο βαγόνι, υπαινικτικά δηλώνει και τη
νίκη του ανίσχυρου εχθρού που εισέρχεται
από τη ρωγμή μιας συναισθηματικής ουτοπίας.
Γιουκάλι, μια ελπίδα συνάντησης των χαμένων άστρων. Γιουκάλι, ένας εναγκαλισμός
ερωτικός ως το συμβολικό της ένωσης και του θανάτου.
Μένγκελε, έργο που υπολείπεται εκφραστικού νοήματος σε μια
εκδοχή λιτής και υπαινικτικής
σκηνοθετικής παρουσίασης και με
ερμηνείες που προσπαθούν να συγκινήσουν
ανακινώντας συναισθήματα, χωρίς
τη δυνατή αύρα της μαγείας της τέχνης
του θεάτρου .
εκδοχή λιτής και υπαινικτικής
σκηνοθετικής παρουσίασης και με
ερμηνείες που προσπαθούν να συγκινήσουν
ανακινώντας συναισθήματα, χωρίς
τη δυνατή αύρα της μαγείας της τέχνης
του θεάτρου .
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου
Σκηνική/Εικαστική ευθύνη, Video: Όλγα Μπρούμα
Δραματολόγος: Ροζαλί Σινοπούλου
Μουσική: Δημήτρης Γιακουμάκης
Ηθοποιοί: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Μυρτώ Αλικάκη.
ΚΡΙΤΙΚΗ Άγγελα Μάντζιου
ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΑΛΕΙΑ ΤΣΑΒΑΛΟΥ
ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΑΛΕΙΑ ΤΣΑΒΑΛΟΥ