Με δύναμη από την Κηφισιά ΚΘΒΕ. Κριτική ΑΓΓΕΛΑ ΜΑΝΤΖΙΟΥ– ΕΜΣ Υπερώο

Με δύναμη από την Κηφισιά ΚΘΒΕ.  Κριτική ΑΓΓΕΛΑ ΜΑΝΤΖΙΟΥ —

 ΕΜΣ –Υπερώο

Επιθυμίες και εμμονές γυναικών, συζητήσεις και ερμηνείες συμπεριφορών,  στο 
φόντο  αναφοράς ενός ταξιδιού στην
Ταϊλάνδη, ως φυγή από τον κλοιό της παρουσίας ή της απουσίας  των ανδρών και των σχέσεων που ανακύπτουν,  σε μια διαρκή ανατροπή . Τέσσερεις γυναίκες,
σε εσωτερικό χώρο, συζητούν για ένα ταξίδι και παράλληλα φωτίζουν γεγονότα
σχέσεων και αναμνήσεις καταστάσεων με τρόπο κωμικά ανατρεπτικό και υστερικά
αναλυτικό, δίνοντας στίγματα ερμηνείας των ανδρικών και γυναικείων συμπεριφορών
σε απόλυτη διάσταση . Οι σχέσεις, ως αναζήτηση και παγιωμένη κατάσταση, οι
ανικανοποίητες επιθυμίες, οι αδιέξοδες καταστάσεις της επικοινωνίας, η φιλία,
τα όνειρα και οι καθημερινές συζητήσεις, στη σφαίρα μιας αναγνωρίσιμης
κωμικότητας και  από την πλευρά των
γυναικών,  ως τη θυσία του ταξιδιού για
να σωθεί η φιλία και μια ερωτική, παρεξηγημένη κατάσταση.

 Ρεαλιστικό πλαίσιο
μιας καθημερινότητας που προσεγγίζει το έργο, τονίζοντας τις κωμικές πλευρές
των ερμηνευτικών σχολίων και των κρίσεων των γυναικών για τις σχέσεις τους με
τους άνδρες.

Η Αλέκα και η κόρη της Ηλέκτρα, η Φωτεινή και η Μάρω,
συζητούν για τις ερωτικές τους σχέσεις, παρελθοντικές και παροντικές, τις
φαντασιώσεις και τους φόβους τους,  που
συνεχώς ανατρέπουν κωμικά το ταξίδι φυγής στην εξωτική Ταϊλάνδη, στο όνομα της
κοινής συμφωνίας και της φιλίας τους. Ένα τέχνασμα θα δώσει μια λύση σωτηρίας σε
μια ερωτική σχέση, προκειμένου να δοθούν τα πειστήρια των φωτογραφιών  ως απόδειξη αγάπης, τέχνασμα που θα
συμπεριλάβει και τις αναποφάσιστες  να
ταξιδέψουν –λόγω έρωτα- Φωτεινή και Μάρω, με την επέμβαση της Ηλέκτρας, η οποία
ονειρεύεται να παίξει σε ταινία όσο θα απουσιάζει η μητέρα της. Η ειλημμένη
απόφαση αφήνεται στο τέλος του έργου ανοιχτή, τη στιγμή που ξαναρχίζουν οι συζητήσεις
ανάμεσα στην νεαρή Ηλέκτρα  και τη
Φωτεινή, για ένα ταξίδι στο Παρίσι ως μυστικό, σκοτεινό σημείο, μιας προσωπικής
επιλογής, σε μιαν μέθη  αποφασιστικότητας
που συμπεριλαμβάνει  ακόμη και την
περίπτωση πτώσης του αεροπλάνου.

Αυτές τις κωμικές πλευρές τόνισε η σκηνοθετική γραμμή-κ. Γ.
Ρήγας, αφήνοντας χώρο και στην ανάδειξη των γυναικείων τύπων και των
χαρακτηρολογικών συμπεριφορών,  στον αέρα
των μικρών ιστοριών  με τη μορφή
επεισοδίων. Οι ηθοποιοί της παράστασης,  ανταποκρίθηκαν με αμεσότητα και παρουσίασαν
πειστικά αναγνωρίσιμους τύπους γυναικών, 
στις συζητήσεις και στο ξεμπλοκάρισμα καταστάσεων που αφορούν τα
δεδομένα  των ερωτικών -ως αρχή και
τέλος-,  που καλούνται να ερμηνεύσουν
ψυχαναλυτικά,  στο όνομα της φιλίας. Στο
πνεύμα του έργου,  φάνηκαν να
διασκεδάζουν το ρεαλισμό μιας κοινωνιολογικά προσδιορισμένης πραγματικότητας. Τα
κοστούμια του έργου- κ. Χρ. Μπρούφας,  με
καλαίσθητο στυλ,  χρωμάτισαν  θεματικά τα αντίστοιχα επεισόδια και έντυσαν
τους γυναικείους χαρακτήρες , στον σκηνικό –κ. Π. Ντάνη, οικείο  χώρο μιας κουζίνας, στον  εξομολογητικό αέρα  των συζητήσεων που ο θεατής παρακολουθεί στο
καθημερινό γεγονός.

 Ευχάριστη παράσταση
που ακολούθησε και η  σύνθεση  της 
μουσικής –κ. Γ. Χριστιανάκης, επίσης  και η επιλογή των καθαρών  φωτισμών-κ. Κ. Μαραγκουδάκη. Στον  διαχωρισμό των σκηνών έπαιξε έναν ρόλο  ακόμη και η αεροσυνοδός- ως βουβό πρόσωπο-
στην υπόδειξη της επιλογής της 
πρόσκαιρης φυγής  από το πλαίσιο
μιας μη επιθυμητής πραγματικότητας. Για να φτιάξουν οι σχέσεις και να αρχίσει
το παιχνίδι των παρανοήσεων και των παρερμηνειών, στις
γυναικείες συζητήσεις,  για τους απόντες
–παρόντες στη σκέψη  και την επιθυμία
άνδρες.

Με δύναμη από την Κηφισιά- νεοελληνικό  έργο που αντέχει ακόμα στη δοκιμασία του
θεάτρου. Παλαιό έργο αστικού- κωμικού  (και
ολίγον δραματικού) στίγματος,  της  γυναικείας ταυτότητας  σε πρόθεση φυγής και ερμηνείας  σχέσεων .

Συγγραφέας:
Κεχαΐδης, Δημήτρης– Χαβιαρά, Ελένη

Σκηνοθεσία: Ρήγας, Γιάννης

Σκηνικά: Ντάνη, Πένυ

Κοστούμια: Μπρούφας, Χρήστος

Μουσική: Χριστιανάκης, Γιώργος

Φωτισμοί: Μαραγκουδάκη, Κατερίνα

Οργάνωση παραγωγής: Πάνος, Δημοσθένης

Ηθοποιοί
Τσιμά, Μαρία
(Αλέκα)
Συκιώτη, Αθηνά
(Ηλέκτρα)
Βλαχοπούλου, Λίλα (Φωτεινή)
Αγγελίδου, Λαμπρινή (Μάρω)

Σημείωση Καλλιτεχνικής Διανομής
Στο απόσπασμα, που γράφτηκε ειδικά για την παράσταση, της όπερας Το άστρο
της Σαχάρας ακούγεται η φωνή του ηθοποιού Πάνου Αργυριάδη.

Η μουσική της παράστασης ηχογραφήθηκε τον Οκτώβριο του 2014 στο Royal Altzheimer Studio στη Θεσσαλονίκη, με τεχνικό ήχου
τον Τίτο Καργιωτάκη.
Έπαιξαν οι μουσικοί: Φώτης Σιώτας
(βιολί, βιόλα), Νίκος Βελιώτης (τσέλο), Βασίλης Μπαχαρίδης (τύμπανα, κρουστά), Γιώργος Χριστιανάκης (πιάνο, πλήκτρα, κιθάρα).

Άγγελα ΜΆΝΤΖΙΟΥ