Παράταση Παραστάσεων
Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί”
του Τομ
Στόπαρντ από την ομάδα «Εν
Δράσει»
την παράλογη και κωμικοτραγική ιστορία των δυο νεαρών αυλικών του Σαιξπηρικού Άμλετ.
αστεία ονόματα, είναι οι φίλοι και συμφοιτητές του Άμλετ. Ζουν στην αυλή του
Κλαύδιου, του πατριού και θείου του Άμλετ, που σφετερίζεται τον θρόνο της
Δανίας. Ο Κλαύδιος τους καλεί να συνοδέψουν τον Άμλετ στην Αγγλία και να
μεταφέρουν μαζί τους ένα κλειστό γράμμα, με το οποίο απαιτείται η άμεση
εκτέλεση του. Ο Άμλετ αντικαθιστά το γράμμα με ένα νέο ζητώντας από τον Άγγλο
Βασιλιά να εκτελεστούν εκείνοι. Μέρες μετά, ο πρέσβης από την Αγγλία καταφτάνει
στο παλάτι για να ανακοινώσει: Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί!
έργο:
Στόπαρντ είναι ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν. Συμβατικοί και
παραγκωνισμένοι μέσα στο Σαιξπηρικό δράμα, οι ήρωες αυτοί έρχονται πρώτη φορά
στο προσκήνιο και μας καλούν να παρακολουθήσουμε τα πάθη του νεαρού Άμλετ μέσα
από τα δικά τους μάτια. Ανάμεσα στις σύντομες εμφανίσεις των πρωταγωνιστών του έργου παρεμβαίνουν
προσπαθώντας να ενώσουν αδέξια τα θραύσματα από τις σκηνές του πρωτοτύπου. Οι
δύο νεαροί αυλικοί μπορεί να βρίσκονται σε σύγχυση για την ακριβή πρόοδο των
γεγονότων, αλλά δε το βάζουν κάτω.
τους προσπαθούν να κατανοήσουν τις αιτίες των πραγμάτων και να υπάρξουν σε έναν
κόσμο που κυριαρχείται από το τυχαίο, την ίντριγκα και το αίμα. Απέναντι στην
παντοδυναμία του παλατιού εκείνοι επιστρατεύουν το παιχνίδι, το χιούμορ, την
επιστήμη, τη φιλοσοφία, την τέχνη και τελικά την ίδια την υποκριτική
καταστρώνοντας με τη βοήθεια ενός περιπλανώμενου θιάσου ένα θέατρο εν θεάτρω.
κωμωδία του Τομ Στόπαρντ, αποτελεί ένα ταξίδι ενηλικίωσης. Πρωτοπαίχτηκε στο
Fringe Festival του Εδιμβούργου το 1966 και έκτοτε αποτελεί μια από τις
κλασικότερες κωμωδίες της σύγχρονης δραματουργίας. Βραβευμένος με Όσκαρ
Σεναρίου για την ταινία «Ερωτευμένος Σαίξπηρ» και με τη σπουδαία διάκριση
«PEN/Pinter», o Sir Τομ Στόπαρντ με την τσεχική καταγωγή, θεωρείται ο
μεγαλύτερος σύγχρονος βρετανός θεατρικός συγγραφέας, μετά τον Πίντερ.
Θανάσουλα
Κίνησης: Θάλεια
Δήτσα
Αναστασία
Στυλιανίδη
consulting: Κωνσταντίνος Καρυπίδης
trailer: Νίκος Παπαγγελής
trailer: Λάμπρος Πηγούνης
Πάνος
Μιχαήλ
Παναγιώτης
Βωβός
Σκυφτούλης, Άννα Ελεφάντη,
Χατζηαγγελάκης
το νέο trailer
της παράστασης:
κριτικών για την παράσταση:
Βρετανού συγγραφέα, ο Δημήτρης Μυλωνάς σκηνοθέτησε με ευφυΐα, έντονο ρυθμό
(καταιγιστικό σχεδόν), με απλά αλλά έξυπνα ευρήματα, έχοντας στη διάθεσή του
εξαιρετικούς ηθοποιούς”.
20/1/2015, από την Όλγα Σελλά)
καλούς ηθοποιούς, τον εξαιρετικό Γεράσιμο Γεννατά (Γκλίλντενστερν) και τον
νεαρό ταλαντούχο Γιώργο Παπαπαύλου (Ρόζενγκραντζ) οργάνωσε σκηνοθετικά το έργο
του Στόππαρντ σε μια ευφυή παράσταση έντονων ρυθμών και απλών αλλά λειτουργικών
ευρημάτων, που συγκρατεί το ενδιαφέρον των θεατών με την αναγκαία βέβαια
προϋπόθεση να έχουν στοιχειώδη γνώση της υπόθεσης και της πλοκής του
σαιξπηρικού «Αμλετ»”.
16/3/2015, από την Χριστίνα Κόκκοτα)
δεν γλιτώνει από τη σαρκαστική σχολιογραφία του Μυλωνά, ούτε οι μεγαλορρήμονες
ηθοποιοί, ούτε οι υπερβάλλοντες σκηνοθέτες. Ρυθμοί καταιγιστικοί,
παραληρηματική γλώσσα και ερεθιστικοί διάλογοι, καθιστούν απολαυστική αυτήν την
ανελέητη παρωδία για τις καταπιεσμένες επιθυμίες των «δεύτερων» που θέλουν να
πάρουν για λίγο κεφάλι από τους «πρώτους»”. http://www.avgi.gr/article/5258599/otan-oi-komparsoi-ginontai-lamperoi-protagonistes
“Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά είχε πλούτο ιδεών και
ευρημάτων (ίσως συνωστισμό ευρημάτων), συνύφανση έκρηξης, αλήθειας και δροσιάς.
Θεωρώ πως ανοίγει προοπτική για τη δημιουργία μιας μετα-παράστασης. Σαν μια
εικονογράφηση ενός κωμικού εφιάλτη, μιας πλασματικά διασκεδαστικής κατάστασης,
τροφοδοτούμενης από παθητική ελπίδα, που υφίσταται μόνο για να καλύψει τη
βαθύτερη οδύνη και την εδραιωμένη αμφιβολία.
Από τις πιο βαθιές και απροσδόκητες παραστάσεις που παίζονται φέτος στα
αθηναϊκά θέατρα”.
http://www.catisart.gr/index.php/2010-03-28-10-49-51/2955–stoppard.html
“Η σκηνοθεσία είναι ευρηματική, με
πολλές ανατροπές, καταιγιστικούς ρυθμούς κι άφθονο χιούμορ. ..Λίγο αργότερα ο
θίασος θα ξεχυθεί στη σκηνή, τα ευφάνταστα κοστούμια και τα λιτά αλλά
λειτουργικά σκηνικά θα πλαισιώσουν τις δράσεις οι οποίες εναλλάσσονται σε
γοργούς ρυθμούς από έναν εξαιρετικό θίασο ηθοποιών με προεξάρχοντες τους
Παπαπαύλου και Γεννατά στους ρόλους των Ρόζενκραντζ και Γκίλντενστερν.
Εξαιρετική η ερμηνεία επίσης του Σκυφτούλη ο οποίος ξεχωρίζει με την ατόφια
κωμική του φλέβα και την δυναμική του σκηνική παρουσία. Η συρροή των ευρημάτων
θολώνει λίγο τον λόγο αλλά ενισχύει την φρενίτιδα των δράσεων οι οποίες
σημειολογικά μεταφέρουν ένα πλήθος πληροφοριών ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν
ατμόσφαιρες που θα εκραγούν σε συναισθηματικές και ερμηνευτικές κορυφώσεις.
Λειτουργικοί οι φωτισμοί κι οι μουσικές υποκρούσεις, εντυπωσιακή και
προσαρμοσμένη άριστα στην σκηνοθετική γραμμή η κινησιολογία, θαυμάσια η
αντίληψη της αισθητικής και των μακιγιάζ. Μια παράσταση που αξίζει να δείτε και
όχι μόνον για να γελάσετε…”.
 |
|
(Επί
Σκηνής 12/2/2015, από την Μαρία Κυριάκη) |
“Συμπερασματικά, είδα μια παράσταση,
όπου το έξυπνο, σπιρτόζικο και αλληγορικό κείμενο, συνοδεύτηκε από μια
σκηνοθεσία με άποψη, νεύρο και ρυθμό, με παραληρηματικούς πλην όμως
χιουμοριστικούς και συχνά αυτοπροσδιοριστικούς διαλόγους και ευτύχησε να
συμπληρωθεί από εξαιρετικές ερμηνείες, που πέρα από το κωμικό τους μομέντουμ,
σχολιάζουν, προβληματίζονται και τοποθετούνται απέναντι στη ζωή και τα
“στιγμιότυπά” της. Μια περιεκτική θεατρική πρόταση για τα βράδυα Κυριακής,
Δευτέρας και Τρίτης που θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα”.
ώρες χωρίς διάλειμμα, μην χάνοντας λεπτό την προσήλωση που απαιτεί η συνεχής
εναλλαγή των ρόλων … Το πρωταγωνιστικό δίδυμο διακρίνεται τόσο για τις άρτιες
ερμηνείες του όσο και για την απόλυτη χημεία του με αποκορύφωμα το “τένις
ερωτήσεων” και τον κωμικοτραγικό διάλογο λεπτών ισορροπιών πάνω στο
κιβώτιο. Οι εκφράσεις και οι κινήσεις τους δεν περνούν απαρατήρητες,
αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, της σκηνοθεσίας του Δημήτρη Μυλωνά με έμφαση στη λεπτομέρεια. Ο Θοδωρής Σκυφτούλης ως γελωτοποιός είναι απολαυστικός και
υπερβολικός, όπου το απαιτεί ο ρόλος, ενώ η Άννα Ελεφάντη με τη μελωδική φωνή της και ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης με την κιθάρα
του, προσδίδουν καλλιτεχνικές πινελιές στην ερμηνεία τους”.