«Αβελάρδος και Ελοΐζα»
του Γιάννη Καλαβριανού
από το Φεστιβάλ Αθηνών & την Εταιρεία Θεάτρου
Sforaris
Sforaris
Στο Θέατρο Αυλαία
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
2 ΜΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
2 ΜΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
γραφοντας το ονομα σας στο gr4you.ning@gmail.com
Η Εταιρεία
Θεάτρου Sforaris και το Φεστιβάλ Αθηνών, μετά το
επιτυχημένο «Γιοι και κόρες»,
επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη και το Θέατρο
Αυλαία με την παράσταση «Αβελάρδος και Ελοΐζα» από τις 17 Απριλίου 2015 και για 16 μόνο
παραστάσεις.
Θεάτρου Sforaris και το Φεστιβάλ Αθηνών, μετά το
επιτυχημένο «Γιοι και κόρες»,
επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη και το Θέατρο
Αυλαία με την παράσταση «Αβελάρδος και Ελοΐζα» από τις 17 Απριλίου 2015 και για 16 μόνο
παραστάσεις.
Στο μεσαιωνικό Παρίσι του 12ου αιώνα, ο
σαραντάχρονος θεολόγος και φιλόσοφος Πέτρος Αβελάρδος και η δεκαεξάχρονη
μαθήτριά του Ελοΐζα Φυλμπέρ, ερωτεύθηκαν, αψήφησαν μία ολόκληρη κοινωνία,
σκανδάλισαν την Εκκλησία και πλήρωσαν για όλη τους τη ζωή, το τίμημα ενός έρωτα
που δεν χώρεσε στον καιρό του.
σαραντάχρονος θεολόγος και φιλόσοφος Πέτρος Αβελάρδος και η δεκαεξάχρονη
μαθήτριά του Ελοΐζα Φυλμπέρ, ερωτεύθηκαν, αψήφησαν μία ολόκληρη κοινωνία,
σκανδάλισαν την Εκκλησία και πλήρωσαν για όλη τους τη ζωή, το τίμημα ενός έρωτα
που δεν χώρεσε στον καιρό του.
Ο Αβελάρδος και η Ελοΐζα, αποτέλεσαν, 500 χρόνια
πριν γραφτεί ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, το ζευγάρι-σύμβολο της αιώνιας αγάπης. Αυτό
που τους καθιστά μοναδικούς σε σχέση με τους σαιξπηρικούς ήρωες, είναι πως
υπήρξαν ιστορικά πρόσωπα και όχι προϊόντα μυθοπλασίας.
πριν γραφτεί ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, το ζευγάρι-σύμβολο της αιώνιας αγάπης. Αυτό
που τους καθιστά μοναδικούς σε σχέση με τους σαιξπηρικούς ήρωες, είναι πως
υπήρξαν ιστορικά πρόσωπα και όχι προϊόντα μυθοπλασίας.
Ο κοινός τους τάφος στο Παρίσι, έχει πλέον
μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος για τους ερωτευμένους όλου του κόσμου και
αποτέλεσε την αφορμή για τη δημιουργία αυτής της παράστασης.
μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος για τους ερωτευμένους όλου του κόσμου και
αποτέλεσε την αφορμή για τη δημιουργία αυτής της παράστασης.
Το κείμενο βασίστηκε στα αληθινά περιστατικά της
ζωής του ζευγαριού, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και αποσπάσματα από την αυθεντική αλληλογραφία
τους.
ζωής του ζευγαριού, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και αποσπάσματα από την αυθεντική αλληλογραφία
τους.
Η πρώτη εκδοχή της παράστασης δημιουργήθηκε για το
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2014, η δεύτερη παρουσιάσθηκε για 60 sold out
παραστάσεις τον χειμώνα 2014-2015 στην Αθήνα και το Θέατρο του Νέου Κόσμου και
τώρα περιοδευει.
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2014, η δεύτερη παρουσιάσθηκε για 60 sold out
παραστάσεις τον χειμώνα 2014-2015 στην Αθήνα και το Θέατρο του Νέου Κόσμου και
τώρα περιοδευει.
Η ιστορία
του Αβελάρδου και της Ελοΐζας
του Αβελάρδου και της Ελοΐζας
«Οι άνθρωποι
γίνονται ζώα όταν ερωτεύονται. Και θηρία, όταν ερωτεύονται οι άλλοι…»
γίνονται ζώα όταν ερωτεύονται. Και θηρία, όταν ερωτεύονται οι άλλοι…»
Βρισκόμαστε στο Παρίσι του 12o αιώνα, την εποχή που
μεσουρανεί το άστρο του σαραντάχρονου Πέτρου Αβελάρδου. Ο Αβελάρδος ήταν ένας
από τους σημαντικότερους θεολόγους και φιλοσόφους του Μεσαίωνα, υπέρμαχος της
διαλεκτικής, της αμφιβολίας και της έρευνας ως προϋπόθεση για την πίστη. Ο
εφημέριος του Παρισιού, Φυλμπέρ, εκτιμώντας τον απεριόριστα, του εμπιστεύεται
για μαθήτρια τη δεκαεξάχρονη ανιψιά του, Ελοΐζα, που παρά τη μικρή της ηλικία έχει
ήδη μια εξαιρετικά ευρεία καλλιέργεια. Ο Αβελάρδος και η Ελοΐζα γρήγορα ερωτευονται
και γίνονται εραστές. Το σκάνδαλο που ξεσπά είναι τεράστιο, η Ελοΐζα μένει
έγκυος, η Εκκλησία αντιδρά και ο Φυλμπέρ, θεωρώντας την προσβολή στο πρόσωπό
του τεράστια, διατάζει την τιμωρία του Αβελάρδου. Πληρωμένοι δολοφόνοι
εισβάλουν στο σπίτι του ζευγαριού και τον ευνουχίζουν. Ο Αβελάρδος όμως, παρά
τον ευνουχισμό του, επιζεί. Ταπεινωμένος, εγκαταλείπει τα πάντα, καταφεύγει στο
μοναστήρι του Σαιν Ντενί και παραγγέλνει στην Ελοΐζα να γίνει και εκείνη
μοναχή. Η ίδια, απολύτως ερωτευμένη μαζί του, υπακούει. Το ζευγάρι ζει σε
χωριστά μοναστήρια για τα επόμενα 20 χρόνια, δεν συναντιέται παρά μόνο για μία
και μοναδική φορά και επικοινωνεί μόνο με παθιασμένες επιστολές.
μεσουρανεί το άστρο του σαραντάχρονου Πέτρου Αβελάρδου. Ο Αβελάρδος ήταν ένας
από τους σημαντικότερους θεολόγους και φιλοσόφους του Μεσαίωνα, υπέρμαχος της
διαλεκτικής, της αμφιβολίας και της έρευνας ως προϋπόθεση για την πίστη. Ο
εφημέριος του Παρισιού, Φυλμπέρ, εκτιμώντας τον απεριόριστα, του εμπιστεύεται
για μαθήτρια τη δεκαεξάχρονη ανιψιά του, Ελοΐζα, που παρά τη μικρή της ηλικία έχει
ήδη μια εξαιρετικά ευρεία καλλιέργεια. Ο Αβελάρδος και η Ελοΐζα γρήγορα ερωτευονται
και γίνονται εραστές. Το σκάνδαλο που ξεσπά είναι τεράστιο, η Ελοΐζα μένει
έγκυος, η Εκκλησία αντιδρά και ο Φυλμπέρ, θεωρώντας την προσβολή στο πρόσωπό
του τεράστια, διατάζει την τιμωρία του Αβελάρδου. Πληρωμένοι δολοφόνοι
εισβάλουν στο σπίτι του ζευγαριού και τον ευνουχίζουν. Ο Αβελάρδος όμως, παρά
τον ευνουχισμό του, επιζεί. Ταπεινωμένος, εγκαταλείπει τα πάντα, καταφεύγει στο
μοναστήρι του Σαιν Ντενί και παραγγέλνει στην Ελοΐζα να γίνει και εκείνη
μοναχή. Η ίδια, απολύτως ερωτευμένη μαζί του, υπακούει. Το ζευγάρι ζει σε
χωριστά μοναστήρια για τα επόμενα 20 χρόνια, δεν συναντιέται παρά μόνο για μία
και μοναδική φορά και επικοινωνεί μόνο με παθιασμένες επιστολές.
Ο Αβελάρδος συνεχίζει να συγγράφει και να προκαλεί
την Εκκλησία που τον καταδιώκει μέχρι τον θάνατό του και καίει τα βιβλία του. Η
Ελοΐζα ζει ακόμη 20 χρόνια. Η τελευταία
της επιθυμία πριν πεθάνει, ήταν να θαφτεί μαζί με τον αγαπημένο της,
παράκληση που δεν εισακούγεται, παρά 700 χρόνια αργότερα, όταν χτίζεται το
Κοιμητήριο του Père Lachaise και μεταφέρονται τα οστά τους σε κοινό τάφο. Ο
τάφος τους σώζεται στο Παρίσι και έχει πλέον μετατραπεί σε σύμβολο της αιώνιας
αγάπης και τόπο προσκυνήματος για τους ερωτευμένους.
την Εκκλησία που τον καταδιώκει μέχρι τον θάνατό του και καίει τα βιβλία του. Η
Ελοΐζα ζει ακόμη 20 χρόνια. Η τελευταία
της επιθυμία πριν πεθάνει, ήταν να θαφτεί μαζί με τον αγαπημένο της,
παράκληση που δεν εισακούγεται, παρά 700 χρόνια αργότερα, όταν χτίζεται το
Κοιμητήριο του Père Lachaise και μεταφέρονται τα οστά τους σε κοινό τάφο. Ο
τάφος τους σώζεται στο Παρίσι και έχει πλέον μετατραπεί σε σύμβολο της αιώνιας
αγάπης και τόπο προσκυνήματος για τους ερωτευμένους.
Η ζωή και ο παθιασμένος έρωτας του ζευγαριού, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και
μελέτης για καλλιτέχνες και επιστήμονες των επόμενων αιώνων, γιγαντώνοντας τη
φήμη τους.
μελέτης για καλλιτέχνες και επιστήμονες των επόμενων αιώνων, γιγαντώνοντας τη
φήμη τους.
Συντελεστές
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός
Σκηνικά: Εύα
Μανιδάκη
Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα
Τσάμη
Τσάμη
Φωτισμοί: Σάκης
Μπιρμπίλης
Μπιρμπίλης
Μουσική: Άγγελος
Τριανταφύλλου
Τριανταφύλλου
Κίνηση: Χρήστος
Παπαδόπουλος
Παπαδόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Παίζουν: Γιώργος
Γλάστρας, Ελένη Κοκκίδου, Χριστίνα Μαξούρη
Γλάστρας, Ελένη Κοκκίδου, Χριστίνα Μαξούρη
Με την
υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου, στο πλαίσιο του προγράμματος Ελλάς Γαλλία
Συμμαχία 2014.
υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου, στο πλαίσιο του προγράμματος Ελλάς Γαλλία
Συμμαχία 2014.
Διάρκεια:
90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Παρασκευή 17 Απριλίου-Κυριακή 10 Μαΐου 2015
ΗΜΕΡΕΣ &
ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Παρασκευή 21.00, Σάββατο 18.00 & 21.00, Κυριακή
18.00
18.00
ΤΙΜΕΣ
ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Κανονικό 15€, Μειωμένο 12€
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
& ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ
& ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ
Θέατρο
ΑΥΛΑΙΑ
ΑΥΛΑΙΑ
Πλατεία ΧΑΝΘ(πλευρά Τσιμισκή)
2310237700
***Κριτικές στον Τύπο
–
«Ένα
άρτιο ανέβασμα κι ένα θαυμάσιο νέο ελληνικό έργο.»
«Ένα
άρτιο ανέβασμα κι ένα θαυμάσιο νέο ελληνικό έργο.»
Στέλλα
Xαραμή, tospirto.net
Xαραμή, tospirto.net
–
«Τρεις
ηθοποιοί με ήθος, καλλιέργεια, τεχνική και υπέροχες φωνές, που ακτινοβολούν
μέσα στη γνήσια απλότητά τους. Κρατήστε φυλαχτό την τελευταία ατάκα της
Κοκκίδου: «Εύχομαι να σας αγαπήσουν μέχρι τρέλας!»
«Τρεις
ηθοποιοί με ήθος, καλλιέργεια, τεχνική και υπέροχες φωνές, που ακτινοβολούν
μέσα στη γνήσια απλότητά τους. Κρατήστε φυλαχτό την τελευταία ατάκα της
Κοκκίδου: «Εύχομαι να σας αγαπήσουν μέχρι τρέλας!»
Σεμίνα
Διγενή, onlytheater.gr
Διγενή, onlytheater.gr
–
«Ο Καλαβριανός τόλμησε και κέρδισε δεκάδες
βουρκωμένους θεατές, να λένε στο τέλος κάθε παράστασης πόσο πολύ τους άγγιξε
αυτό το καταδικασμένο love story.»
«Ο Καλαβριανός τόλμησε και κέρδισε δεκάδες
βουρκωμένους θεατές, να λένε στο τέλος κάθε παράστασης πόσο πολύ τους άγγιξε
αυτό το καταδικασμένο love story.»
Αστερόπη
Λαζαρίδου, ΤΟ ΒΗΜΑ
Λαζαρίδου, ΤΟ ΒΗΜΑ
–
«Έχει ευγένεια, πυκνότητα και φιλοσοφική σπουδή
που σπάνια βλέπουμε στη σύγχρονη δραματουργία. Ανήκει σε μια λόγια παράδοση που
εδώ έχει σκεπαστεί από την τύρβη δεκαετιών λαϊκότροπου ύφους, παράδοση από την
οποία οι περισσότεροι έχουμε απομακρυνθεί. Είναι ένα θέατρο του λόγου, των
λέξεων και της σιωπής. Γι’ αυτό ζητεί να μειώσει τους θορύβους και τους
περισπασμούς στα απολύτως αναγκαία.»
«Έχει ευγένεια, πυκνότητα και φιλοσοφική σπουδή
που σπάνια βλέπουμε στη σύγχρονη δραματουργία. Ανήκει σε μια λόγια παράδοση που
εδώ έχει σκεπαστεί από την τύρβη δεκαετιών λαϊκότροπου ύφους, παράδοση από την
οποία οι περισσότεροι έχουμε απομακρυνθεί. Είναι ένα θέατρο του λόγου, των
λέξεων και της σιωπής. Γι’ αυτό ζητεί να μειώσει τους θορύβους και τους
περισπασμούς στα απολύτως αναγκαία.»
Γρηγόρης
Ιωαννίδης, Εφημερίδα των Συντακτών
Ιωαννίδης, Εφημερίδα των Συντακτών
–
«Κείμενο βαθύ, απλό, απλά συγκλονιστικό. Είναι
διαφορετικό. Γρήγορο, άμεσο, ελπιδοφόρο. Ερμηνείες εξαιρετικές. Θέατρο που
αξίζει να δεις!»
«Κείμενο βαθύ, απλό, απλά συγκλονιστικό. Είναι
διαφορετικό. Γρήγορο, άμεσο, ελπιδοφόρο. Ερμηνείες εξαιρετικές. Θέατρο που
αξίζει να δεις!»
Τζίνα
Δαβιλά, iporta.gr
Δαβιλά, iporta.gr
–
«Μια παράσταση τρυφερή, συγκινητική, με πολύ
συναίσθημα!»
«Μια παράσταση τρυφερή, συγκινητική, με πολύ
συναίσθημα!»
Όλγα Σελλά,
Καθημερινή
Καθημερινή
–
«Τρεις θαυμάσιοι ηθοποιοί συνέθεσαν ένα σκηνικό
ποίημα υψηλής ποιότητας!»
«Τρεις θαυμάσιοι ηθοποιοί συνέθεσαν ένα σκηνικό
ποίημα υψηλής ποιότητας!»
Μαρία
Χατζηεμμανουήλ, ARTEZ, τεύχος 198
Χατζηεμμανουήλ, ARTEZ, τεύχος 198
–
«Η ιστορία του Αβελάρδου και της Ελοΐζας μπορεί
να συγκινήσει και αυτόν που δεν έχει αγάπη για να ορκιστεί.»
«Η ιστορία του Αβελάρδου και της Ελοΐζας μπορεί
να συγκινήσει και αυτόν που δεν έχει αγάπη για να ορκιστεί.»
Χρύσα
Φωτοπούλου, onlytheater.gr
Φωτοπούλου, onlytheater.gr
–
«Οι θεατές δεν ήθελαν να σηκωθούν από τη θέση
τους, σαν να μην ήθελαν να φύγουν, γιατί είχαν βρει στην αίθουσα, ένα κομμάτι
της δικής τους ζωής.»
«Οι θεατές δεν ήθελαν να σηκωθούν από τη θέση
τους, σαν να μην ήθελαν να φύγουν, γιατί είχαν βρει στην αίθουσα, ένα κομμάτι
της δικής τους ζωής.»
Βαγγέλης
Σαρακινός, artplay.gr
Σαρακινός, artplay.gr
–
«Αν θέλετε λοιπόν να συγκινηθείτε, να κλάψετε,
να αισθανθείτε πώς είναι οι μεγάλες αγάπες, γιατί αντέχουν στο χρόνο και γιατί
θα είναι αιώνια δεμένες, αυτή είναι η σίγουρη θεατρική σας επιλογή.»
«Αν θέλετε λοιπόν να συγκινηθείτε, να κλάψετε,
να αισθανθείτε πώς είναι οι μεγάλες αγάπες, γιατί αντέχουν στο χρόνο και γιατί
θα είναι αιώνια δεμένες, αυτή είναι η σίγουρη θεατρική σας επιλογή.»
Γιώργος
Μητρόπουλος, euronews.com
Μητρόπουλος, euronews.com
–
Καταφέρνει κάτι που δύσκολα επιτυγχάνεται στο
σύγχρονο θέατρο: να μετατρέψει τους θεατές από αυτόνομες μονάδες, σε ένα ενιαίο
σύνολο κοινωνών μιας μυσταγωγικής τελετουργίας.
Καταφέρνει κάτι που δύσκολα επιτυγχάνεται στο
σύγχρονο θέατρο: να μετατρέψει τους θεατές από αυτόνομες μονάδες, σε ένα ενιαίο
σύνολο κοινωνών μιας μυσταγωγικής τελετουργίας.
Κορνήλιος
Ρουσάκης, theatreviewer
Ρουσάκης, theatreviewer
–
«Η συγκίνηση των θεατών μέσα στο σκοτάδι είναι
σαν φόρος τιμής στο ζευγάρι και σε κάθε αγάπη που εμπόδισαν οι συνθήκες.»
«Η συγκίνηση των θεατών μέσα στο σκοτάδι είναι
σαν φόρος τιμής στο ζευγάρι και σε κάθε αγάπη που εμπόδισαν οι συνθήκες.»
Λεωνίδας Αναγνώστου, huffingtonpost.gr
–
Η απέριττη ομορφιά της αισθητικής και η κομψή
σκηνοθεσία ζωντανεύουν ένα σαγηνευτικό και θαρραλέο κείμενο. Μια εντυπωσιακή
ιδέα! Μακάρι αυτή η παράσταση να παρουσιασθεί στη Γαλλία.
Η απέριττη ομορφιά της αισθητικής και η κομψή
σκηνοθεσία ζωντανεύουν ένα σαγηνευτικό και θαρραλέο κείμενο. Μια εντυπωσιακή
ιδέα! Μακάρι αυτή η παράσταση να παρουσιασθεί στη Γαλλία.
Micheline B.
Servin, Les Temps Modernes,Juillet-Septembre 2014, No 679
Servin, Les Temps Modernes,Juillet-Septembre 2014, No 679