Το Τάβλι
Κριτική Άγγελα
Μάντζιου
Μάντζιου
Όταν ο κήπος του Λαογραφικού Μουσείου γίνεται θεατρική σκηνή
ένα καλοκαιρινό βράδυ.
ένα καλοκαιρινό βράδυ.
ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΕ 3-9-10 ΙΟΥΛΙΟΥ στις 9.30 μμ.
Θεατρικό παιχνίδι
χαρακτήρων -στην υπονόηση του λαϊκού παιχνιδιού- στη ροή της προφορικότητας, στη ρεαλιστική καταγραφή της καθημερινότητας δύο φτωχών προσώπων .
χαρακτήρων -στην υπονόηση του λαϊκού παιχνιδιού- στη ροή της προφορικότητας, στη ρεαλιστική καταγραφή της καθημερινότητας δύο φτωχών προσώπων .
Αποτύπωση
του προβληματισμού σύλληψης μιας ιδέας, ως εφαλτήριο μετάβασης στην άλλη πλευρά, ως
διάτρητη διεκδίκηση καλλίτερης ζωής, που είναι μόνο αεριτζίδικο σχέδιο ευκαιρίας.
του προβληματισμού σύλληψης μιας ιδέας, ως εφαλτήριο μετάβασης στην άλλη πλευρά, ως
διάτρητη διεκδίκηση καλλίτερης ζωής, που είναι μόνο αεριτζίδικο σχέδιο ευκαιρίας.
Όταν οι
θεατρικοί χαρακτήρες αποκαλύπτουν την
ψυχοσύνθεση του φτωχού Έλληνα, στη
διεκδίκηση του ονείρου που ακουμπά στο σχήμα απάτης-εξαπάτησης.
θεατρικοί χαρακτήρες αποκαλύπτουν την
ψυχοσύνθεση του φτωχού Έλληνα, στη
διεκδίκηση του ονείρου που ακουμπά στο σχήμα απάτης-εξαπάτησης.
Επιχειρηματολογία αφελών διαλόγων στον
καθημερινό αγώνα που τρέφεται από το ψέμα της πειθούς, την αντιπαράθεση και τον συναισθηματισμό της αφέλειας
αλλά και της αθωότητας που κρύβει η λαϊκή
ψυχή. Οι δύο χαρακτήρες του έργου συνομιλούν
παίζοντας τάβλι και ονειρεύονται να πιάσουν την καλή.
καθημερινό αγώνα που τρέφεται από το ψέμα της πειθούς, την αντιπαράθεση και τον συναισθηματισμό της αφέλειας
αλλά και της αθωότητας που κρύβει η λαϊκή
ψυχή. Οι δύο χαρακτήρες του έργου συνομιλούν
παίζοντας τάβλι και ονειρεύονται να πιάσουν την καλή.
Αποκαλύπτουν τα ναυαγισμένα σχέδια του
παρελθόντος και τα τρωτά τους σημεία.
παρελθόντος και τα τρωτά τους σημεία.
Το όνειρο έκδοσης ενός βιβλίου, το
παιχνίδι ως εξομολογητικός κώδικας, η
ανάγκη σχεδίων απάτης, ως μία φυγή από την πραγματικότητα, οι αέναες
συζητήσεις, η συναισθηματική εγγύτητα, είναι κάποια από τα βασικά σημεία του
έργου αυτού, εγγεγραμμένα στον κύκλο της επιβίωσης .
παιχνίδι ως εξομολογητικός κώδικας, η
ανάγκη σχεδίων απάτης, ως μία φυγή από την πραγματικότητα, οι αέναες
συζητήσεις, η συναισθηματική εγγύτητα, είναι κάποια από τα βασικά σημεία του
έργου αυτού, εγγεγραμμένα στον κύκλο της επιβίωσης .
Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε οι ηθοποιοί και
σκηνοθέτες –κ. Κ. Δανιηλίδης και κ. Β. Κανελλόπουλος, κατέγραψαν με αμεσότητα
το επαναλαμβανόμενο νοηματικό σχήμα διαλόγων
από το παρόν στο παρελθόν, ως πεδίο αναφοράς
σχεδιασμού κενών δράσεων. Η ερμηνεία τους, στο πνεύμα του έργου, αποτύπωσε με πολλές αποχρώσεις την
ψυχοσύνθεση των ηρώων και τα
συμπληρωματικά σημεία σύγκλισης και απόκλισής τους.
σκηνοθέτες –κ. Κ. Δανιηλίδης και κ. Β. Κανελλόπουλος, κατέγραψαν με αμεσότητα
το επαναλαμβανόμενο νοηματικό σχήμα διαλόγων
από το παρόν στο παρελθόν, ως πεδίο αναφοράς
σχεδιασμού κενών δράσεων. Η ερμηνεία τους, στο πνεύμα του έργου, αποτύπωσε με πολλές αποχρώσεις την
ψυχοσύνθεση των ηρώων και τα
συμπληρωματικά σημεία σύγκλισης και απόκλισής τους.
Κωμικότητα και
δραματικές, ωραία υπονοημένες, εντάσεις, έδωσαν τις αναλογίες του έργου και το
μέτρο προβληματισμού του θεατή με φυσικότητα, ζωηρή έκφραση και συγκινητική
ειλικρίνεια. Συναισθηματική θεατρική έκφραση στο παράδειγμα
των δύο προσώπων που συμπληρώνει το ένα το άλλο ως ψηγματικό προφίλ .
δραματικές, ωραία υπονοημένες, εντάσεις, έδωσαν τις αναλογίες του έργου και το
μέτρο προβληματισμού του θεατή με φυσικότητα, ζωηρή έκφραση και συγκινητική
ειλικρίνεια. Συναισθηματική θεατρική έκφραση στο παράδειγμα
των δύο προσώπων που συμπληρώνει το ένα το άλλο ως ψηγματικό προφίλ .
Σκηνοθετικά,
αξιοποίηση του φυσικού χώρου, μία παράσταση
φυσικής, εξομολογητικής ροής, στην
ρεαλιστική αντιφατικότητα διαλόγων
που αντέχουν ακόμη στον αέρα του θεάτρου, σε μια μεταφορά διαχρονικότητας στο επικαιρικό
κάθε φορά σχήμα.
αξιοποίηση του φυσικού χώρου, μία παράσταση
φυσικής, εξομολογητικής ροής, στην
ρεαλιστική αντιφατικότητα διαλόγων
που αντέχουν ακόμη στον αέρα του θεάτρου, σε μια μεταφορά διαχρονικότητας στο επικαιρικό
κάθε φορά σχήμα.
ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΕ 3-9-10 ΙΟΥΛΙΟΥ στις 9.30 μμ.
Το Τάβλι Συγγραφέας:
Δημήτρης Κεχαΐδης
Δημήτρης Κεχαΐδης
Συντελεστές
Σκηνοθεσία- Ερμηνεία: Κυριάκος Δανιηλίδης, Βασίλης
Κανελλόπουλος
Κανελλόπουλος
Σκηνικός χώρος-κοστούμια: Κατερίνα Κολλιοπούλου
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τεκτονίδης
Trailer παράστασης: Ναταλία Λαμπροπούλου
*Πρωτοανεβασμένο το 1972 από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο
Τέχνης, «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη (σε συνεργασία με την Ελένη Χαβιαρά), με
την ιδιότυπη γραφή του καθημερινού λόγου και τον αιχμηρό πολιτικό
προβληματισμό, μέσα στην γλαφυρότητα της ελληνικής πραγματικότητας φαντάζει πιο
επίκαιρο από ποτέ.
Τέχνης, «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη (σε συνεργασία με την Ελένη Χαβιαρά), με
την ιδιότυπη γραφή του καθημερινού λόγου και τον αιχμηρό πολιτικό
προβληματισμό, μέσα στην γλαφυρότητα της ελληνικής πραγματικότητας φαντάζει πιο
επίκαιρο από ποτέ.
Άγγελα Μάντζιου
