Η γλώσσα της πεταλούδας La lengua de las mariposas Κινηματογραφική Λέσχη Θεσσαλονίκης

Η γλώσσα της πεταλούδας  La lengua de las mariposas           Χορηγία της Πρεσβείας της Ισπανίας Ισπανία   1999 Διάρκεια: 97’ Σκηνοθεσία: José Luis Cuerda Πρωταγωνιστούν: Manuel Lozano, Fernando Fernán Gómez, Uxía Blanco 6 βραβεία Γκόγια στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, μουσικής, καλλιτεχνικής διεύθυνσης και καλύτερης ερμηνείας πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού. Βασισμένη σε τρία διηγήματα του Μανουέλ Ρίβας, (γραμμένα το 1966), η ταινία αφηγείται την ιστορία του Μόντσο, ενός οκτάχρονου αγοριού που στα τέλη του ’36 πηγαίνει στο σχολείο ξεκινώντας τη θητεία του στη μάθηση και στη ζωή, με καθοδηγητή τον ιδιόρρυθμο δάσκαλό του (Φερνάντο Φερνάν-Γκόμεθ). Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, αρχή του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, οι αξίες και οι αρχές που ο δάσκαλος του έχει εμφυσήσει, θα ανατραπούν, καθώς θα παρακολουθήσει τον στραγγαλισμό της δημοκρατίας από το καθεστώς του Φράνκο και θα υποστεί μια βίαιη και τραυματική ενηλικίωση… Για τον Μόντσο είναι μια ειδυλλιακή χρονιά: ξεκινά το σχολείο, έχει ένα υπέροχο δάσκαλο, κάνει φίλους, αρχίζει να καταλαβαίνει μερικά από τα μυστήρια του Έρωτα. Με τον μεγαλύτερο αδελφό του, εκκολαπτόμενο σαξοφωνίστα, κάνει ένα ταξίδι με την μπάντα, από την πόλη τους, στη Γαλικία. Αλλά είναι επίσης η χρονιά που στην Ισπανία, η Δημοκρατία συντρίβεται από το φασισμό. Ο πατέρας του Moncho είναι Δημοκρατικός, όπως και ο δάσκαλός του, Don Gregorio. Οι δυνάμεις του φόβου, της βίας και της προδοσίας μεταβάλουν τη χαρά της ενηλικίωσης.

Όλο το άρθρο

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2015 1 επιπλέον παράσταση στο blackbox – Άκου να δεις ψευδαίσθηση – Μία παράσταση βασισμένη στο έργο του Ιβάν Βιριπάγεφ «Ψευδαισθήσεις»- Κριτική της Άγγελας Μάντζιου !

Άκου να δεις ψευδαίσθηση Μία παράσταση βασισμένη στο έργο του Ιβάν Βιριπάγεφ «Ψευδαισθήσεις»- στο Black Box Κριτική της Άγγελας Μάντζιου ! Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2015 1 επιπλέον παράσταση Στο BlackBox Εξομολογητικές μικρές αφηγήσεις δύο παντρεμένων  ζευγαριών, μουσικές  παρεμβάσεις  επιτονισμών, συγχρονισμός  διαπιστώσεων, μελαγχολική ποιητική αύρα κατανόησης  και λυτρωτικό χιούμορ, στις εικόνες  γεγονότων που έχουν παρέλθει στις ζωές τεσσάρων ατόμων συνδεδεμένων με τα δεσμά του γάμου και στο όνομα του έρωτα και της φιλίας, ως ταύτιση και απόκλιση. Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στο  Black Box,  οι τέσσερεις ηθοποιοί , ξεδίπλωσαν με  πυκνή  εκφραστικότητα  το διπολικό σχήμα των επιθυμιών,  στην  αναθύμηση στιγμών  του παρελθόντος  της ζωής τους, χρωματισμένων  από την ανάμνηση, τη βίωση  και την αλήθεια της , ως την εντύπωση  και το γεγονός του θανάτου και την αθανασία  της αγάπης, στο σύμπαν των ψευδαισθήσεων. Η ερμηνεία τους  είχε πλαστικότητα και δύναμη, στοιχεία   εσωστρέφειας και   κωμικότητας  μελετημένης διαβάθμισης και  τα λόγια τους ακούστηκαν  με μιαν ειλικρινή απλότητα στη  συγκινητική νοηματική τους διαχρονικότητα.  Η σκηνοθετική σκέψη- κ. Κ. Λιάρος, έδωσε ενάργεια στο κείμενο και,  με ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα, κατόρθωσε να δημιουργήσει εικόνες και ροή ενέργειας,  σε ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα συντονισμού και συγχρονισμού κίνησης και λόγου, αναδεικνύοντας και τη μεμονωμένη αφήγηση με τρόπο λεπταίσθητο, βαθύ  και νεανικό ταυτόχρονα.  Αξιοποίησε το βαθυστόχαστο κείμενο και ξεδίπλωσε σταδιακά,   χωρίς φλυαρία,  τους πυρήνες του,  επικεντρωμένους στον καθρέφτη των σχέσεων, σε μια πρωτότυπη,  αφαιρετική και με ρυθμό αφήγηση.  Πολλαπλές εγγραφές εικόνων του γάμου, των σχέσεων , των επιθυμιών και της αλήθειας που κρύβεται στη ζωή των ανθρώπων,  με συγκινητική  υπαινικτικότητα και δηλωμένη διάδραση πολυπρισματικής αναζήτησης της προσωπικής-στο θεατρικό παράδειγμα- αλήθειας. Οι δύο μουσικοί  επί σκηνής,  έδωσαν  ηχοχρώματα λοξών επιτονισμών  στις μουσικές  τους φράσεις,  που ακολούθησαν  διακριτικά τις εξομολογητικές αναπτύξεις της θραυσματικής ισορροπίας  τραγικού- κωμικού,  όπως το  αποκαλύπτει η ζωή των προσώπων. Συνομίλησαν με τις φράσεις των ηθοποιών,  σε μια εκπληκτική  υπογράμμιση των νοημάτων του έργου και  σε ένα καλλιτεχνικό αποτέλεσμα,  που  ενίσχυσε και η αφηρημένη ποιητικότητα των εικόνων του  video, ολοκληρώνοντας τον  αισθητικό κύκλο  της παράστασης.  Παράστασης  εξομολογητικής, για την  ανεξάντλητη  και ανεξερεύνητη δύναμη της αγάπης, την  ορμή  της επιθυμίας, τις κρυφές σκέψεις, το παιχνίδι του έρωτα στο ταξίδι της ζωής,  με τα κοστούμια της σημειολογίας των χρωματικών  κωδίκων   του γάμου και τους, άμεσης αναγνώρισης,  φωτισμούς  των πολλαπλών όψεων της αλήθειας των προσώπων, στην  τέχνη του θεάτρου. Παράστασης παραμυθητικής,  λυτρωτικής  στον ύστατο αποχαιρετισμό,  που θα θέλαμε να επαναληφθεί  για τον τρόπο αφήγησης που προτείνει! Άκου να δεις ψευδαίσθηση Συντελεστές Μετάφραση: Ελένη Μπακοπούλου Σκηνοθεσία – Διασκευή – Δραματολογική επεξεργασία – Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Λιάρος Επιμέλεια Μουσικής: Κωνσταντίνος Λιάρος, Γιώργος Καλαμάκης, Εύη Σεϊτανίδου Video Artists: Αλέξανδρος Κωστελίδης, Αλέξανδρος Μιχαηλίδης  Παίζουν με αλφαβητική σειρά:  Ιωάννα Δεμερτζίδου, Κωνσταντίνος Λιάρος, Χρύσα Μπαχτσεβάνη, Μιλτιάδης Τσιάντος-Κολέσης  Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί: Γιώργος Καλαμάκης (Ούτι, Βιολί) Εύη Σεϊτανίδου (Λύρα, Κιθάρα) Άγγελα Μάντζιου

Όλο το άρθρο