Ο Δήμος Αβδελιώδης στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Με 4 αριστουργηματικές παραστάσεις “ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ” “ΟΝΕΙΡΟ ΣΤΟ ΚΥΜΑ – ΕΡΩΣ ΗΡΩΣ” “TO ΜΥΡΟΛΟΓΙ ΤΗΣ ΦΩΚΙΑΣ -ΤΟ ΚΑΜΙΝΙ” “ H ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΘΟΣ” από Τετάρτη 10 έως Κυριακή 28 Φεβρουαρίου στο Θέατρο ΑΝΕΤΟΝ Ο Δήμος Αβδελιώδης, ένας από τους σημαντικότερους έλληνες δημιουργούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, έχει συνδέσει το όνομά του με πρωτοποριακές και διακεκριμένες θεατρικές παραστάσεις που άνοιξαν νέους δημιουργικούς δρόμους στη θεατρική τέχνη. Στις πιο πρόσφατες, την «Πλάτωνα Απολογία Σωκράτη» -που ξεκίνησε τον περασμένο Ιούλιο με τη συνεργασία του ΚΘΒΕ-, παρουσίασε για πρώτη φορά στην ιστορία του θεάτρου, αλλά και της ερευνητικής φιλολογίας, την απαγγελία της αρχαίας ελληνικής με την δική του μέθοδο, ώστε να ακούγεται σαν φυσική και ζωντανή γλώσσα, αλλάζοντας ριζικά τη σχέση μας με τα αρχαία ελληνικά κείμενα. Κάθε μια από τις 20 θεατρικές παραστάσεις του, σχεδιασμένες και εκτελεσμένες σαν όπερες, αναδεικνύουν με έναν μοναδικό, συναρπαστικό τρόπο συγγραφείς, όπως ο Βιζυηνός και ο Παπαδιαμάντης, που εθεωρούντο μέχρι τώρα δυσπρόσιτοι εξαιτίας της καθαρεύουσας, είτε απόμακροι λόγω της ιδιάζουσας ποιητικής τους γλώσσας, όπως ο Χορτάτσης και ο Σολωμός. «Το Μόνον της Ζωής του Tαξείδιον», «Το Αμάρτημα της Μητρός μου», «Η Νοσταλγός», «Όνειρο στο Κύμα – Έρως Ήρως», «Το Μυρολόγι της Φώκιας», «Μαράν Αθά», «Βαβυλωνία», «Ερωφίλη», και «Η Γυναίκα της Ζάκυθος», με τη δραματουργική επεξεργασία, τη θεατρική διασκευή και τη διδασκαλία της απαγγελίας από τον Δ.Αβδελιώδη, κατάφεραν-κατά κοινή ομολογία- να ξαφνιάσουν, να συγκεντρώσουν βαθιά, και να συγκινήσουν, ένα πολύ μεγάλο και εντελώς διαφορετικό μεταξύ του κοινό ως προς την ηλικία και την παιδεία του, ενώ επισημάνθηκε από τους παιδαγωγούς η ιδιαίτερη σημασία των παραστάσεών του για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. «ο Δ. Αβδελιώδης στις παραστάσεις του σώζει και αναδεικνύει τη μαγεία και τη δραματικότητα που όντως υπάρχουν στο κείμενο. Οι λύσεις που προτείνει είναι και ο δρόμος για το ανέβασμα του αρχαίου ελληνικού Δράματος». ‘’Γιάγκος Ανδρεάδης‘’OI AΠΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΕΝΟΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ – Η γόνιμη προδοσία της παράδοσης από τον Δήμο Αβδελιώδη, ένας δρόμος που ανοίγει προοπτικές. Περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ 2009’’ Οι παραστάσεις, «Ιχνευτές» του Σοφοκλή (καινοτόμος αναβίωση της ιδιαίτερης ατμόσφαιρας του σατυρικού δράματος σε σχέση με την κωμωδία – αναγνώριση σε Διεθνή Φεστιβάλ Θεάτρου-)», «Πέρσες» και «Ωδή στον Αλέξανδρο Παναγούλη» ανέδειξαν σαν μοναδικό πρωταγωνιστή και πυρήνα της δραματουργίας της τραγωδίας αλλά και του σατυρικού δράματος, τον ίδιο τον λόγο του κειμένου, που εμπεριέχει και επιβάλει σαν λογικά αναγκαίες όλες τις αισθητικές και τις σκηνοθετικές επιλογές. Ενώ με το «Λίγα απ’ Όλα»(2001) παρουσίασε εντυπωσιακά και για πρώτη φορά στο θέατρο την αισθητική ατμόσφαιρα του Θεάτρου Σκιών, αντικαθιστώντας τις χάρτινες φιγούρες με ηθοποιούς, και κάνοντας ιδιότυπη χρήση του φωτισμού και των εικαστικών στοιχείων. Μια πρόταση που βελτίωσε και ολοκλήρωσε το 2007 με το έργο του «Ο Μεγαλέξανδρος κι ο Καταραμένος Δράκος», αφού διαφοροποίησε την παραδοσιακή ηθογραφική ατμόσφαιρα του θεάτρου Σκιών από το οθωμανικό της πλαίσιο και μετέτρεψε τους φολκλορικούς ήρωες του Θ. Σκιών, σε σύγχρονα πλανητικά αρχέτυπα, μέσα στο ευρύτερο φόντο της παγκόσμιας ανέχειας και τους σύγχρονους δράκους. «Ο Δήμος Αβδελιώδης εξελίσσει ένα βήμα το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό. Πρόκειται για μια σπάνια περίπτωση ποιητή της σκηνής του ελληνικού θεάτρου, ο οποίος αντλεί γνήσια υλικά από το λαϊκό πολιτισμό και προσφέρει αυθεντικές δημιουργίες, χωρίς να πέφτει στην παγίδα της μίμησης του δυτικού πολιτισμού, αλλά ούτε και στη χαράδρα ενός στείρου και γραφικού ελληνικού φολκλόρ» Mπουμπουλίνα Νικάκη, 2009, « Οι τολμηρές κινήσεις του σκηνοθέτη στις φόρμες, την κίνηση, την εκφορά του λόγου και τη μουσική αποτελούν προέκταση του δημιουργικού διαλόγου με το Θέατρο Σκιών αφήνοντας στον τομέα αυτόν πίσω όλους τους άλλους σπουδαίους προκατόχους του. Τον Κουν, τον Δαμιανό, και τον ίδιο τον Σπαθάρη, που είχε ανεβάσει το «Ταξείδι» του Γιώργου Θέμελη στο ΚΘΒΕ» Γ. Ανδρεάδης, 2009. Τιμώμενο πρόσωπο το 2010 στο Διεθνές Φεστιβάλ Πειραματικού Θεάτρου Καΐρου, ο Δήμος Αβδελιώδης, απευθύνεται όχι μόνο στο θεατρόφιλο κοινό αλλά και στο ευρύτερο κοινό που αναζητά στο θέατρο την ψυχαγωγία σαν πραγματική απόλαυση, μέσα από τη μαγεία παραστάσεων που επαναλαμβάνονται για χρόνια, και που έχουν υμνηθεί από τους κριτικούς σαν μαθήματα, υποκριτικής, ήθους, σκηνοθεσίας, θεατρικής διασκευής και πρωτοτυπίας. ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ Ο Δ. Αβδελιώδης γεννήθηκε το 1952 στη Χίο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή ΑΘΗΝΩΝ, Γ. Θεοδοσιάδη. Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου 1997- 2000 και 2004-2010. Δίδαξε αφήγηση και λογική των συνδέσεων για τον κινηματογράφο και το θέατρο, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, 1993- 1997. .Βραβείο GOVI στη Γένοβα ,2001 , για την ανάδειξη της μορφής ιδιαίτερων γλωσσικών διαλέκτων και πολιτισμικών στοιχείων στο κινηματογραφικό του έργο. .“Η ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΩΝ” , συμμετείχε και βραβεύτηκε σε μερικά από τα μεγαλύτερα Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου (Βερολίνο, Σαν Φραντσίσκο κ.α.) Ψηφίστηκε από την Π.Ε.Κ.Κ, και την Ο.Κ.Λ.Ε, το 2007 , ανάμεσα στις 10 καλύτερες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου όλων των εποχών. .Τιμώμενο πρόσωπο μαζί με άλλες σημαντικές προσωπικότητες από το χώρο του θεάτρου στο Διεθνές Φεστιβάλ Πειραματικού Θεάτρου Καΐρου 2010, για το «στίγμα του στο ελληνικό θέατρο και την συμβολή του στην παγκόσμια γλώσσα του θεάτρου, με το ιδιαίτερο σκηνοθετικό του σύμπαν» (Μπ. Νικάκη) .Το 2015, με τη διδασκαλία της φωνητικής ερμηνείας της αρχαίας ελληνικής γλώσσας για την παράσταση του «Πλάτωνα Απολογία Σωκράτη», κατάφερε για πρώτη φορά την ιστορία του θεάτρου και της ερευνητικής λογοτεχνίας να αποδώσει την αρχαία ελληνική γλώσσα, χωρίς την εράσμιο ή την προσωδιακή εκφορά, αλλά με τη δική του μέθοδο, και να αλλάξει ριζικά την φωνητική ερμηνεία της αρχαίας ελληνικής, παρουσιάζοντάς την σαν ζωντανή γλώσσα. ΘΕΑΤΡΟ2015 «Πλάτωνα Απολογία Σωκράτη»-διδασκαλία, μετάφραση, δραματουργία, σκηνογραφία, σκηνοθεσία-έναρξη της παράστασης τον Ιούλιο στα αρχαία θέατρα της Δωδώνης, της Αιγείρας και αλλού- με τη συνεργασία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, αφού προηγήθηκαν τρία έτη προβών για τη διδασκαλία της εκφοράς και της ερμηνείας του αρχαίου πρωτότυπου πλατωνικού κειμένου, με τον ηθοποιό του Βασίλη Καραμπούλα. Εκδήλωση ενδιαφέροντος και πρόσκληση από σπουδαίους πολιτιστικούς Οργανισμούς και Φεστιβάλ στο εξωτερικό με την προβολή και υποστήριξη του διεθνούς δικτύου Theatre Cultures. 2015 «Το Μυρολόγι της Φώκιας – Το Καμίνι» Αλ. Παπαδιαμάντη, δεύτερο έργο της τριλογίας αφιερώματος στον Α. Παπαδιαμάντη, Αλεξία Φωτιάδου 2014 « Όνειρο στο Κύμα-Έρως Ήρως» Αλ. Παπαδιαμάντη, πρώτο έργο της τριλογίας αφιερώματος στον Παπαδιαμάντη, Θεμιστοκλής Καρποδίνης και Γιάννης Κολόϊ 2013 «Η Γυναίκα της Ζάκυθος» Δ. Σολωμού, Όλια Λαζαρίδου ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2013. Παρουσίαση στο ΒΟΖΑRT, Βρυξέλλες 2014 κατά τη διάρκεια της ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ. 2013 «Το Αμάρτημα της Μητρός μου» Γεωργίου Βιζυηνού, Θεμιστοκλής Καρποδίνης Αγάπη Μανουρά 2013 « Περλιμπλίν και Μπελίσα» Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Στέλιος Μάινας, Δήμητρα Ματσούκα, Ελένη Καστάνη 2013 «Ωδή στον Αλέξανδρο Παναγούλη»Δραματουργία & Κείμενο, βασισμένη στο βιβλίο του Κώστα Μαρδά Α.Παναγούλης, ΠΡΟΒΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ, Ελένη Ερήμου 2013 ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ «Αφιέρωμα στο Δήμο Αβδελιώδη με 5 Παραστάσεις του», «Μαράν Αθά», «Η Νοσταλγός», «Το μόνον της ζωής του Ταξείδιον», «Ιχνευτές», «Πέρσες». 2012 «Ερωφίλη» Γεωργίου Χορτάτση, ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, Βασίλης Καραμπούλας, Ιωάννα Παππά2012 «Η Νοσταλγός» Αλ. Παπαδιαμάντη, Μαίρη Ιγγλέση ΘΕΑΤΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ 2011 «Πέρσες» Αισχύλου 1ο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Αθηναίων 2010 «Ταξιδεύοντας με τον Παναίτ Ιστράτι» βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Μπουμπουλίνας Νικάκη, ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ, Δ. Αβδελιώδης 2010 «Ιχνευτές» Σοφοκλή, πρωτότυπη αναπαράσταση της ιδιαίτερης ατμόσφαιρας του σατυρικού δράματος σε αντιδιαστολή με την κωμωδία. Με εισήγηση της Μπ. Νικάκη, προσκλήθηκε στα διεθνή Φεστιβάλ θεάτρου Κύπρου, Μπουτρίντι, Καϊρου, Σμύρνης, Τραπεζούντας κ.α. 2010 «Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον» Γ. Βιζυηνού, Γιώργος Νικόπουλος, Δανάη Ρούσσου. 2009 «Βαβυλωνία» Δ. Βυζάντιου, Διασκευή και Σκηνοθεσία, ΚΘΒΕ 2009 «Μαράν Αθά» θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του ομώνυμου μυθιστορήματος του Θωμά Ψύρρα, Γιασεμί Κηλαηδόνη. 2007 «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος Δράκος» Δ. Αβδελιώδη. Η παράσταση είχε επιλεγεί επανειλημμένως από σπουδαία διεθνή φεστιβάλ θεάτρου, ύστερα από εισηγήσεις της Μπ. Νικάκη για την “…αυθεντική ελληνικότητά της, αποτελώντας πρόταση στο διεθνή πολιτισμό και σπάνιο δείγμα σύγχρονης δημιουργίας” και προβλήθηκε βιντεοσκοπημένη σε σχολές Καλών Τεχνών και Θεάτρου σε πρώην Ανατολικές χώρες, στην Τουρκία και στην Εγγύς Ανατολή. 2003 «΄Ασμα Ασμάτων» Σολομώντος Θέατρο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ 2001 «Λίγ’ απ’ όλα» Αντώνη Μόλλα ,για πρώτη φορά ζωντανή εκδοχή του Θεάτρου Σκιών με ηθοποιούς, θέατρο ΣΦΕΝΔΟΝΗ 1995 «Τρία ελληνικά παραμύθια» , Αγνή Στρουμπούλη, θέατρο ΜΥΛΟΣ Θεσσαλονίκη 1993 «Μορφές από το έργο του Βιζυηνού» , Άννα Κοκκίνου, Θέατρο ΣΦΕΝΔΟΝΗ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ 1999 «Η Εαρινή Σύναξις των Αγροφυλάκων» – Ψηφισμένη το 2007, από την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) και την Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδος (ΟΚΛΕ), ανάμεσα στις δέκα καλύτερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου όλων των εποχών. Βραβείο FIPRESCI (Διεθνής ΄Ενωση Κριτικών Κινηματογράφου) – 4 βραβεία(*) στο Forum Φεστιβάλ Βερολίνου 2001 Βραβείο Σκηνοθεσίας, Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2000 1990 «Νίκη της Σαμοθράκης» -Κρατικά βραβεία, Ποιότητας Ταινίας, Μουσικής, Μακιγιάζ και Ηχου. 1987 «Το Δέντρο που Πληγώναμε» – Βραβείο της C.I.F.E.J., Φεστιβάλ Βερολίνου 1987 – Επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στο Φεστιβάλ Καννών. Εβδομάδα της Κριτικής (Semaine de la critique) – Χρυσός και Αργυρός Ελέφαντας καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας, Φεστιβάλ Νέου Δελχί. 1982 «Αθέμιτος Συναγωνισμός» – 1ο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής και Βραβείο Κοινού, Φεστιβάλ Δράμας 1984. ( *) Η κριτική επιτροπή του FORUM απονέμει στην ταινία, η Εαρινή Σύναξις των Αγροφυλάκων, το βραβείο της Ένωσης Αιθουσαρχών, CICAE, “για τις καλλιτεχνικές της αρετές, για την αυθεντικότητά της και τη δημιουργική ελευθερία της”. 2. Το βραβείο “Δον Κιχώτης” της Διεθνούς Ένωσης των Cine-clubs, (FICC).(Το FICC είναι ένα διεθνές δίκτυο αιθουσών τέχνης που σκοπό έχει τη διάδοση ταινιών με πολιτιστική αξία.) 3. Το βραβείο CALIGARI 2000, στο σκεπτικό της βράβευσης αναφέρεται ” η πολύπλευρη παραβολή της ταινίας, με σπουδαίους χαρακτήρες, πολιτική αλληγορία, αυθεντικότητα και χιούμορ”. 4. Ειδικός έπαινος των κριτικών της γερμανικής εφημερίδας “BILD“. Η γερμανική εταιρία “Πανδώρα – Πήγασος” ανέλαβε τη διανομή της ταινίας στη Γερμανία. […]
Όλο το άρθρο