ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
του Ματέι Βίσνιεκ
του Ματέι Βίσνιεκ
Vis Motrix Performance Studio
Κριτική Άγγελα Μάντζιου
«Πλύση Εγκεφάλου» και «Επιστροφή στο σπίτι»: Πολιτική η διάσταση της
ιδιαίτερης αυτής παράστασης την οποία παρακολουθήσαμε από την ομάδα Vis Motrix.
ιδιαίτερης αυτής παράστασης την οποία παρακολουθήσαμε από την ομάδα Vis Motrix.
Τα
δύο έργα, «Πλύση Εγκεφάλου»
και «Επιστροφή στο σπίτι», του συγγραφέα
Ματέι Βίσνιεκ, παρουσιάστηκαν επί σκηνής, σε μια σύνθεση λόγου, κίνησης , χορού και μουσικής, η οποία έδωσε όγκο στην παράσταση και φώτισε,
από πολλές οπτικές, τα διαχρονικά ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας.
δύο έργα, «Πλύση Εγκεφάλου»
και «Επιστροφή στο σπίτι», του συγγραφέα
Ματέι Βίσνιεκ, παρουσιάστηκαν επί σκηνής, σε μια σύνθεση λόγου, κίνησης , χορού και μουσικής, η οποία έδωσε όγκο στην παράσταση και φώτισε,
από πολλές οπτικές, τα διαχρονικά ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας.
Επίκεντρο της
παράστασης, ο άνθρωπος ως αντικείμενο
εκμετάλλευσης από την εκάστοτε εξουσία: Υφίσταται την, ανώδυνη
και ανάλογη, πλύση
εγκεφάλου, προκειμένου να επιβιώσει ως κερδοφόρα μονάδα, αλλά και
ως σύνολο, χειραγωγείται
ιδεολογικά, για πατριωτικούς σκοπούς, εθνικά ζητήματα, υπακούοντας σε
κατασκευασμένα συνθήματα, ανθρώπων, καθεστώτων,
ιδεολογιών, μέχρι τον θάνατο και την φήμη της ιστορίας, νεκρός, μέχρι
την επιστροφή στο σπίτι.
παράστασης, ο άνθρωπος ως αντικείμενο
εκμετάλλευσης από την εκάστοτε εξουσία: Υφίσταται την, ανώδυνη
και ανάλογη, πλύση
εγκεφάλου, προκειμένου να επιβιώσει ως κερδοφόρα μονάδα, αλλά και
ως σύνολο, χειραγωγείται
ιδεολογικά, για πατριωτικούς σκοπούς, εθνικά ζητήματα, υπακούοντας σε
κατασκευασμένα συνθήματα, ανθρώπων, καθεστώτων,
ιδεολογιών, μέχρι τον θάνατο και την φήμη της ιστορίας, νεκρός, μέχρι
την επιστροφή στο σπίτι.
Ο σκηνοθέτης της παράστασης κ. Π. Αραμπατζής, έδειξε με σαφήνεια
και σοβαρότητα, τη διάσταση της
σκέψης του συγγραφέα, εμμένοντας στην υπερβολή, στο σαρκαστικό χιούμορ, στον
μελαγχολικό προβληματισμό, στην ένταση και στον αποτροπιασμό. Μίλησε για τη ζωή
και το μέλλον, από την αντίθετη οπτική, κρατώντας τον θεατή σε εγρήγορση,
δοκιμάζοντας τις σκέψεις του, προβληματίζοντάς τον. Οι σκέψεις για τον
ολοκληρωτικό, βίαιο θάνατο, την κενή
δόξα της φήμης, τις τιμές μιας ταξινομημένης παρέλασης, την ιστορία, τη
συμφιλίωση, την
επιστροφή του νεκρού ήρωα στο σπίτι,
δόθηκαν με ένταση, στο σύμβολο
του νεαρού στρατιώτη και της εξουσιαστικής ιεραρχίας, που σκοτώνει και
σκοτώνεται βίαια και άδικα.
και σοβαρότητα, τη διάσταση της
σκέψης του συγγραφέα, εμμένοντας στην υπερβολή, στο σαρκαστικό χιούμορ, στον
μελαγχολικό προβληματισμό, στην ένταση και στον αποτροπιασμό. Μίλησε για τη ζωή
και το μέλλον, από την αντίθετη οπτική, κρατώντας τον θεατή σε εγρήγορση,
δοκιμάζοντας τις σκέψεις του, προβληματίζοντάς τον. Οι σκέψεις για τον
ολοκληρωτικό, βίαιο θάνατο, την κενή
δόξα της φήμης, τις τιμές μιας ταξινομημένης παρέλασης, την ιστορία, τη
συμφιλίωση, την
επιστροφή του νεκρού ήρωα στο σπίτι,
δόθηκαν με ένταση, στο σύμβολο
του νεαρού στρατιώτη και της εξουσιαστικής ιεραρχίας, που σκοτώνει και
σκοτώνεται βίαια και άδικα.
Οι ηθοποιοί της παράστασης, υπηρέτησαν και υποστήριξαν τη σκηνοθετική σκέψη με
πάθος και με σθένος. Με το σώμα
τους, με το χορό και την κίνηση, με τον λόγο, κατέγραψαν τις ατομικές και
ομαδικές γκριμάτσες, στον παραλογισμό
μιας εξουσίας που τρέφεται με το αίμα των ανθρώπων, σε μια σύνθεση πολύ
ενδιαφέρουσα. Το μακιγιάζ και τα ρούχα τους, ρεαλιστικά και άκαμπτα, έδωσαν ενισχυτική έκφραση στο βάθος της
παράστασης, χαράζοντας τον εικαστικό εξωτερικό κύκλο.
πάθος και με σθένος. Με το σώμα
τους, με το χορό και την κίνηση, με τον λόγο, κατέγραψαν τις ατομικές και
ομαδικές γκριμάτσες, στον παραλογισμό
μιας εξουσίας που τρέφεται με το αίμα των ανθρώπων, σε μια σύνθεση πολύ
ενδιαφέρουσα. Το μακιγιάζ και τα ρούχα τους, ρεαλιστικά και άκαμπτα, έδωσαν ενισχυτική έκφραση στο βάθος της
παράστασης, χαράζοντας τον εικαστικό εξωτερικό κύκλο.
Από το αφαιρετικό σκηνικό, αντικειμένων χωρίς ταυτότητα, που έδιναν ωστόσο και μια σαφή οδηγία μεθόδων της
ιεράρχησης, της παγίδευσης, του θανάτου και σε ένα ηχητικό περιβάλλον αιχμηρά
καταδυναστευτικό, παράλληλα με τη χρήση τραγουδιών, που αν και ανήκουν σε διαφορετικά είδη, συμπλήρωναν
επεξηγηματικά, αυτό το τοπίο του παραλογισμού, αναπτύχθηκε ο σύνθετος προβληματισμός της παράστασης
«Επιστροφή στο σπίτι», ως σύγχρονο σχόλιο και κραυγή των νέων ανθρώπων στο
θέατρο.
ιεράρχησης, της παγίδευσης, του θανάτου και σε ένα ηχητικό περιβάλλον αιχμηρά
καταδυναστευτικό, παράλληλα με τη χρήση τραγουδιών, που αν και ανήκουν σε διαφορετικά είδη, συμπλήρωναν
επεξηγηματικά, αυτό το τοπίο του παραλογισμού, αναπτύχθηκε ο σύνθετος προβληματισμός της παράστασης
«Επιστροφή στο σπίτι», ως σύγχρονο σχόλιο και κραυγή των νέων ανθρώπων στο
θέατρο.
Πλύση Εγκεφάλου –
Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι
(δύο από τα έντεκα μονόπρακτα του έργου «Εθνικότητά μου, το
χρώμα του ανέμου» , του Ματέι Βίσνιεκ).
χρώμα του ανέμου» , του Ματέι Βίσνιεκ).
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Πασχάλης Αραμπατζής
Ηθοποιοί: Αμαλία Ζαγοριανού, Νόνικα Μαλκουτζή, Έλιο Φοίβος
Μπέικο, Νίκος Τσολερίδης, Στρατής Ανούδης
Μπέικο, Νίκος Τσολερίδης, Στρατής Ανούδης
Μετάφραση: Τηλέμαχος Χατζηϊωαννίδης
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Παραγωγή: Σάσα Νάτση
Κίνηση – Χορογραφία: Μίκα Στεφανάκη
Μουσική: Joey Δίανος
Σκηνικά – Κοστούμια – Φώτα: Πετρούλα Λιώρα
Κατασκευή σκηνικών: Κώστας Τόμπορης
Μακιγιάζ: Ράνια Γραβάνη
Γραφιστική Επιμέλεια: Γιάννης Ξηροκώστας
Επικοινωνία – Προώθηση: Λία Κεσοπούλου