ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ – ΚΘΒΕ- κριτική Άγγελα Μάντζιου

Η ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ

του Μπέρτολτ Μπρεχτ –  ΚΘΒΕ

Την παράσταση «Η μάνα κουράγιο και τα παιδιά της», παρακολουθήσαμε
στο θέατρο της  Εταιρείας Μακεδονικών
Σπουδών από το ΚΘΒΕ. 

κριτική Άγγελα Μάντζιου

Παράσταση, αφαιρετική, αφού διαδραματίστηκε σ’ έναν χώρο
χωρίς σκηνικά, φωτισμένο με τέτοιον τρόπο που δημιούργησε τη φανταστική συνθήκη
των χώρων της δράσης, εξωτερικών ως επί το πλείστον, αφήνοντας στον θεατή την
ενεργητική πράξη -με την δύναμη της φαντασίας του- της  ένταξης των λόγων σε υποδεικτικούς  χώρους, 
σύμφωνα με την εξέλιξη της ιστορίας και με την ανακοίνωση-περιγραφή των
σκηνών από τον εκάστοτε ηθοποιό .

Πολλά πρόσωπα στη σκηνή, υποδύθηκαν πολλούς ρόλους  σε ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα, δυναμικό,
καταγγελτικό και φιλοσοφικό στον νοηματικό του πυρήνα.

Παράλληλα,  στο βάθος
της σκηνής,  οι μουσικοί και ο μαέστρος
τους, έγιναν κι αυτοί ενεργό τμήμα της παράστασης,  με το ύφος 
της μουσικής,  που έντυσε
συνοδευτικά και ως  επιπλέον σχόλιο την
παράσταση. Οι μουσικοί, συνομίλησαν με τους ρόλους και αντιστρόφως οι ρόλοι με
τους μουσικούς και τα όργανα.  Αλλάζοντας
θέσεις, εισχωρώντας και στην αφηγηματική πορεία  της δράσης, στο κέντρο της θεατρικής σκηνής,
στον κύκλο μιας σκηνής του έργου,  οι
μουσικοί έδωσαν  επιπλέον κίνηση στη ροή
της παράστασης.

Η σκηνοθετική σκέψη, έδωσε την ισχυρή εντύπωση των
μετατοπισμών σε σταθερό έδαφος, στην κυριολεξία και στη μεταφορά,
αναδεικνύοντας την πολιτική  επιχειρηματολογία του κειμένου, στο θέμα
πόλεμος, ειρήνη, εκμετάλλευση,  αξίες,
ανθρώπινη ζωή, με διακριτό το στοιχείο της κριτικής αποστασιοποίησης και προς
τον κληρικαλισμό. Ανέδειξε τη σχέση ατόμου και ομάδας,  αφήνοντας τον θεατή να βγάλει συμπεράσματα,  με ζωηρότητα και χιούμορ, στηλιτεύοντας
υπαινικτικά τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς και τις ραδιουργίες των ισχυρών και
των ανίσχυρων μερών, στην κερδοφόρα επέλασή  τους.

Οι ηθοποιοί παρόντες 
στον χώρο της σκηνής,  με τα  ρούχα μιας παρελθοντικής αισθητικής, παρακολουθώντας  και ως θεατές τα τεκταινόμενα κάποιων σκηνών,
με τις ικανότητές τους,  παρέσυραν τους
θεατές στο παιχνίδι των μεταμορφώσεων στη ρεαλιστική συνθήκη. Η εναλλαγή των
ρόλων,  έδωσε ένα πολυποίκιλο αισθητικό  και  εκφραστικό αποτέλεσμα,  πολλαπλασιάζοντας και φωτίζοντας στο κάτοπτρο
του θεάτρου,  τους αντηχητικούς  μηχανισμούς εξαπάτησης των δύο πλευρών. Οι
ερμηνείες είχαν πλαστικότητα,  ευέλικτη  παραστατικότητα, δυναμισμό   και χιούμορ με ένα είδος  λαϊκότητας. Η βασική ηρωίδα, η μάνα κουράγιο,
της κ. Λ. Φωτοπούλου, είχε μια έκφραση υπαινικτικτής  συμφεροντολογικής    αδιαφορίας , εμβαπτισμένη στο χιούμορ πολλών
αποχρώσεων. Έδειξε με δύναμη τις ουσιαστικές πλευρές του ρόλου της,  σε ένα αποτέλεσμα που προέκυψε από τη  βαθειά μελέτη 
πολλών πτυχών της εποχής  εκείνης,
 στη ζωή  της ηρωίδας της. Από το ρόλο της απουσίαζε
ωστόσο εκείνη η λαϊκή,  βιωματική έκφραση
της λυσσαλέας προσπάθειας επιβίωσης, στην τραχύτητά της  κι ο αγώνας της δόθηκε κάπως θεωρητικά, με την
ανάλογη κομψότητα, κρυμμένη κάτω από το πολυστρωματικό, στατικό ένδυμα του
ρόλου της.

«Η μάνα κουράγιο και τα παιδιά της»,  παράσταση πολυπολιτισμική, ενδιαφέρουσα  σκηνοθετικά ,  επίκαιρη στην διαχρονική επιχειρηματολογία της
,  ως θεωρητικό καταγγελτικό  μανιφέστο, 
του αγώνα επιβίωσης σε καιρό πολέμου.

 Η Μάνα Κουράγιο και
τα παιδιά της – Μπέρτολτ Μπρεχτ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 Μετάφραση: Γιώργος
Δεπάστας

Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς

Μουσική: Πάουλ Ντεσσάου

Σκηνογραφική επιμέλεια-Κοστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν

Διεύθυνση ορχηστρικού συνόλου: Νίκος Καπετάνιος

Hχητικός σχεδιασμός-Μουσική διδασκαλία: Νίκος Γαλενιανός

Χορογραφίες: Αμάλια Μπένετ

Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλίας Παπαδόπουλος

Βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου: Μαρία Μυλωνά

Οργάνωση παραγωγής: Ναταλία Λαμπροπούλου

 Διανομή:

Λυδία Φωτοπούλου (Mάνα Κουράγιο), Εμμανουέλα Μαγκώνη
(Κάτριν, η μουγκή κόρη της), Ορέστης Χαλκιάς (Άιλιφ, ο μεγάλος γιος), Εμμανουήλ
Κοντός (Έμενταλ, ο μικρός γιος), Ελευθερία Αγγελίτσα (Νέος στρατιώτης),
Στελλίνα Βογιατζή (Υβέτ Ποτιέ / Μια φωνή / Νέος Αγρότης), Σοφία Καλεμκερίδου
(Μάγειρας / Αγρότισσα), Γιώργος Κολοβός (Μάγειρας / Λοχίας / Ιεροκήρυκας /
Στρατιώτης), Δημήτρης Μορφακίδης (Σιτιστής / Γέρος συνταγματάρχης / Παλιός
στρατιώτης/ Ιεροκήρυκας / Αγρότης), Αγγελική Νοέα (Στρατολόγος / Στρατιώτης /
Υβέτ Ποτιέ), Χρήστος Παπαδημητρίου (Στρατηγός / Ιεροκήρυκας / Αγρότης/ Γραφιάς
/ Στρατιώτης), Παναγιώτης Παπαϊωάννου (Λοχίας / Ιεροκήρυκας / Στρατιώτης),
Αλέξανδρος Σιάτρας (Γραφιάς / Στρατιώτης / Λοχίας), Μιχάλης Σιώνας (Αυτός με
τον επίδεσμο/ Μάγειρας).

 Μουσικοί επί σκηνής:

 Άρτεμις Βαβάτσικα
(μπαγιάν), Ιωάννα Γανίτη (τρομπέτα), Κωνσταντίνος Ιωαννίδης (φλάουτο), Ηρώ
Μενέγου     (πιάνο), Θεόφιλος Μπίκος
(κιθάρα), Ανδρέας Παπακώστας-Σμύρης 
(φλάουτο), Βαλεντίνη Παπανικολάου (κρουστά), Πασχαλίνα Τσέρνου (πιάνο).