Βασίλης Ζωγράφος “Remains”

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

Η Eleftheria Tseliou Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Βασίλη Ζωγράφου με τίτλο ‘Remains’. Η έκθεση ξεκινά τηv Πέμπτη 12 Μαρτίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 11 Απριλίου 2020. 

‘Μία αυστηρή επιλογή αντικειμένων απώτερων εποχών, από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές μεταφέρεται ζωγραφικά σε χάρτινο υπόστρωμα, χωρίς συνδηλώσεις στο φόντο. 

Αυτή η  ζωγραφική αναπαραγωγή με τα αρχαιοελληνικά, κυρίως γυναικεία ειδώλια από τερακότα μαζί με αγαλματίδια μικρών ζώων κι ερμαφρόδιτων όντων, ακόμη μαζί με αναθηματικές ή επιτύμβιες στήλες, καθώς τα τοποθετεί σαν αναρτήσεις σε ένα κατ’ ενώπιον ίδωμα, παράγει μία σκηνογραφία “βουβής συνομιλίας” και ησυχίας που φαίνεται να δημιουργεί μία αόριστη, αλλά δυναμική  συνοχή γειτνιάσεων. 

Σε αυτή την προγονική φαινομενολογία και τη νέα της ποιητική έκφανση, όπου μέσα από τη ζωγραφική διαδικασία αναδεικνύονται με μυστική γοητεία οι μύχιες πεποιθήσεις για τη ζωή των αντικειμένων σε ένα νέο πλασματικό περιβάλλον και χρόνο, είναι εύλογο να παράγεται εκείνο το είδος στοχασμού που αποδεσμεύει σχεδόν αυτόματα τις δυνάμεις του φαντασιακού.’

Απόσπασμα απο το κείμενο της Θάλειας Στεφανίδου, που συνοδεύει την έκθεση.

 

Εγκαίνια: Πέμπτη 12 Μαρτίου 2020 / 20:00- 22:30

Διάρκεια: έως 11 Απριλίου 2020

Ώρες λειτουργίας: Tρίτη-Παρασκευή: 12.00 – 20.00

                                     Σάββατο: 12.00 -15.00 

REMAINS

 

Μία αυστηρή επιλογή αντικειμένων απώτερων εποχών, από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές μεταφέρεται ζωγραφικά σε χάρτινο υπόστρωμα, χωρίς συνδηλώσεις στο φόντο. 

Αυτή η  ζωγραφική αναπαραγωγή με τα αρχαιοελληνικά, κυρίως γυναικεία ειδώλια από τερακότα μαζί με αγαλματίδια μικρών ζώων κι ερμαφρόδιτων όντων, ακόμη μαζί με αναθηματικές ή επιτύμβιες στήλες, καθώς τα τοποθετεί σαν αναρτήσεις σε ένα κατ’ ενώπιον ίδωμα, παράγει μία σκηνογραφία “βουβής συνομιλίας” και ησυχίας που φαίνεται να δημιουργεί μία αόριστη, αλλά δυναμική  συνοχή γειτνιάσεων. 

Σε αυτή την προγονική φαινομενολογία και τη νέα της ποιητική έκφανση, όπου μέσα από τη ζωγραφική διαδικασία αναδεικνύονται με μυστική γοητεία οι μύχιες πεποιθήσεις για τη ζωή των αντικειμένων σε ένα νέο πλασματικό περιβάλλον και χρόνο, είναι εύλογο να παράγεται εκείνο το είδος στοχασμού που αποδεσμεύει σχεδόν αυτόματα τις δυνάμεις του φαντασιακού.

Στη βαθύτερη λογική αυτών των ζωγραφικών έργων διαφαίνεται η επιδίωξη του δημιουργού να αναδείξει και την υποκειμενική του προσδοκία στη σχέση του με αντικείμενα του παρελθόντος, ως σχέση με πράγματα/οντότητες έμψυχες με φωνή και σχεδόν άφθαρτες στο χρόνο, τα οποία του καλύπτουν με γενναιοδωρία  την δική του ανάγκη συνδιαλλαγής και διαλόγου με αυτά. Η ιδιωτική του φαντασίωση θα έλεγα πως ομολογείται στα έργα αυτά ως ένα βλέμμα συμπάθειας που φέρει και τη σφραγίδα του προσωπικά βιωμένου χρόνου συνομιλίας με κάθε ένα από τα αντικείμενα, συχνά και με περισσότερα του ενός, καθώς οι μεταξύ τους εγγύτητες  δομούν συνθήκες δημιουργικής καθοδήγησης για το βλέμμα.  

Έχει  νόημα να ιδωθεί αυτή η ζωγραφική πρόταση με το αναδρομικό της κοίταγμα και ως ένα συμβολικό παιχνίδι που εξυπηρετεί το εγώ,  πολύ μακράν μιας εικονοποιημένης ιστορικότητας, όπως και πέραν των αρχαιολογικών της αναφορών. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να γίνουν αντιληπτές οι ποικίλες εκδοχές της “συνωμοσίας” αυτών των αντικειμένων, όπου οι αισθητικές ανατροπές της πολιτισμικής μνήμης, η αυθαίρετη συνοίκηση και οι αινιγματικές εικόνες όπως αυτές έχουν προκύψει θα είναι σε θέση να  αφηγούνται κάθε φορά, για τον όποιον θεατή και μία άλλη αναδίφηση και “ανασκαφή” αναφορικά και σε δικά του ζητήματα.

 

Θάλεια Στεφανίδου

Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 2020

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *