Η Λένα Κιτσοπούλου στήνει μια πάρτι σφαγή της πλασματικής ευπρέπειας. Κλάμα ή κραυγή; Το έργο διαπραγματεύεται τα όρια της συλλογικότητας και παρακολουθεί τη γέννηση της βίας με το χαμόγελο στη χείλη. Ωμό και απελευθερωτικό, το Cry εναλλάσσει σκηνές κοινωνικής τελετουργίας με ξεσπάσματα, όπου η ευγένεια πεθαίνει «όμορφα». Μετά από Γενεύη, Αθήνα, Λάρνακα, έρχεται στη Θεσσαλονίκη για έξι παραστάσεις. Η βραβευμένη σκηνοθέτης και δραματουργός σε καλή να δεις μια ομάδα να ξεφλουδίζει τις συμβάσεις μέχρι να μείνει ο πυρήνας —το σώμα που θυμάται. Όχι για τους λιπόψυχους, αλλά σίγουρα για όσους θέλουν να δουν το θέατρο να ανασαίνει επικίνδυνα.
