Με αφορμή την κωμωδία «Spaghetti αλά Γαλλικά» του Βασίλη Τσικάρα, η ηθοποιός Όλγα Κουτσώνου μιλά στο gr4you
Όλγα Κουτσώνου: «Οι άνθρωποι διψούν για αποδοχή και αγάπη»
Με αφορμή την κωμωδία «Spaghetti αλά Γαλλικά» του Βασίλη Τσικάρα, η ηθοποιός Όλγα Κουτσώνου μιλά στο gr4you για τις ανθρώπινες σχέσεις, τις δυσκολίες της ουσιαστικής επικοινωνίας και τις προκλήσεις της σύγχρονης γυναίκας, όπως αυτές αποτυπώνονται μέσα από τον χαρακτήρα της Ανέτ, τον οποίο υποδύεται στην παράσταση. Μια κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις, ανατροπές και απρόβλεπτες καταστάσεις γίνεται η αφορμή για μια συζήτηση που ξεπερνά τα όρια της θεατρικής σκηνής. Η Όλγα Κουτσώνου προσεγγίζει τον ρόλο της με ευαισθησία και βαθιά κατανόηση των ανθρώπινων συμπεριφορών, αναγνωρίζοντας στην ηρωίδα της μια γυναίκα που αγωνίζεται να διεκδικήσει τα όνειρά της μέσα σε μια κοινωνία γεμάτη απαιτήσεις και στερεότυπα. Στη συνέντευξή της στο gr4you αναφέρεται στη συνεργασία της με τον Βασίλη Τσικάρα, στις απαιτήσεις της κωμωδίας και στη δυναμική σχέση ηθοποιού και κοινού. Παράλληλα, μοιράζεται προσωπικές σκέψεις για την καθημερινότητα, τη σημασία των μικρών στιγμών και την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπά και να αγαπιέται. Με αμεσότητα, χιούμορ και ειλικρίνεια, μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε όσα κρύβονται πίσω από το γέλιο μιας θεατρικής κωμωδίας.
Μια ιστορία που ξεκινά με υποψίες και συζυγικές διαφωνίες μπορεί να οδηγήσει σε απίστευτες καταστάσεις. Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε περισσότερο στο «Spaghetti αλά Γαλλικά» όταν γνωρίσατε το έργο;
Μου έκανε εντύπωση το πόσο σύγχρονο έργο είναι το Spaghetti αλα Γαλλικα. Το έργο αποτελεί καθρέφτη της σύγχρονης κοινωνίας. Αντικατοπτρίζει το πόσο δύσκολες και απαιτητικές έχουν γίνει οι σύγχρονες συντροφικές σχέσεις, το πώς οι εξωτερικές συνθήκες αν δεν δουλευτούν μπορούν να επηρεάσουν και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Μιλάει για το πόσο δύσκολο είναι για τους ανθρώπους της σύγχρονης κοινωνίας να επικοινωνήσουν αληθινά μεταξύ τους.
Στην κωμωδία του Βασίλη Τσικάρα, τίποτα δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται αρχικά. Πώς θα μας παρουσιάζατε τον χαρακτήρα που υποδύεστε, χωρίς φυσικά να αποκαλύψετε τις εκπλήξεις της ιστορίας;
Η Ανετ είναι μια γυναίκα του τώρα. Που αγωνίζεται μέσα σε μια απαιτητική κοινωνία να επιβιώσει αλλά και να κυνηγήσει τα όνειρά της. Να πετάξει πάνω από τη φτωχή αφετηρία της και να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον για αυτή και την οικογένειά της. Και όπως συμβαίνει στους περισσότερους από εμάς κάπου στην πορεία θα χαθεί και ίσως χάσει μέρος της αθωότητας, του εαυτού της και του προορισμού της. Στο πρόσωπο της Ανετ αναγνωρίζω πολλά από τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης γυναίκας που με πολύ κόπο και κόντρα σε μια σεξιστική πολλές φορές κοινωνία με στερεότυπα που δεν της χαρίζεται, προσπαθεί να διεκδικήσει μια θέση στα όνειρά της.
Κάθε ηθοποιός έχει τον δικό του τρόπο να προσεγγίζει έναν ρόλο. Εσείς ξεκινάτε από το κείμενο και την ψυχολογία του χαρακτήρα ή αφήνετε τον ρόλο να διαμορφωθεί σταδιακά μέσα από τις πρόβες;
Διαβάζοντας ένα έργο αποκτάς κάποια αρχική ιδέα για το χαρακτήρα που θα υποδυθείς. Οποιοσδήποτε ρόλος ακόμη και οι ‘κακοί’ χαρακτήρες ενός έργου έχουν κάποιους λόγους για τις επί σκηνής πράξεις τους .Προσπαθείς να δεις τα πιο κρυφά κίνητρα ενός χαρακτήρα, να τον δικαιολογήσεις και να τον κατανοήσεις όπως θα έκανες και στον ίδιο σου τον εαυτό. Ψάχνεις τα κίνητρα, το παρελθόν, την αφετηρία, το περιβάλλον του. Από εκεί και πέρα οδηγείσαι εκεί που θα σε πάει ο σκηνοθέτης του έργου. Και ναι, κάθε χαρακτήρας εξελίσσεται μέσα από τις πολλές αναγνώσεις του κειμένου.
Στην καθημερινότητα, μια παρεξήγηση μπορεί να μας φέρει σε δύσκολη θέση, ενώ στη σκηνή γίνεται αφορμή για γέλιο. Σας έχει συμβεί ποτέ μια πραγματική παρεξήγηση που αργότερα τη θυμόσασταν γελώντας;
Αρκετές φορές νομίζω μου έχει συμβεί. Είμαι επιρρεπής στις γκάφες. Σε μια παλαιότερη έκλεισα ένα δωμάτιο για τις διακοπές στο νησί της Άνδρου μέσω μιας τουριστικής πλατφόρμας και ενώ είχα την εντύπωση ότι μιλούσα με τον ιδιοκτήτη του καταλύματος στην Άνδρο στην ουσία είχα κλείσει ένα δωμάτιο στην Άνδρο στην… Τζαμάικα. Τους έπαιρνα μέσα στη νύχτα για αυτούς και ζητούσα εξηγήσεις. Τρελό γέλιο!!!
Οι ανθρώπινες σχέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο της παράστασης. Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι σήμερα επικοινωνούμε ουσιαστικά ή πολλές φορές ακούμε μόνο όσα θέλουμε να ακούσουμε;
Δυστυχώς η ανθρώπινη επικοινωνία παρόλα τα μέσα που διαθέτουμε είναι πιο αποσπασματική, επιφανειακή από αυτή που ενδεχόμενα ήτανε κάποτε. Οι άνθρωποι νομίζω δεν έχουν το χρόνο, αλλά και την καθαρή σκέψη για να επικοινωνήσουν ουσιαστικά. Δε θέλω όμως να είμαι απαισιόδοξη. Η ανθρώπινη επικοινωνία και επαφή πάντα ήτανε το ζητούμενο, είμαστε κοινωνικά όντα και νομίζω ότι ο άνθρωπος θα ξαναγυρίζει πάντοτε στον άνθρωπο.
Μια κωμωδία απαιτεί ενέργεια, ρυθμό και συνεχή επαφή με τους συμπρωταγωνιστές. Ποιο είναι το στοιχείο που σας δυσκολεύει περισσότερο σε αυτό το θεατρικό είδος και ποιο σας διασκεδάζει;
Η κωμωδία όντως αποτελεί ένα απαιτητικό θεατρικό είδος. Νομίζω το πιο δύσκολο κομμάτι είναι η διατήρηση του ρυθμού της παράστασης, η γρηγοράδα στην απόκριση, η ανάδειξη της κωμική ατάκας ώστε να μη ‘θαφτεί’. Φυσικά το γέλιο και η ευθυμία που υπάρχει σε μια κωμωδία ακόμη και στις πρόβες σε αποζημιώνει.
Στο «Spaghetti αλά Γαλλικά» συνεργάζεστε με τον Βασίλη Τσικάρα, που υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία. Τι θεωρείτε σημαντικότερο στη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα σε έναν ηθοποιό και τον σκηνοθέτη του;
Νομίζω ότι πέρα από την επαγγελματική συνέπεια, του ηθοποιού και του σκηνοθέτη, η σχέση μεταξύ αυτών των δύο για να υπάρξει και να ευδοκιμήσει απαιτεί αυτό που προϋποθέτει κάθε ανθρώπινη σχέση. Σεβασμό, εκτίμηση και ανθρωπιά.
Κάθε παράσταση είναι μια ζωντανή συνάντηση με το κοινό και καμία βραδιά δεν είναι απολύτως ίδια με την προηγούμενη. Πόσο επηρεάζει η ανταπόκριση των θεατών την ενέργεια και τον ρυθμό της ερμηνείας σας;
Την επηρεάζει πολύ. Το κοινό μπορεί να σε ανεβάσει και να σε ρίξει στην αντίθετη περίπτωση αν εισπράττεις ανία, δυσαρέσκεια η απάθεια .Φυσικά ένας ηθοποιός πάνω στη σκηνή προσπαθεί να μην επηρεάζεται, όμως η αλήθεια είναι ότι το καλό κοινό και η ωραία αύρα του κοινού έχει τη δυνατότητα ανεβάσει τον ηθοποιό και να δώσει το μέγιστο ρυθμό σε μια παράσταση.
Πέρα από το θέατρο, υπάρχουν στιγμές που όλοι αναζητούμε κάτι για να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα. Εσείς πού βρίσκετε τη δική σας χαρά και τι σας βοηθά να γεμίζετε ξανά τις μπαταρίες σας;
Σε μια ήρεμη καθημερινότητα, στην επαφή με την οικογένεια ,τους φίλους μου, σε μια εκδρομή, μαγειρεύοντας, διαβάζοντας ένα βιβλίο, ακούγοντας ένα όμορφο τραγούδι, στις λίγες στιγμές με τον εαυτό μου. Όλα αυτά τα μικρά καθημερινά που κάνουν τόσο υπέροχη τη ζωή που ζούμε.
Αν μπορούσατε να κρατήσετε ένα μόνο συναίσθημα από την εμπειρία του «Spaghetti αλά Γαλλικά» και να το μεταφέρετε στους θεατές, ποιο θα ήταν και γιατί;
Το ότι πάνω από όλα αυτό που πραγματικά επιθυμεί και έχει ανάγκη ο κάθε άνθρωπος είναι να γίνει αποδεκτός και να αγαπηθεί. Ιδιαίτερα στις μέρες μας αλλά και πάντα οι άνθρωποι διψούν για αποδοχή και αγάπη.
