Ισμήνη= στο Θεατρο Εν Αθήναις απο 17/10 εως 6/12/12

Η Ισμήνη είναι ένας από τους πολυπαιγμένους μονολόγους της συλλογής Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου. 

Στον κλασσικό μύθο, η Ισμήνη, ως συνετή αδελφή, συμβουλεύει την Αντιγόνη να μην αντισταθεί στους νόμους του Κρέοντα και να αφήσει άταφο το πτώμα του προδότη αδελφού της. Είναι ένα πρόσωπο στην σκιά της δοξασμένης αδελφής της, μια αντι-ηρωίδα που φωτίζει την θυσία και το ήθος της Αντιγόνης. 

Η ηρωίδα του Ρίτσου ανατρέχει στο παρελθόν και στην καταστροφή της οικογένειάς της μέσα από το βλέμμα του μέσου, αισθησιακού ανθρώπου που θέλησε να γευτεί τον έρωτα και την ζωή. Με την εμπειρία της γυναίκας που η προσωπική της ζωή συνθλίφτηκε στα γρανάζια της Ιστορίας και η ίδια σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από γεγονότα που την ξεπερνούσαν, η Ισμήνη καταθέτει μια αντίληψη ζωής πολύ διαφορετική από εκείνη της ένδοξης αδελφής της. Διαβρώνει καίρια σημεία του μύθου, κρίνει ιστορικές συγκυρίες και ανθρώπινές αδυναμίες, ηρωισμούς και πάθη. 

Ο Ρίτσος περνάει από το σήμερα στον μύθο, από τον μύθο σε ιστορικά γεγονότα και από ιστορικά γεγονότα σε μικρές, ανθρώπινες, καθημερινές στιγμές εκφέροντας ένα λόγο τολμηρό και βαθύτατα πολιτικό που αφορά άμεσα τον σημερινό θεατή. 

Το κείμενο του Ρίτσου θέτει ένα κρίσιμο και πολύ επίκαιρο ερώτημα: Μπορεί κανείς να μείνει αμέτοχος και ανέμελος μέσα στη δίνη καταλυτικών πολιτικών και κοινωνικών γεγονότων; Ο Ρίτσος εύγλωττα βάζει την Ισμήνη του να ενδύεται το λεκιασμένο από αίμα φόρεμα της Αντιγόνης στο τέλος του μονολόγου.

Η παράσταση στο Εν Αθήναις, τοποθετεί την δράση στην Αθήνα του 2012. Καθώς εξελίσσεται ο μονόλογος, η ταραγμένη και χαοτική πόλη, παρεισφρέει δυναμικά μέσα στο κλειστό χώρο της ηρωίδας (Κάτια Γέρου). Προσδίδει νέες τροπές στο λόγο της ηρωίδας αλλά και στην συμπεριφορά του ανώνυμου άνδρα (Στέφανος Κοσμίδης) που παραμένει μέχρι το τέλος βουβός και απροσπέλαστος. Όχι όμως ανενεργός…