ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ
ΤΗΣ ΟΡΦΕΙΑΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ
ΤΗΣ ΟΡΦΕΙΑΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ
ΚΙΘΑΡΑ:
Δελφινόπουλος Δημήτρης
Δελφινόπουλος Δημήτρης
ΛΥΡΕΣ:
Φραγκοράπτη Ρόζα, Τζούμα Άννα,
Φραγκοράπτη Ρόζα, Τζούμα Άννα,
Σακαρέλη Άννα-Μαρία, Μηλούση
Αθηνά
Αθηνά
ΦΟΡΜΙΓΞ: Παπαδόπουλος Γιάννης
ΠΗΚΤΙΣ: Γρηγοριάδου Κατερίνα
ΤΡΙΓΩΝΟΝ: Καρακούτα Σοφία
ΣΑΜΒΥΚΗ: Μαβίνη Χριστίνα
ΠΑΝΔΟΥΡΙΣ: Γρηγοριάδης Δημήτρης
ΒΑΡΒΙΤΟΣ: Mιχαήλ Βασίλης, Λιακοπούλου Μαριλένα
ΦΩΤΙΓΞ: Ζήσης Νίκος
ΔΙΠΛΟΣ
ΑΥΛΟΣ, ΜΟΝΑΥΛΙΟΝ: Βασιλάκου Άννα
ΑΥΛΟΣ, ΜΟΝΑΥΛΙΟΝ: Βασιλάκου Άννα
ΣΥΡΙΓΞ, ΣΑΛΠΙΓΞ:
Παπαπαρασκευάς Νίκος
Παπαπαρασκευάς Νίκος
ΤΥΜΠΑΝΙΟΝ, ΣΕΙΣΤΡΟΝ: Kωφίδης
Στέφανος
Στέφανος
ΤΥΜΠΑΝΟΝ: Βίττης Δημήτρης
ΚΡΟΤΑΛΑ: Κεραμάς Δημήτρης
ΚΥΜΒΑΛΑ: Ντάβλη Ελισσώ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Μαβίνη Χριστίνα, Συμεωνίδου Αναστασία,
Παυλίδου Νάντια, Τσέτσιλας
Αστέριος, Κοντέλης Γιάννης,
Κρητικόπουλος Σταύρος
Αστέριος, Κοντέλης Γιάννης,
Κρητικόπουλος Σταύρος
Διεύθυνση-Μελέτη-Μουσική
Επεξεργασία-Ενορχηστρώσεις-
Επεξεργασία-Ενορχηστρώσεις-
Τεχνικές Οργάνων-Συνθέσεις Συνοδείας σε Απαγγελίες:
Δελφινόπουλος Δημήτρης
Διαχείριση φωτογραφικού υλικού : Αλέξανδρος
Σαββίδης
Σαββίδης
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»
ΟΡΦΕΙΑ
ΑΡΜΟΝΙΑ
ΑΡΜΟΝΙΑ
Συναυλία
του συνόλου
του συνόλου
αρχαίας
ελληνικής μουσικής
ελληνικής μουσικής
Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 21.00
Αίθουσα Θεάτρου
Είσοδος ελεύθερη
|
1.
Αναφορά
προς συνετούς από τον Ξενοφάνη – Β1, 14-24
Αναφορά
προς συνετούς από τον Ξενοφάνη – Β1, 14-24
Απόσπασμα κειμένου του φιλοσόφου από την Κολοφώνα της Μ. Ασίας (απαγγελία από
Τσιγκράκη Δημήτρη- Βαρυτίμου Ευγενία – Αράπογλου Μαρία).
Τσιγκράκη Δημήτρη- Βαρυτίμου Ευγενία – Αράπογλου Μαρία).
2.
Ορφικός Ύμνος στη Μνημοσύνη
Ορφικός Ύμνος στη Μνημοσύνη
Επίκληση – αναφορά στη μητέρα των
Μουσών (απαγγελία από Αράπογλου Μαρία).
Μουσών (απαγγελία από Αράπογλου Μαρία).
3.
Προανάκρουσμα
Προανάκρουσμα
(οργανική σύνθεση Δελφινόπουλου
Δημήτρη)
Δημήτρη)
4.
Α’ Δελφικός
Ύμνος
Α’ Δελφικός
Ύμνος
Έργο του
Αθήναιου το 138 π.Χ. Βρέθηκε σε πέτρινη στήλη στο Θησαυρό των Αθηναίων στους
Δελφούς. Συντέθηκε προς τιμήν του Απόλλωνος στον οποίον απεδόθη η νίκη που
πέτυχαν οι Έλληνες στους Δελφούς επί των Γαλατών.
Αθήναιου το 138 π.Χ. Βρέθηκε σε πέτρινη στήλη στο Θησαυρό των Αθηναίων στους
Δελφούς. Συντέθηκε προς τιμήν του Απόλλωνος στον οποίον απεδόθη η νίκη που
πέτυχαν οι Έλληνες στους Δελφούς επί των Γαλατών.
5.
Ύμνος στην Αρετή
Ύμνος στην Αρετή
Οι στίχοι
συντέθηκαν από τον φιλόσοφο Αριστοτέλη προς τιμήν του φίλου του Ερμεία,
κυβερνήτη της μικρασιατικής περιοχής απέναντι από τη Λέσβο που περιλαμβάνει ως
κυριότερες πόλεις την Άσσο και τον Αταρνέα. Ο Ερμείας υπέκυψε στα βασανιστήρια
των Περσών που είχαν στόχο την αποκάλυψη των επαφών του με τον βασιλέα της
Μακεδονίας Φίλιππο Β’ (απαγγελία από
Τσιγκράκη Δημήτρη).
συντέθηκαν από τον φιλόσοφο Αριστοτέλη προς τιμήν του φίλου του Ερμεία,
κυβερνήτη της μικρασιατικής περιοχής απέναντι από τη Λέσβο που περιλαμβάνει ως
κυριότερες πόλεις την Άσσο και τον Αταρνέα. Ο Ερμείας υπέκυψε στα βασανιστήρια
των Περσών που είχαν στόχο την αποκάλυψη των επαφών του με τον βασιλέα της
Μακεδονίας Φίλιππο Β’ (απαγγελία από
Τσιγκράκη Δημήτρη).
6.
Σεικίλου Σκόλιον
Σεικίλου Σκόλιον
Χρονολογείται
τον Α’ π.Χ. αι. Βρέθηκε χαραγμένο σε επιτύμβια στήλη στο Αϊδίνιο, δίπλα στις
αρχαίες Τράλλεις της Μικράς Ασίας.
τον Α’ π.Χ. αι. Βρέθηκε χαραγμένο σε επιτύμβια στήλη στο Αϊδίνιο, δίπλα στις
αρχαίες Τράλλεις της Μικράς Ασίας.
7.
Ορφικός Ύμνος
στον Αμφιετή Βάκχο
Ορφικός Ύμνος
στον Αμφιετή Βάκχο
Αφιερωμένος
στον Διόνυσο. Αναφέρεται σε ιδιότητες του Διονύσου, ο οποίος είναι ταυτισμένος
με την ανάσταση της φύσης και γι’αυτό ξαγρυπνά ως συνοδός της Περσεφόνης. Η
ανάσταση της φύσης είναι ετήσια και γι’αυτό αποκαλείται ο Βάκχος αμφιετής, δηλαδή ετήσιος (απαγγελία από
Αράπογλου Μαρία).
στον Διόνυσο. Αναφέρεται σε ιδιότητες του Διονύσου, ο οποίος είναι ταυτισμένος
με την ανάσταση της φύσης και γι’αυτό ξαγρυπνά ως συνοδός της Περσεφόνης. Η
ανάσταση της φύσης είναι ετήσια και γι’αυτό αποκαλείται ο Βάκχος αμφιετής, δηλαδή ετήσιος (απαγγελία από
Αράπογλου Μαρία).
8.
Απόσπασμα από
το Α’ Στάσιμο από την τραγωδία «ΟΡΕΣΤΗΣ» του Ευριπίδου.
Απόσπασμα από
το Α’ Στάσιμο από την τραγωδία «ΟΡΕΣΤΗΣ» του Ευριπίδου.
Χρονολογείται
στο 200 π.Χ. Είναι μελοποίηση από μεταγενέστερη παράσταση της ομώνυμης
τραγωδίας του 408 π.Χ.
στο 200 π.Χ. Είναι μελοποίηση από μεταγενέστερη παράσταση της ομώνυμης
τραγωδίας του 408 π.Χ.
9.
Ύμνος στην
Εστία.
Ύμνος στην
Εστία.
Οι στίχοι
συντέθηκαν από τον Αριστόνοο Κορίνθιο τον Δ’ π.Χ. αι. ως φόρος τιμής στη θεά
Εστία κατά τις τελετές μεταφοράς της ιερής φωτιάς από τους Δελφούς στην Αθήνα
(απαγγελία από Βαρυτίμου Ευγενία).
συντέθηκαν από τον Αριστόνοο Κορίνθιο τον Δ’ π.Χ. αι. ως φόρος τιμής στη θεά
Εστία κατά τις τελετές μεταφοράς της ιερής φωτιάς από τους Δελφούς στην Αθήνα
(απαγγελία από Βαρυτίμου Ευγενία).
10.
Παιάν
Παιάν
Βρέθηκε
σε πάπυρο που χρονολογείται το Β’ μ.Χ. αι.
σε πάπυρο που χρονολογείται το Β’ μ.Χ. αι.
11.
Ορφικός Ύμνος
στον Άρη
Ορφικός Ύμνος
στον Άρη
Επίκληση στο θεό του πολέμου και στις
ιδιότητές του (απαγγελία από Τσιγκράκη Δημήτρη).
ιδιότητές του (απαγγελία από Τσιγκράκη Δημήτρη).
12.
Ύμνος στην Αφροδιτη
Ύμνος στην Αφροδιτη
Συνετέθη
από τη Σαπφώ ως επίκληση σε συγκέντρωση συμποτικού χαρακτήρα. Η ποίησή της
περιγράφει ένα τοπίο στη Λέσβο πλάθοντας μια ειδυλλιακή ατμόσφαιρα με
περιγραφές που δημιουργούν γαλήνη και ηρεμία (απαγγελία από Βαρυτίμου Ευγενία).
από τη Σαπφώ ως επίκληση σε συγκέντρωση συμποτικού χαρακτήρα. Η ποίησή της
περιγράφει ένα τοπίο στη Λέσβο πλάθοντας μια ειδυλλιακή ατμόσφαιρα με
περιγραφές που δημιουργούν γαλήνη και ηρεμία (απαγγελία από Βαρυτίμου Ευγενία).
13.
Μουσική
επιγραφή Μεσσήνης
Μουσική
επιγραφή Μεσσήνης
Οργανικό κομμάτι που βρέθηκε στις ανασκαφές
της αρχαίας Μεσσήνης της Πελοποννήσου, στη νότια πλευρά οικοδομήματος,
χαραγμένο σε ασβεστολιθική στήλη. Το κτίριο πιθανολογείται πως είναι το
Ιεροθύσιον που μνημονεύει ο Παυσανίας. Τοποθετείται τον Α’ π.Χ. αιώνα.
της αρχαίας Μεσσήνης της Πελοποννήσου, στη νότια πλευρά οικοδομήματος,
χαραγμένο σε ασβεστολιθική στήλη. Το κτίριο πιθανολογείται πως είναι το
Ιεροθύσιον που μνημονεύει ο Παυσανίας. Τοποθετείται τον Α’ π.Χ. αιώνα.
14.
Απόσπασμα από
την τραγωδία «ΑΙΑΣ»
Απόσπασμα από
την τραγωδία «ΑΙΑΣ»
Βρέθηκε
σε πάπυρο μαζί με τον Παιάνα (10). Χρονολογείται τον Β’ μ.Χ. αιώνα. Αναφέρεται
στην αυτοκτονία του Αίαντα κατά τον Τρωικό Πόλεμο.
σε πάπυρο μαζί με τον Παιάνα (10). Χρονολογείται τον Β’ μ.Χ. αιώνα. Αναφέρεται
στην αυτοκτονία του Αίαντα κατά τον Τρωικό Πόλεμο.
15.
Β’ Δελφικός
Ύμνος
Β’ Δελφικός
Ύμνος
Χαραγμένος σε λίθινη στήλη στους Δελφούς. Γραμμένο από το Λιμένιο
το 128 π.Χ. Η θεματολογία είναι παρόμοια με αυτή του Α’ Δελφικού Ύμνου.
Υμνούνται οι Μούσες, η Λητώ και τα τέκνα της, ο Απόλλων και η Άρτεμις.
το 128 π.Χ. Η θεματολογία είναι παρόμοια με αυτή του Α’ Δελφικού Ύμνου.
Υμνούνται οι Μούσες, η Λητώ και τα τέκνα της, ο Απόλλων και η Άρτεμις.
16.
Τρεις Ύμνοι
του Μεσομήδους
Τρεις Ύμνοι
του Μεσομήδους
α) Ύμνος στον Ήλιο
β) Ύμνος στη Μούσα
γ) Ύμνος στη Νέμεση
Κομμάτια γραμμένα τον Β΄μ.Χ. αι. από το Μεσομήδη τον
Κρήτα
Κρήτα
*Στοιχεία
για τους ορφικούς ύμνους
για τους ορφικούς ύμνους
Ο Ορφέας γεννήθηκε στην Πιερία, στους πρόποδες
του Ολύμπου. Έδρασε στην περιοχή των Λειβήθρων όπου και κατά μια άποψη ετάφη,
αφού δολοφονήθηκε από τις Μαινάδες. Τα πνευματικά δημιουργήματά του και των
μαθητών του, παραδίδονταν προφορικά διά μέσου των αιώνων, μέχρι που οι οπαδοί
του τα συγκέντρωσαν κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους, αναμειγνύοντας και άλλες
δοξασίες και δίνοντας την ονομασία «Ορφικοί Ύμνοι».
του Ολύμπου. Έδρασε στην περιοχή των Λειβήθρων όπου και κατά μια άποψη ετάφη,
αφού δολοφονήθηκε από τις Μαινάδες. Τα πνευματικά δημιουργήματά του και των
μαθητών του, παραδίδονταν προφορικά διά μέσου των αιώνων, μέχρι που οι οπαδοί
του τα συγκέντρωσαν κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους, αναμειγνύοντας και άλλες
δοξασίες και δίνοντας την ονομασία «Ορφικοί Ύμνοι».
