ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

J. S. Bach – C. Gounod                       Ave Maria

                                                Νίνα Κουφοχρήστου

C. Saint – Saëns                                 Amour viens aider ma
faiblesse από την όπερα “Samson et Dalila”

                                                Ταξιαρχούλα Κανάτη

L. v. Beethoven       
               O wär’ ich schon από την όπερα Fidelio

                                                Νίνα Κουφοχρήστου

G. Bizet                                   Séguedille από την όπερα Carmen

                                                Ταξιαρχούλα Κανάτη

C. Gounod                                          Je veux vivre από την όπερα “Roméo et Juliette”

                                                Κατερίνα Κουφοχρήστου

Θ. Σακελλαρίδης                                 Η Νεράιδα του γιαλού από την όπερα „Περουζέ“

Στην τρέλα του χορού από την οπερέτα “Ο
Βαπτιστικός”

                                                Ειρήνη Μπόραντα

L. Delibes                                Air des clochettes από την όπερα “Lakmé”

Νίνα Κουφοχρήστου

E. Humperdinck                                 Duetto από την όπερα “Hänsel und Gretel“
Αντωνία Τζουβάρα – Έλσα Στάμνα

Νίνα Κουφοχρήστου

Chanson d’Olympia από την όπερα
“Les contes d’Hoffmann”

Νίνα Κουφοχρήστου

Πιάνο                                                  Κατερίνα
Σακέττα

ΝΙΝΑ ΚΟΥΦΟΧΡΗΣΤΟΥ

Η σοπράνο κολορατούρα Νίνα Κουφοχρήστου γεννήθηκε στα Τρίκαλα, όπου
ξεκίνησε σπουδές πιάνου. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ.,
κάτοχος πτυχίων Αρμονίας,, Αντίστιξης και Φούγκας, Διπλώματος Μονωδίας με
καθηγήτρια την Κατερίνα Καρατζά και Διπλώματος Μελοδραματικής του Κρατικού
Ωδείου Θεσσαλονίκης. Με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση ολοκλήρωσε  σπουδές Μάστερ Τραγουδιού στο μουσικό
πανεπιστήμιο της Κολωνίας υπό την Brigitte Lindner.

Έχει ερμηνεύσει Despina, Blondchen, Königin der Nacht (Mozart), Gretel (Humperdinck), Belinda (Purcell), Olympia (Offenbach), Monica (Menotti), Giulia (Scala di seta/ Rossini), Cunegonde (Bernstein) κ.α.

Παράλληλα με τις σπουδές της υπήρξε μέλος του Οpera Studio της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και συμμετείχε στην παραγωγή 7 Μικρογραφίες, ενώ συνεργάστηκε με την
χορωδία Ραδιοφωνίας της Δυτικής Γερμανίας  για την 9η του Μπετόβεν, και με την
Όπερα της Κολωνίας στην παραγωγή Άνοδος
και Πτώση της πόλης Μαχαγκόνυ (Kurt Weill) σε σκηνοθεσία Katharina Thalbach.

Πραγματοποιεί τακτικά συναυλίες ως σολίστ στη Γερμανία και την Ελλάδα, ενώ
έχει αποσπάσει σημαντικά βραβεία σε πανελλήνιους και διεθνείς διαγωνισμούς
τραγουδιού (Σ.Α.Ω.Θ. 2009, Doumbia International Opera–Lied Competition 2009, Διαγωνισμός Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης  2010, Concours de Chant Lyrique de Marmande 2012).

Πρόσφατα ηχογράφησε για την εταιρία CPO
το μέρος της σοπράνο από το Osteroratorium του Graun με την ορχήστρα Kölner Akademie υπό την διεύθυνση του Michael Willens.

***Ευχαριστούμε θερμά το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης τη διευθύντριά του, τον
Πρόεδρο και το διοικητικό συμβούλιο για την ευγενική τους υπο

στήριξη στο
πλαίσιο της εκδήλωσης.

Ημέρα
Γαλλογερμανικής φιλίας

50
χρόνια από την υπογραφή της

Συνθήκης
των Ηλυσίων

Η
συνθήκη των Ηλυσίων, που υπογράφηκε στις 22 Ιανουαρίου 1963 μεταξύ της Γαλλίας
και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, από τον Πρόεδρο Ντε Γκωλ και
τον Καγκελάριο Αντενάουερ, επισφράγισε τη συμφιλίωση των δύο χωρών και έθεσε τα
θεμέλια για μια μακροχρόνια ειρήνη στην Ευρώπη.

Από
τη βούληση να έρθουν πιο κοντά αυτές οι δύο χώρες, γεννήθηκε η Ευρωπαϊκή
Οικονομική Κοινότητα, από τη διακήρυξη Σουμάν-Αντενάουερ στις 9 Μαΐου 1950,
περνώντας από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και τη
δημιουργία της Κοινής Αγοράς, το 1957.

Το
έγγραφο της 22ας  Ιανουαρίου 1963 δεν
είχε συνταχθεί αρχικά ως συνθήκη αλλά ως απλή γραπτή κοινοποίηση των αξόνων που
είχαν συμφωνηθεί από τις δύο χώρες για την ενίσχυση της συνεργασίας τους. Αυτό
εξηγεί τη συντομία του (συνολικά 19 άρθρα). Η κοινή δήλωση, που υπογράφηκε
ταυτόχρονα, είναι αυτή που θα έδινε πολιτική χροιά στο κείμενο.

Πρόκειται,
ουσιαστικά, για ένα έγγραφο-πλαίσιο που αναφέρεται σε μελλοντικές ρυθμίσεις για
πολλά θέματα (π.χ. το γαλλογερμανικό γραφείο για τη νεολαία). Έθεσε τους
βασικούς στόχους της γαλλογερμανικής συνεργασίας και όρισε τους θεσμικούς
κανόνες εφαρμογής τους. Βασίζεται σε δύο σημαντικές διατάξεις:

Ø 
ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα
τακτικών συναντήσεων σε όλα τα επίπεδα (αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων,
υπουργών, ανωτέρων διοικητικών υπαλλήλων), με σκοπό να δημιουργήσει αντανακλαστικά
συνεργασίας,

Ø  ένα
πεδίο συνεργασίας που επικεντρώθηκε σε τρεις τομείς : τις εξωτερικές υποθέσεις,
την άμυνα, την εκπαίδευση και τη νεολαία.

Η
συνθήκη των Ηλυσίων υλοποίησε την ιστορική συμφιλίωση της Γαλλίας και της
Γερμανίας, δημιουργώντας δεσμούς μεταξύ των νέων των δύο χωρών και
αναπτύσσοντας το προνομιούχο αίσθημα αναγκαιότητας της γαλλογερμανικής σχέσης. Αποτελεί μια
αναμφισβήτητη συμβολική αναφορά.