ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ:
ΜΙΚΡΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
ΜΙΚΡΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 20.30, στην Αίθουσα Πολιτιστικών
Εκδηλώσεων 4ου ορόφου του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου, θα
πραγματοποιηθεί παρουσίαση του βιβλίου
της Δέσποινας Χιντζόγλου – Αμασλίδου, με τίτλο: «Ψυχογραφήματα: μικρές διηγήσεις με τη γλώσσα της ψυχής».
Ομιλητές: Κώστας Νίγδελης, εκπαιδευτικός, συγγραφέας,
Άννα Τσιλιγκίρογλου – Φαχαντίδου, ιατρός, συγγραφέας.
Αποσπάσματα
διαβάζει η συγγραφέας.
Η
είσοδος είναι ε λ ε ύ θ ε ρ η για το
κοινό.
Η Δέσποινα Χίντζογλου Αμασλίδου,
γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1950. Σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ. και εκπαιδεύτηκε
στην Μικροβιολογία και τον Βελονισμό. Είναι παντρεμένη με τον Γιώργο Αμασλίδη,
γαστρεντερολόγο και έχουν δύο παιδιά, την Ιφιγένεια, μουσικοπαιδαγωγό και τον
Αλέξανδρο, κτηνίατρο. Τα «Ψυχογραφήματα» είναι η δεύτερη συγγραφική της
έκφραση. Το πρώτο της βιβλίο «Στη σκιά μιας βερικοκιάς» εκδόθηκε το 2011.
Λίγα λόγια από την συγγραφέα για το
βιβλίο:
Με μικρές αφηγήσεις της ψυχής μου,
γέμισα τα δύο τελευταία χρόνια τις μοναχικές μου ώρες. Έτσι,θυμήθηκα τους
αγαπημένους μου που έφυγαν, ξαναέζησα στιγμές και είδα εικόνες, αλλά έκανα και
ταξίδια στην Ιστορία, που είναι ο μεγάλος μου έρωτας. Ό,τι ωραίο
θυμήθηκα, ό,τι πικρό έζησα, ό,τι χαριτωμένο και συγκινητικό παρατήρησα ή
διάβασα, με λίγα λόγια ό,τι άγγιξε την ψυχή μου το έκανα «Ψυχογράφημα», για να
το νοιώσω καλύτερα και προ παντός για να μη το ξεχάσω. Γιατί «ξεχνάω» είναι πεθαίνω
και «θυμάμαι» είναι «ζώ».
γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1950. Σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ. και εκπαιδεύτηκε
στην Μικροβιολογία και τον Βελονισμό. Είναι παντρεμένη με τον Γιώργο Αμασλίδη,
γαστρεντερολόγο και έχουν δύο παιδιά, την Ιφιγένεια, μουσικοπαιδαγωγό και τον
Αλέξανδρο, κτηνίατρο. Τα «Ψυχογραφήματα» είναι η δεύτερη συγγραφική της
έκφραση. Το πρώτο της βιβλίο «Στη σκιά μιας βερικοκιάς» εκδόθηκε το 2011.
Λίγα λόγια από την συγγραφέα για το
βιβλίο:
Με μικρές αφηγήσεις της ψυχής μου,
γέμισα τα δύο τελευταία χρόνια τις μοναχικές μου ώρες. Έτσι,θυμήθηκα τους
αγαπημένους μου που έφυγαν, ξαναέζησα στιγμές και είδα εικόνες, αλλά έκανα και
ταξίδια στην Ιστορία, που είναι ο μεγάλος μου έρωτας. Ό,τι ωραίο
θυμήθηκα, ό,τι πικρό έζησα, ό,τι χαριτωμένο και συγκινητικό παρατήρησα ή
διάβασα, με λίγα λόγια ό,τι άγγιξε την ψυχή μου το έκανα «Ψυχογράφημα», για να
το νοιώσω καλύτερα και προ παντός για να μη το ξεχάσω. Γιατί «ξεχνάω» είναι πεθαίνω
και «θυμάμαι» είναι «ζώ».
