Cabaret 69 Μουσικοχορευτική παράσταση Πέμπτη 21 Ιανουαρίου WE

CABARET69Πέμπτη 21 ΙανουαρίουWE   Cabaret 69Μουσικοχορευτική παράσταση Πέμπτη 21 Ιανουαρίου| Στις 22:00Είσοδος : 8€Για κρατήσεις στα τηλέφωνα : 6932300808 & 6944510579 Μια ευσύνοπτη μουσικοχορευτική ιστορία με θεατρικές νύξεις εκτυλίσσεται στο χώρο ενός καμπαρέ υπό ανακαίνιση.Ιστορίες τεσσάρων γυναικών μπλέκονται με τις ιστορίες διάσημων καμπαρέ, από τον γαλλικό ρομαντισμό της Belle Epoque και του Τουλούζ Λωτρέκ μέχρι […]

Όλο το άρθρο

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΧΑΡΙΛΑΟΥ

  ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΧΑΡΙΛΑΟΥ Ο Δήμος Θεσσαλονίκης διοργανώνει λογοτεχνική βραδιά με θέμα “Τα βιβλία στον κινηματογράφο”, στην Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Χαριλάου (Νικάνορος 3, τηλ. 324666), την Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2016, στις 20.30. Στο πλαίσιο της Λέσχης Ανάγνωσης Ελληνικής και Ξένης Πεζογραφίας και με αφορμή το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη «Το τανγκό των Χριστουγέννων», θα κουβεντιάσουμε για τη μεταφορά των βιβλίων στο κινηματογραφικό πλατό.Καλεσμένοι μας οι σκηνοθέτες Τριαντάφυλλος Μποσταντζής και Μιχάλης Γιαγκουνίδης.Τανγκό θα χορέψει η Δένια Μιμερίνη και ο συνοδό της.Τη Λέσχη συντονίζει η χημικός Αγγελική Φατίση. Η είσοδος για το κοινό  είναι ελεύθερη

Όλο το άρθρο

‘ΧΩΡΙΣ’- 4 ιστορίες απουσίας – Στον Χώρο Τέχνης SourLiBooM Παρασκευή 29 Ιανουαρίου

‘ΧΩΡΙΣ’- 4 ιστορίες απουσίας Παρασκευή 29 Ιανουαρίου στις 23.00  Σάββατο & Κυριακή 30 & 31 Ιανουαρίου στις 21.00 Στον Χώρο Τέχνης SourLiBooM Τέσσερις performer καλούνται να αναρωτηθούν, να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν τα δικά τους project για την απώλεια και την απουσία. Τέσσερις διαφορετικές ιστορίες. Τέσσερις διαφορετικές προσεγγίσεις. Το ‘Χωρίς’ είναι μια σπονδυλωτή παράσταση για ό,τι χάσαμε, χάνουμε, θα χάσουμε.  Συμμετέχουν: Βάγια Καπουσίδου, Ιωάννα Παπαδοπούλου, Ναυσικά Στάθη, Αλεξάνδρα Τσοτανίδου ***** ‘In between Time’ – Work In progress ‘Ανάμεσα στον χρόνο’ – Δουλειά σε εξέλιξη Το σόλο στοχεύει να αναζητήσει μια κατάσταση παρεμπόδισης της ελευθερίας.  Αν είναι δυνατή η ελευθερία μέσα στα όρια που έχει θέσει ο κόσμος μας, τότε πώς μπορούμε μέσα σ’ αυτά εμείς να ισορροπούμε; Ο πλανήτης σήμερα βρίσκεται υπό μια μορφή εντροπίας. Ο άνθρωπος σπάνια καταφέρνει να αναγνωρίσει το οτιδήποτε, ώστε να επικεντρωθεί στη δύναμη εντός του και να φτάσει στο πνεύμα του, που όντας μη προστατευμένο εκτίθεται σε κινδύνους. Υπηρετώντας απλά τον κύκλο της ζωής αναζητούμε την ολοκλήρωση της πορείας μας, διότι μόνον έτσι θα συνεχίσει να υπάρχει ζωή.   Λέγεται πως η φύση πάντοτε μας δείχνει τον δρόμο, αρκεί εμείς να κρατήσουμε την ανάσα μας μέσα σε αυτή τη ροή και απλά να ακολουθήσουμε.  Concept/Performance: Ιωάννα Παπαδοπούλου Επιμέλεια κοστουμιού: Νάντια Φιόρου Θερμές ευχαριστίες στον Marc Silver για την παραχώρηση του video “There are no others, there is only us”. ‘amnesia’ Η θάλασσα. Είναι αυτή που αγγίζει τα κορμιά, χωρίς να τα ρωτήσει αν θέλουν το άγγιγμά της. Μετά έρχεται το ψύχος. Και υπάρχει μόνο μια ανάμνηση. Που αν δεν υπήρχε, η απώλεια θα ήταν λυτρωτική, γιατί δε θα έμενε τίποτα πίσω. Ο πόνος, ο πόνος σαν πόλη, ο πόνος μιας ανάμνησης, ο πόνος μιας πόλης που δεν υπάρχει. Σκοπός του περφόρμερ στο πρότζεκτ αυτό είναι να πειραματιστεί επί σκηνής με τη συνθήκη του πολέμου, περνώντας σταδιακά από το συμβολικό επίπεδο σε αυτό της πραγματικότητας. Concept/Performance: Βάγια Καπουσίδου – Ναυσικά Στάθη ***** «Χωρίς εσένα» Χωρίς. Απώλεια. Αρνητικό πρόσημο. Χάνω κάτι που ήθελα πολύ να έχω. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την απώλεια. Τι γίνεται, όμως, όταν χάνουμε κάτι που έπρεπε να χάσουμε; Κάτι που από το φαινομενικό φως -αλλά πραγματικό σκοτάδι- μας βγάζει στο πραγματικό φως;  Ένα work in progress που πραγματεύεται τα πέντε στάδια της θλίψης με αφορμή τους αποχωρισμούς, μικρούς και μεγάλους, που βιώνουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας.                             Concept/Performance: Ναυσικά Στάθη Video editing: Armen Nazaryan Θερμές ευχαριστίες στον Αντώνη Σαρακατσιάνο για την πρωτότυπη σύνθεση του κομματιού ‘loss’. ***** The Beam ∙ the beam, n // (gymnastic discipline:balancing) // δοκός ουσ θηλ// δοκός ισορροπίας φρ ως ουσ θηλ ∙ beam, n // (light ray) // ακτίνα ουσ θηλ ∙ beam, vi // (light: shine) // φέγγω, λάμπω, ακτινοβολώ, λαμποκοπώ ρ αμ Μία άσκηση ισορροπίας. Μία άσκηση αυτοσυγκέντρωσης. Μία άσκηση συνειδητοποίησης. Μία ακροβασία. Ένας παραλογισμός. Ο παραλογισμός της απώλειας. Concept/Performance: Αλεξάνδρα Τσοτανίδου Θερμές ευχαριστίες στη Σμαρώ Πλατιώτη για τις δραματουργικές συμβουλές Είσοδος: 8 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (φοιτητικό και ανέργων) Πληροφορίες – κρατήσεις: 2314 011 58  Για ηλεκτρονικές κρατήσεις στο www.sourliboom.com Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων ανά παράσταση κρίνεται απαραίτητη η κράτηση. Χώρος Τέχνης SourLiBooM Κ. Κρυστάλλη 4, 4ος όροφος (Πλ. Αντιγονιδών) τηλ.: 2314011584 email: sourliboom@live.com www.sourliboom.com facebook: SourLiBooM (fan page)

Όλο το άρθρο

Αδάμ και Εύα του Μπάμπη Πεΐδη SourLiBooM 6 – 28 Φεβρουαρίου Στον Χώρο Τέχνης SourLiBooM

Αδάμ και Εύα του Μπάμπη Πεΐδη Μία παραγωγή της Ομάδας Καλλιτεχνών SourLiBooM 6 – 28 Φεβρουαρίου  Κάθε Σαββατοκύριακο στις 21.00 Στον Χώρο Τέχνης SourLiBooM  Λίγα λόγια για την παράσταση… Μια θεατρική παράσταση αλληλεπίδρασης. Μια κωμωδία χαρακτήρων. Μια διατριβή στο θέατρο και σε όλα τα μικρά δρώμενα που συμβαίνουν πριν ανοίξει η αυλαία.  Ο συγγραφέας, με μια όχι και τόσο αποστασιοποιημένη ματιά, επικρίνει όλα όσα έχει ακούσει και δει να συμβαίνουν πίσω από την κουΐντα κατά την προετοιμασία μιας παράστασης. Όλες οι ατάκες, απόψεις και οι χαρακτήρες μοιάζουν παρατραβηγμένα αστεία, αλλά στην πραγματικότητα είναι η αποτύπωση τού «τι ακούν τ’ αυτιά μας και τι βλέπουν τα μάτια μας;» σε ένα χώρο που ακόμα και οι χειρότεροι εχθροί καλούνται να συνεργαστούν με το χαμόγελο στα χείλη.  Κείμενο – Σκηνοθεσία: Μπάμπης Πεΐδης Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Παπαχρήστου Μουσική: Βασιλική Αλεξίου Χορογραφίες: Αλεξάνδρα Τσοτανίδου Φωτογραφίες: Λάμπρος Καζανάς Video: Απόστολος Καρουλάς Εμφανίζονται (με αλφαβητική σειρά): Κατερίνα Καλογήρου, Δημήτρης Παπαδόπουλος, Γρηγόρης Πυριαλάκος Trailer: “Αδάμ & Εύα” 2016 (SourLiBooM)  www.youtube.com/watch?v=Tp1HNyFkapU Είσοδος: 10 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (μειωμένο/προπώληση), 5 ευρώ (ανέργων/ατέλεια) Προπώληση: Δευτέρα και Πέμπτη 19.00 – 21.00  Πληροφορίες – κρατήσεις: 2314 011 58  Για ηλεκτρονικές κρατήσεις στο www.sourliboom.com Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων ανά παράσταση κρίνεται απαραίτητη η κράτηση. Χώρος Τέχνης SourLiBooM Κ. Κρυστάλλη 4, 4ος όροφος (Πλ. Αντιγονιδών) τηλ.: 2314011584 email: sourliboom@live.com www.sourliboom.com facebook: SourLiBooM (fan page)

Όλο το άρθρο

REQUIEM- FERNANDO RENJIFO από τη θεατρική ομάδα Oberon art group, στο Black Box. Κριτική Άγγελα Μάντζιου

REQUIEM- FERNANDO RENJIFO Φιλοσοφικό υπόβαθρο,  ανοιχτή συνομιλία με το έργο του Καμύ και τον Μύθο του Σίσυφου, μια εξομολογητική αποτύπωση εικόνων στην  καθημερινότητα μιας ζωής και στον απολογισμό του τέλους της, που υπερβαίνει το ατομικό παράδειγμα  και αγγίζει  -σε σημεία- και την καθολικότητα της μοίρας του ανθρώπου. Ένας ήσυχα μελαγχολικός  αναστοχασμός ζωής στις εικόνες παρελθοντικών, ευτυχισμένων  στιγμών και στις σκέψεις της ωριμότητας,   στο σχήμα  της αβεβαιότητας του παρόντος,  που δεν υπόσχεται μέλλον, κύλησε ως υλικό θεάτρου,  στο έργο “Requiem”  του  Fernando Renjifo, όπως παρουσιάστηκε από τη θεατρική ομάδα Oberon art group, στο  Black Box.  Σκηνοθετικά – κ. Δ. Σιάχου, πολύ ενδιαφέρον,  δημιούργησε,  με ελάχιστα αντικείμενα,  μια ατμόσφαιρα προσεγμένης αισθητικής  έκφρασης με αντηχητικές κορυφώσεις  και έδωσε υπόσταση στον λόγο με μια υπαινικτική αναπαράσταση κίνησης,  πολυεπίπεδης σημειολογίας. Η επιλογή της μουσικής, απόλυτα ταιριαστή με το ύφος της παράστασης, ως επιτονισμός, ενίσχυσε την  έκφραση της μελαγχολικής διάθεσης  και οι φωτισμοί  έδειξαν το ημίφως  και τις αναλαμπές στις  εναλλαγές των σκέψεων, από το παρόν στο παρελθόν και στις εικόνες της παιδικής ηλικίας, στην καταγραφή των οποίων συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις.  Οι ερμηνείες άντλησαν από το κείμενο –όχι πολύ βαθυστόχαστο,  αλλά με μια φιλοσοφική  λεπτότητα βιωματικού τύπου-  το νοηματικό υπόβαθρο και έδωσαν, στον συντονισμό της θεατρικότητας,  εικόνα  και  ανάλογο ύφος στις μικρές φράσεις, που λειτούργησαν ως ατομική κραυγή και ανώνυμο μανιφέστο, με τα κοστούμια μιας ευανάγνωστης σημειολογικής υπόδειξης. Η ώριμη έκφραση του πρωταγωνιστή –κ. Δ. Καραθανάσης, ανέδειξε, με τρόπο προσωπικά  άμεσο και εξομολογητικό, τον στοχασμό  στην απόσυρση του ήρωα-προσώπου, δημιουργώντας μιαν ατμόσφαιρα  ήρεμης  αισθαντικότητας. ΡΕΚΒΙΕΜ (REQUIEM) Κείμενο: Φερνάντο Ρενχίφο (Fernando Renjifo) Μετάφραση : Μαρία Χατζηεμμανουήλ Σκηνοθεσία : Δήμητρα Σιάχου  Σκηνικά – Κοστούμια : Ελίνα Ευταξία Σχεδιασμός Φωτισμών : Διονύσης Καραθανάσης Βοηθός Σκηνοθέτη : Δημήτρης Βαβάτσης Παίζουν : Αλέξανδρος Αντωνίου, Διονύσης Καραθανάσης, Γιάννης Μαστρογιάννης. Ά. Μάντζιου

Όλο το άρθρο

ΜΑΚΜΠΕΘ, ΤΟΥ ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ. Από την Συνέντευξη Τύπου…

<<ΜΑΚΜΠΕΘ>> ΤΟΥ ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το έργο του Σαίξπηρ <Μακμπέθ>, με αφορμή 400 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα. Η ΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Ο στρατηγός Μακμπέθ, ξάδελφος του βασιλιά της Σκωτίας Ντάνκαν, έχει πάει να καταστείλει μία επανάσταση. Γυρίζει νικητής μαζί με τον φίλο του, Μπάνκο, Στο δρόμο […]

Όλο το άρθρο

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ Μια τρελή κωμωδία (του Ιάκωβου Μυλωνά) στο θέατρο ΑΡΑΤΟΣ απο 22 Ιανουαρίου 2016

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΣΕΞ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΤΕ (του Ιάκωβου Μυλωνά) ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ  ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑς ΣΤΟ  gr4you.ning@gmail.com Μια τρελή κωμωδία που λέει τα πάντα γύρω από το σεξ. Ένα μίγμα stand up comedy, τραγουδιού, χορού και ξεκαρδιστικών διαλόγων. Μικρές ιστορίες συνδεδεμένες, που μας προτείνουν τρόπους για να κάνουμε σεξ με κάποιον […]

Όλο το άρθρο

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΤΖΑΝΕΤΑΚΗ QUINTET “Έλα μια νύχτα ν’αλητέψουμε” στο afrikana jazz bar 16/1/2016

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΤΖΑΝΕΤΑΚΗ QUINTET “Έλα μια νύχτα ν’αλητέψουμε” Με ρετρό διάθεση και ακούσματα που θα σας ταξιδέψουν από την παλιά Αθήνα μέχρι και σήμερα, η Πηνελόπη Τζανετάκη σας προσκαλεί σε μία μουσική περιπλάνηση.  Με τζαζ αποχρώσεις και άρωμα νοσταλγίας, με γνωστά τζαζ στάνταρντς, καθώς και συνθέσεις της από την επικείμενη δισκογραφική δουλειά της θα μας παροτρύνει […]

Όλο το άρθρο

72 ωρες Μία καταιγιστική κωμωδία στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης απο 25/1/16

Οταν ο Μάνος γνώρισε τη Μάνια, ήταν και οι δύο πολύ κουρασμένοι από όλες τις προηγούμενες αποτυχημένες σχέσεις τους και τα εξίσου αποτυχημένα τυφλά ραντεβού τους. Μόνος αυτός, μόνη κι αυτή, στην κρίσιμη ηλικία των 38, αποφάσισαν να ενώσουν τις μοναξιές τους, για να έρθουν, λίγο καιρό αργότερα, αντιμέτωποι με ένα τεράστιο δίλημμα: είναι έτοιμοι […]

Όλο το άρθρο

ΒΙΒΛΙΟ – COLM TOIBIN ΝΟΡΑ ΓΟΥΕΜΠΣΤΕΡ – κριτική Ά.Μάντζιου

  COLM TOIBIN ΝΟΡΑ ΓΟΥΕΜΠΣΤΕΡ Μετάφραση Αθηνά Δημητριάδου ΙΚΑΡΟΣ κριτική Ά.Μάντζιου Νόρα Γουέμπστερ, η ηρωίδα του βιβλίου όπως αναδύεται  από την πένα του συγγραφέα  Κολμ Τομπίν, ο οποίος παρακολουθεί τη ζωή της και την προσπάθεια χειραφέτησής της,  σε μια μικρή πόλη της Ιρλανδίας, στα τέλη της δεκαετίας του ’60.  Μητέρα τεσσάρων παιδιών,  αναλαμβάνει τα ηνία της οικογένειας, ύστερα από τον θάνατο του καθηγητή συζύγου της, ανακαλύπτοντας σταδιακά πτυχές του εαυτού της, κρυμμένες πίσω από τον ρόλο της νοικοκυράς  και το προστατευτικό πέπλο του χαρισματικού συζύγου της και οδηγείται  στην προσωπική αυτονομία και αυτοπραγμάτωση, στην υπέρβαση του πένθους και στην προοπτική της συνέχισης της δράσης, ενώ η ζωή συνεχίζεται, ως διακοπτόμενη αφήγηση.  Έτσι κλείνει το βιβλίο, με την μετέωρη αίσθηση μιας συνέχειας –ίσως σε άλλο βιβλίο- ως δυναμική αφηγηματική προοπτική.  Τριτοπρόσωπη αφήγηση, εσωτερικός ρυθμός πολλών σκέψεων, λεπταίσθητη παρατηρητικότητα, λεπτομερής  καταγραφή της καθημερινότητας μιας εποχής, ψυχογραφική αποτύπωση της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, σύνθεση των επί μέρους στοιχείων  τόσο  της ζωής  της επαρχίας  όσο και των αστικών κέντρων, στην αχλή μιας περασμένης εποχής και στον απόηχο της πολιτικής, της θρησκευτικής ζωής και των ταραχών, που αναδεικνύουν και το αυτοβιογραφικό-βιωματικό υλικό και δίνουν το στίγμα της οπτικής του συγγραφέα. «Αυτό που θέλω είναι ένα βιβλίο, μια αναπαυτική πολυθρόνα κι ένα δωμάτιο  όπου να είμαι μόνη μου», είπε. Σελ. 112 Αναμνήσεις, ιστορίες ανθρώπων, πόλεις, βιβλία, φωτογραφίες, μνημεία, μουσικές και παράλληλα μία συνομιλία με τις ηρωίδες των άλλων βιβλίων του συγγραφέα, δίνουν το  στυλ του αφηγητή που αγαπά τους ήρωές του και παρακολουθεί με συγκατάβαση τη ζωή τους. Το πένθος, τα έθιμα, οι συζητήσεις, οι προσευχές, οι οικογενειακές σχέσεις, ο γάμος, οι νέοι,  οι σπουδές, η εργασία,  τα επαγγέλματα, η διασκέδαση, το ταξίδι με τρένο, οι εφημερίδες και το ραδιόφωνο, το θέατρο, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση, τα ρούχα, η επικοινωνία των ανθρώπων, η σιωπή,  καθρεφτίζουν έναν κόσμο που αλλάζει σταδιακά ακολουθώντας τα γεγονότα και μετατοπίζεται εσωτερικά απορροφώντας τους δυναμικούς κραδασμούς της ζωής σε εξέλιξη.  Ενδιαφέρον βιβλίο, γύρω από τη ζωή των  ανθρώπων  σε παλαιότερες εποχές, στο παράδειγμα μιας γυναίκας, με αφηγηματικές αρετές στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα της,  που ωστόσο εξελίσσεται επίπεδα και χωρίς ανατροπές, περιορίζοντας την αναγνωστική απόλαυση,  στον εγκλωβισμό των επαναλήψεων και της μονομέρειας. « Πάσχιζε ν’ ανακαλέσει εκείνη την εποχή, όμως μερικές εικόνες ήταν τόσο ασφυκτικά γεμάτες με λεπτομέρειες, κάποιες  ώρες ήταν τόσο γεμάτες με γνήσιες, άξέχαστες στιγμές, ώστε τον χρόνο που περίσσευε ήταν σαν να τον κοίταζε πίσω από τζάμι που το έδερνε η βροχή. Να περπατάει με τον Μόρις στον διάδρομο του νοσοκομείου ξέροντας ότι ίσως  να μην έβγαινε ζωντανός από κει μέσα. Η στιγμή που της είπε ότι ήθελε να κοιτάξει για μια ακόμα φορά τον ουρανό, και της ζήτησε να τον περιμένει στο διάδρομο, να τον αφήσει μόνο του. Να τον παρακολουθεί όταν άρχισε να κλαίει, μόλις έφτασε στην πόρτα». Σελ. 62 «Ήταν ένας κόσμος γεμάτος απουσίες».Σελ. 178 «Όλες  αυτές οι παλιές ιστορίες, σκεφτόταν, δεν θ’ αργούσαν να ξεχαστούν». Σελ. 93 «…μια σύμπτωση ήταν όλα». Σελ. 302 «Εγώ δεν πάω στο Δουβλίνο», είπε ο Κόνορ. «Δεν  τους γουστάρω τους Δουβλινέζους». Σελ. 126 «Γονάτισε μπροστά στο τζάκι κι άρχισε να ρίχνει  ένα ένα τα γράμματα στη φωτιά. Σκεφτόταν πόσα είχαν συμβεί από τότε που γράφτηκαν αυτά τα γράμματα, πόσο πολύ ανήκαν σε μια εποχή που είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί και δεν επρόκειτο να ξανάρθει. Έτσι είναι η ζωή. Έτσι είχαν εξελιχτεί τα πράγματα». Σελ. 434  Ά. Μάντζιου

Όλο το άρθρο