ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ
ΣΠΙΤΙ
ΣΠΙΤΙ
ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ
Κριτική Άγγελα Μάντζιου
(Σκοτεινός ερωτικός μονόλογος)
Ποιητικό, συναισθηματικό και- σε σημεία- φιλοσοφικό κείμενο, θίγει με τρόπο αλληγορικό και συγκεκριμένο
ταυτόχρονα, το θέμα της
πικρής νοσταλγίας που γεννά ο πόνος της ανάμνησης και η απώλεια του έρωτα.
ταυτόχρονα, το θέμα της
πικρής νοσταλγίας που γεννά ο πόνος της ανάμνησης και η απώλεια του έρωτα.
Σκηνοθετικά, η
παράσταση «Το κορίτσι μέσα στο σπίτι», εκτυλίσσεται
ως διαδραστικός μονόλογος, αφού η
δράση της αφήγησης μετατοπίζεται και οι
θεατές ακολουθούν τη ροή της, περιηγούμενοι στον σκηνικό χώρο ενός
σπιτιού-θεάτρου. Γίνονται μέρος του σκηνικού, αυτού του ιδιότυπου θεάτρου, αλλά
και του εικαστικού πλαισίου της
παράστασης, με την συμμετοχή τους σε
κάποιες σκηνές, όταν καλούνται να
αγγίξουν, να διαβάσουν μια ιστορία, να γευτούν,
να ακούσουν, να κινηθούν,
να αισθανθούν, να γίνουν το άλλο σώμα, το δεκτικό στην πρόσκληση του κοριτσιού, πλαισιώνοντας
την ηρωίδα του έργου, στον σκοτεινό, δραματικό της μονόλογο.
παράσταση «Το κορίτσι μέσα στο σπίτι», εκτυλίσσεται
ως διαδραστικός μονόλογος, αφού η
δράση της αφήγησης μετατοπίζεται και οι
θεατές ακολουθούν τη ροή της, περιηγούμενοι στον σκηνικό χώρο ενός
σπιτιού-θεάτρου. Γίνονται μέρος του σκηνικού, αυτού του ιδιότυπου θεάτρου, αλλά
και του εικαστικού πλαισίου της
παράστασης, με την συμμετοχή τους σε
κάποιες σκηνές, όταν καλούνται να
αγγίξουν, να διαβάσουν μια ιστορία, να γευτούν,
να ακούσουν, να κινηθούν,
να αισθανθούν, να γίνουν το άλλο σώμα, το δεκτικό στην πρόσκληση του κοριτσιού, πλαισιώνοντας
την ηρωίδα του έργου, στον σκοτεινό, δραματικό της μονόλογο.
Η σκηνοθέτις και ηθοποιός της παράστασης, έδωσε με πλαστικότητα και φυσική
αμεσότητα την ένταση και έξαψη του
ανολοκλήρωτου έρωτα, τη μοναξιά και το
βάθος της απώλειας του αγαπημένου
προσώπου, που έρχεται ως ηλεκτρισμένο όνειρο, στην νύχτα του ύπνου. Με το σώμα, με τον ήχο της φωνής και το θεατρικό μαύρο και άσπρο ένδυμα, ανοίγοντας και
κλείνοντας τις πόρτες του σπιτιού, άφησε τον θεατή να νιώσει τον βιωματικό κύκλο της εικονοποιΐας
του κειμένου. Η ηθοποιός, στάθηκε στις
σκοτεινές γωνιές των δωματίων, στο
παράθυρο της αναμονής, υποδεικνύοντας τις πτυχές των συμβολισμών, με αισθαντική ειλικρίνεια, με έκφραση βαθύτατα συναισθηματική και
φορτισμένα εξομολογητική, με θεατρικό τρόπο. Έδειξε τις ρωγμές της ύπαρξης, μιλώντας καθαρά
στον θεατή για τον έρωτα, την απώλεια,
τον θάνατο, την ανάμνηση, τις χαρές και τα όνειρα, το παρελθόν και το παρόν, το μέλλον των ανθρώπων και τον
χρόνο της ύπαρξης.
αμεσότητα την ένταση και έξαψη του
ανολοκλήρωτου έρωτα, τη μοναξιά και το
βάθος της απώλειας του αγαπημένου
προσώπου, που έρχεται ως ηλεκτρισμένο όνειρο, στην νύχτα του ύπνου. Με το σώμα, με τον ήχο της φωνής και το θεατρικό μαύρο και άσπρο ένδυμα, ανοίγοντας και
κλείνοντας τις πόρτες του σπιτιού, άφησε τον θεατή να νιώσει τον βιωματικό κύκλο της εικονοποιΐας
του κειμένου. Η ηθοποιός, στάθηκε στις
σκοτεινές γωνιές των δωματίων, στο
παράθυρο της αναμονής, υποδεικνύοντας τις πτυχές των συμβολισμών, με αισθαντική ειλικρίνεια, με έκφραση βαθύτατα συναισθηματική και
φορτισμένα εξομολογητική, με θεατρικό τρόπο. Έδειξε τις ρωγμές της ύπαρξης, μιλώντας καθαρά
στον θεατή για τον έρωτα, την απώλεια,
τον θάνατο, την ανάμνηση, τις χαρές και τα όνειρα, το παρελθόν και το παρόν, το μέλλον των ανθρώπων και τον
χρόνο της ύπαρξης.
Η μουσική και οι ήχοι
της παράστασης, συμπλήρωσαν το αισθητικό
τοπίο της ιστορίας, παράλληλα με τους φωτισμούς των κεριών, που έδειξαν τις σκιές και το απόλυτο σκοτάδι, τα αντικείμενα και το πάσχον σώμα που
πενθεί. Το σώμα του κοριτσιού μέσα στο σπίτι. Στο σπίτι που γίνεται σκηνικό
και σκηνή θεάτρου σε έναν μετατοπισμό βλεμμάτων και στο σώμα
μιας βιωματικής παράστασης, η οποία συμπεριλαμβάνει τους θεατές και τις αντιδράσεις τους,
στην θεατρική της συνθήκη .
της παράστασης, συμπλήρωσαν το αισθητικό
τοπίο της ιστορίας, παράλληλα με τους φωτισμούς των κεριών, που έδειξαν τις σκιές και το απόλυτο σκοτάδι, τα αντικείμενα και το πάσχον σώμα που
πενθεί. Το σώμα του κοριτσιού μέσα στο σπίτι. Στο σπίτι που γίνεται σκηνικό
και σκηνή θεάτρου σε έναν μετατοπισμό βλεμμάτων και στο σώμα
μιας βιωματικής παράστασης, η οποία συμπεριλαμβάνει τους θεατές και τις αντιδράσεις τους,
στην θεατρική της συνθήκη .
Θέατρο του Άλλοτε
Το κορίτσι μέσα στο σπίτι
Κείμενο : Μαρία Ράπτη
Σύλληψη -σκηνοθεσία: Βαρβάρα Δουμανίδου
Κορίτσι: Βαρβάρα Δουμανίδου
Βοηθός σκηνοθέτης: Δημήτρης Βασιλειάδης
Άγγελα Μάντζιου