«Ερκουλίν Μπαρμπέν: Οι αναμνήσεις ενός ερμαφρόδιτου» στο Μπενσουσάν Χαν μόνο για 3 παραστάσεις

Η καλλιτεχνική πρόταση που έκλεψε την παράσταση την περσινή σεζόν, σημειώνοντας τέσσερις κύκλους sold-out παραστάσεων, επιστρέφει στο Μπενσουσάν Χαν, στο πλαίσιο του 54^ου Φεστιβάλ Δημητρίων, μόνο για τρεις βραδιές: το Σάββατο 5, την Κυριακή 6 και τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου στις 21:00 (τη Δευτέρα 7/10 θα πραγματοποιηθεί και δεύτερη παράσταση – στις 23:30 – αποκλειστικά για τους καλεσμένους του 2^ου showcase των Δημητρίων).

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Πρόκειται για ένα ξεχωριστό ταξίδι στον χρόνο, στη Γαλλία του 19ου αιώνα, σε μια εποχή που η ιατρική και η δικαιοσύνη επιδίδονταν σε ένα ανελέητο κυνήγι ταυτότητας, με σκοπό να καθοριστεί το «αληθινό φύλο». Ένα ταξίδι, το οποίο προσφέρει στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει την/τον Ερκουλίν Μπαρμπέν, μια διπλή, παράξενη ύπαρξη. «Άνδρας. Γυναίκα. Τίποτα.»  Ένα άτομο ερμαφρόδιτο, που στη γέννησή του θεωρήθηκε γυναίκα, ενώ αργότερα, στην ενηλικίωσή του, τού επιβλήθηκε η ανδρική ταυτότητα.

Η ιστορία της/του Ερκουλίν Μπαρμπέν, όπως η ίδια/ο ίδιος την κατέγραψε στο ημερολόγιό της/του, έμεινε στην Ιστορία ως το πρώτο κείμενο ερμαφρόδιτου, ένα ντοκουμέντο πάνω στο οποίο βασίστηκε ο Μισέλ Φουκώ για να γράψει το άρθρο του «Το αληθινό φύλο», καταγγέλλοντας «την τυραννία της κοινωνίας για το φύλο και την αναπόφευκτη επιμονή ότι κάθε άτομο πρέπει να έχει ένα» και ανοίγοντας ένα νέο, πολύ σημαντικό κεφάλαιο στις σπουδές φύλου.

Σήμερα, η/ο Ερκουλίν αποτελεί εμβληματική μορφή του κινήματος των ίντερσεξ ατόμων. Την εποχή, όμως, που έζησε τη σύντομη ζωή της/του, ήταν μια ύπαρξη καταδικασμένη στη μοναξιά και την απομόνωση, ένα μίασμα για τη θρησκόληπτη κοινωνία. Ένα θύμα της ζωής, η οποία τον οδήγησε στον μονόδρομο της αυτοκτονίας.

ΕΓΡΑΨΑΝ/ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

«Τολμηρή, ευφάνταστη, βαθιά ανθρώπινη, γκροτέσκα, εξωστρεφής, πολυεπίπεδη, επικοινωνιακή και υποκριτικά άρτια δουλεμένη […] Μη χάσετε αυτή την παράσταση στο Μπενσουσάν Χαν.» Σάββας Πατσαλίδης, κριτικός θεάτρου

«Η παράσταση κέρδισε την προσοχή μας για τον τρόπο που συνδυάζονται σκηνοθετικά το σπαρακτικό, το ανοίκειο και το γκροτέσκο, εστιάζοντας στο σώμα ως πεδίο μάχης με τον εαυτό, με την κανονικότητα και με τους άλλους. Καίριες ισορροπίες ανάμεσα στο θαύμα και το τέρας.» Ζωή Βερβεροπούλου, Lavart

«Σκηνές έξοχες, ανατριχιαστικές στην κυριολεξία […] φέρνουν το «πρόβλημα» στα μάτια και προκαλούν, φωνάζουν «μην αποστρέφεις το βλέμμα, δες εδώ. Να, αυτό είμαι. Το μισό του ενός συν το μισό του άλλου φύλου, ένα αλλόκοτο ον που, ωστόσο, σκέφτομαι, πονάω, αγαπάω, τρέφομαι, κοιμάμαι, αναπνέω, ζω, όπως όλοι σας […] Ένα σφυροκόπημα χωρίς ανάσα στο εξ’ορισμού κανονικό.» Παύλος Λεμοντζής, Kavala Web News

«Μέσα στο πανέμορφο Μπενσουσάν Χαν, στήθηκε μια έξοχη σκηνοθετική πλεκτάνη εναλλαγής εντάσεων και μεταιχμιακότητας, που σε παγίδευε στην queer συγκίνηση της μνήμης και ταυτοχρόνως αποτύπωνε το κλίμα μιας τερατωδίας από τις “κανονικές” προσδοκίες για τον άνθρωπο […] Από το καμπαρέ έως τη μελαγχολική συντριβή, και από την παρωδιοποίηση της ιατρικής γλώσσας μέχρι τον συγκλονισμό της ύπαρξης που εποπτεύεται και καταδιώκεται από τους “κανονικούς”, ο Κωνσταντινίδης έκανε ένα ακόμη παρεμβατικό διάβημα.» Γιώργος Σαμπατακάκης, θεατρολόγος

«Ο σκηνικός χώρος (Μπενσουσάν Χαν) ιδανικός για την περίπτωσή μας: μια στοιχειωμένη χωματερή ψυχών, κάτι ανάμεσα σε ακατοίκητο μπουρδέλο της Αγησιλάου, εγκαταλελειμμένο ψυχιατρικό άσυλο και αίθουσα υποδοχής στο Μπίρκεναου. Η θεατρική ομάδα Angelus Novus και η κολασμένη παράδοση του Αρτώ και του Φουκώ στα καλύτερά της. Έτσε χόμο.» Αντώνης Γλυτζουρής, Καθηγητής Ιστορίας Θεάτρου, Τμήμα Θεάτρου Α.Π.Θ.

«Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης κατεύθυνε άλλη μια φορά το βλέμμα μας σε ένα θέατρο – Γολγοθά Λόγου και Σώματος. Με τον σταυρωμένο Πόνο του Ανθρώπου να γίνεται θέαμα της απόλαυσης στην πιο υψηλή έκφρασή του.Τρεις ηθοποιοί μόχθησαν με την εμπύρετη υποκριτική τους τέχνη να μετουσιώσουν την τραγική αγωνία σε δραματική Πράξη. Και το κατάφεραν. Μην τη χάσετε αυτή τη σκηνική κατάθεση.» Καλλιόπη Εξάρχου, θεατρολόγος

«Μια performance που προκαλεί δονήσεις.» Μαρία Μαυρίδου, δημοσιογράφος