Ετικέτα: Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ GR

ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ ΧΕΝΡΙΚ ΙΨΕΝ       Από το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης Στο Θέατρο Αυλαία  Κριτική Άγγελα Μάντζιου Το έργο  του Χένρικ Ίψεν, ΝΟΡΑ ή Το Κουκλόσπιτο,  από το ΔΗΠΕΘΕ  Ρούμελης, σε σκηνοθεσία κ. Δ. Φοινίτση, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αυλαία. Η παράσταση δομημένη σε δύο μέρη, εξελίσσεται ως δράμα συνειδήσεων και  κοινωνικό σχόλιο, καταγράφοντας  χαρακτήρες και σχέσεις, υπογραμμίζοντας  παράλληλα  άμεσα και τον ρόλο του θεάτρου.  Με  στοιχεία τραγικής ειρωνείας και  σύντομους  διαλόγους, αποκαλύπτεται σταδιακά το δράμα των προσώπων και ο εγκλωβισμός  σε μια ψευδαισθητική πραγματικότητα, έως την τελική ρήξη.  Στο παράδειγμα των δύο κεντρικών προσώπων, της Νόρας και του Τόρβαλτ, καθώς και των άλλων χαρακτήρων που ολοκληρώνουν,  με την εμπλοκή τους, την  αφύπνιση- αντίδραση της ηρωίδας, στο τέλος του έργου, απεικονίζεται μια, διαχρονικού τύπου,  σχέση εξάρτησης, ως ηθική δικαίωση -κατάκτηση ευτυχίας, σε ένα έργο  συμπεριφορών  και ενισχυμένης  κλειστοφοβικής ατμόσφαιρας. Σύγχρονη ανάγνωση και με ενδιαφέρουσες υποδείξεις, αν και ανολοκλήρωτες σε βασικά σημεία, δημιούργησε  το πλαίσιο της εσωτερικής –κυριολεκτικά και μεταφορικά- δράσης.  Το πρώτο μέρος  με σταδιακή αποκάλυψη  των κινήτρων των προσώπων και  από  μιαν απροσδιοριστία χώρου, δεν κατόρθωσε ωστόσο  να ολοκληρωθεί , παρά την ένταση, στο δεύτερο μέρος. Ιδιαίτερα η  επιλογή της μουσικής,  στη σκηνή του πάρτυ, αποδυνάμωσε,  κατά την άποψή μας, αισθητικά το αποτέλεσμα. Τα κοστούμια  της παράστασης , επίσης ένας συνδυασμός  σύγχρονης  αισθητικής και  με χρωματική σκληρότητα (που διαβάζεται και θετικά) περασμένων δεκαετιών, ενίσχυσαν το αποτέλεσμα της σταδιακής απογύμνωσης, υποδηλώνοντας ρητά, στο θεατρικό παιχνίδι συγκάλυψης –αποκάλυψης,  την  κοινωνική διάσταση  των ρόλων. Η χρήση του βίντεο ενίσχυσε  τη σύγχρονη οπτική,  σε υπόδειξη της επικοινωνίας  ως εισβολή  και εξωτερική απειλή,  της εύθραυστης οικογενειακής  ευτυχίας  καθώς και ο χορός της ηρωίδας, σε παράλληλη  ψευδαισθητική μιμητική, έδωσε ένταση και τραγικότητα στον χαρακτήρα της Νόρας. Ακόμη το βίντεο συμπλήρωσε  την ιστορία, δημιουργώντας πολυεπίπεδη δράση προοικονομίας, αν και  όχι πολύ ολοκληρωμένης μορφής  αισθητικά.  Οι ερμηνείες των ηθοποιών, αν και δεν είχαν όλες την ίδια ποιότητα έκφρασης, ήταν  σε γενικές γραμμές στο πνεύμα του έργου. Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι ήταν πειστικοί και είχαν την υπέρβαση που απαιτείται, ιδιαίτερα ο ρόλος της Νόρας αποδόθηκε με πολλές αποχρώσεις. Εύπλαστη ερμηνεία, ελεγχόμενη δραματικότητα, ωραίες ισορροπίες. Ο ρόλος του Τόρβαλτ διέγραψε κύκλους κυκλοθυμίας, συμπληρώνοντας το  σκηνικό της οικογενειακής  κατάστασης, στη διάσταση είναι-φαίνεσθαι.  Νόρα, στη σκηνοθετική γραμμή του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης,  μια απόπειρα  αποστασιοποίησης, στην  παρατήρηση  της έντασης των σχέσεων.  Ένας παραλογισμός θεάτρου –πραγματικότητας, ως  κοινωνικό σχόλιο της  επίπλαστης ευτυχίας,  που θέτει ερωτήματα και εμπλέκει εν μέρει και τον θεατή στη σκηνή ενός πάρτυ, στη θεατρική δράση  μετατόπισης  της οπτικής των πραγμάτων.  Νόρα ή το κουκλόσπιτο, έργο του 1879,του Χένρικ Ίψεν.  Έργο ερωτηματικών που επικαλείται και υπονοεί το θέατρο, ως πραγματικότητα σχέσεων, για τον  ηθικό τρόπο  επιλογής και την κατάκτηση της ευτυχίας.  Συντελεστές: Απόδοση-διασκευή-σκηνοθεσία: Δημήτρης Φοινίτσης Σκηνικός χώρος: Βαγγέλης Γρηγοράκης Ενδυματολογική επιμέλεια: Όλγα Καλογήρου Φωτισμοί: Αλέξανδρος Τριανταφύλλου Βίντεο: Κωνσταντίνος Θάνος Μουσική επιμέλεια: Νατάσα Λιτσαρδοπούλου Φωτογραφίες: Κατερίνα Καμηλάκη Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Στρατάκη Διανομή: Νόρα: Μικαέλα Κεφαλογιάννη Τόρβαλτ: Νικόλας Αλεξίου Κυρία Λίντε: Σοφία Δερμιτζάκη Κρόγκσταντ: Δημήτρης Φοινίτσης ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 1-3 Απριλίου 2016 ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή 3 /4 στις 18:00 και 21:00. ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ 10€ (κανονικό), 5€ (μαθητικό, φοιτητικό, ανέργων, πολυτέκνων και για συλλόγους κατόπιν συνεννοήσεως). ΠΡΟΠΏΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΊΩΝ Στο ταμείο του Θεάτρου Αυλαία  ΩΡΕΣ ΤΑΜΕΊΟΥ  Δευτέρα – Κυριακή 10:30-13:30, 17:30-21:00

JULIAN BARNES Ο ΑΧΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ «…ποιο όνομα σκόπευαν να δώσουν στο νεογέννητο. Εκείνοι απάντησαν: Γιάροσλαβ. Γιάροσλαβ; Ο παπάς δεν φάνηκε ικανοποιημένος… Και ποιο όνομα προτείνετε εσείς τότε; ρώτησαν. Δώστε του κάποιο συνηθισμένο, είπε ο παπάς… Έτσι λοιπόν έγινε ο Ντμίτρι Ντμιτρίεβιτς. Τι σημασία είχε ένα όνομα; Αυτός είχε γεννηθεί στην Αγία Πετρούπολη, άρχισε να […]

 ΜΑΚΜΠΕΘ -Ουίλιαμ Σαίξπηρ – ΚΘΒΕ  «Μακμπέθ»- Από την ομίχλη των δασών του βορρά και των κάστρων της Σκωτίας, ίντριγκες,  προφητείες  και σκοτεινές μηχανορραφίες  καθρεφτίζουν,  στο έργο του δραματουργού ποιητή,  την ανθρώπινη φύση, που αυτοπαγιδεύεται  στο παιχνίδι εξουσίας, αχαλίνωτης επιβολής και εκφυλισμού, εγκλωβισμένη σε κλοιό  αίματος και θανάτου.  Όταν ο ύπνος γίνεται θάνατος και ο φόβος ξεριζώνει τη ζεστή πνοή από  τον κόσμο των ονείρων, ανάσα αίματος  που τροφοδοτεί την ενέργεια της ζωής.  Όταν ο τραγικός ήρωας λαμβάνει αυτό που  έδωσε, ως ανταμοιβή της ζωής, τον θάνατο,  στον κύκλο του μεγάλου χρόνου.  Όταν εκπληρώνονται οι προβλέψεις και κυλά το νερό των αιώνων,  ως αφηγηματική ύλη, της ζωής των προσώπων,  που υπήρξαν κάποτε ευτυχισμένοι βασιλείς  και αλλόκοτα πλάσματα,  που  μεταπλάθει η φαντασία των  παραμυθιών και η ποιητική αντήχηση, στον καθρέφτη του θεάτρου.  Ιστορία  φιλοδοξιών, αίματος, συντριβής,  ως γοτθικό παραμύθι  παράβασης και υπέρβασης ορίων, η παράσταση «Μακμπέθ», την πρεμιέρα του οποίου  παρακολουθήσαμε στο θέατρο της  Εταιρείας  Μακεδονικών Σπουδών,  από το ΚΘΒΕ. Από τον  λιτό σκηνικό  χώρο -εσωτερικό και εξωτερικό ταυτόχρονα- που υπογράμμιζαν,  με τρόπο αφαιρετικό,  ευέλικτα αντικείμενα κλασσικής αισθητικής, υποδηλώνοντας με έμφαση τις σκιές  και με μία αναπαράσταση  μάχης, ξεκίνησε η  σκοτεινή ιστορία του Μακμπέθ.  Σκιές ανθρώπων αναδύθηκαν στο ημίφως, με τις αλλόκοτες μάγισσες- μοίρες και τις αλάνθαστες προφητείες -χρησμούς   να ριζώνουν στην καρδιά του ήρωα, παράλληλα με την εξέλιξη της δράσης  και την ολοκλήρωση των φόνων, που πυροδότησε ο αρχικός φόνος του βασιλιά Ντάνκαν, από το στείρο ζευγάρι  στην καρδιά της μεταφορικής  νύχτας.  Οι ήρωες αυτής της σαιξπηρικής  ιστορίας,  κινήθηκαν στον χώρο της σκηνής με τα κοστούμια  μιας   ελεύθερης αισθητικής σημειολογίας,  σε μια – κατά το ήμισυ- υπενθύμιση της  ιστορικής- κοινωνικής  καταγωγικής αφετηρίας. Η κίνησή τους  είχε αρμονικό σχήμα και υποβοηθήθηκε από τη χρήση του βίντεο,  σε ένα ψευδαισθητικό αποτέλεσμα μετατόπισης  των διαστάσεων και ανάδειξής τους,  ανάλογα με την εξέλιξη των πράξεων-σκηνών της  δράσης. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είχαν τη  σφραγίδα της ομαδικής προσπάθειας στον αγώνα τιθάσευσης του υλικού αφόρμησης και διηγήθηκαν, αναπαραστατικά και με πολλά ηχοχρώματα, τη σκοτεινή ιστορία,  ως  αποτρόπαιο αίνιγμα  ενός προσώπου και ως αρχαίο, συλλογικό  μύθο. Έδωσαν με  πλαστικότητα τη συναισθηματική -αμφίσημη ένταση και οι φωνές ακούστηκαν καθαρά αλλά και σκοτεινά, θαμπά και αντηχητικά  ταυτόχρονα,  υπογραμμίζοντας τις αδιαφανείς περιοχές,  όπου και η φαντασία του ποιητή ακουμπά για να ερμηνεύσει το σκοτεινό βάθος της  ανθρώπινης ύπαρξης.  Σκηνοθετικά – κ. Αν. Ρεβή, πολύ ενδιαφέρουσα  αποτύπωση, βασίστηκε στην  προσεγμένη, πυκνή νοηματικά  και με ποιητικό ύφος  μετάφραση -κ. Δ. Δημητριάδης, παράσταση με εικαστικό χαρακτήρα και μελετημένη αίσθηση αφηγηματικής θεατρικής ροής. Αναπαράσταση,  με αρμονικά εκφρασμένες αντιφάσεις και με εξισορρόπηση αντιθετικών στοιχείων, σε ευθεία υπόδειξη προς τους θεατές.  Παράσταση,  που ενισχύθηκε αισθητικά και από την πρωτότυπη, τόσο ταιριαστή με το ύφος μιας  παλαιάς εποχής,  μουσική, που αξιοποίησε τις εσωτερικές φωνές  και ανιχνεύεται  -και αυτή-  ως  ένα ακόμη είδος,  εγγεγραμμένο στην  κοινή, καταγωγική ρίζα, του ευρωπαϊκού πολιτισμικού κώδικα. «Μακμπέθ», Γκάιντες , τύμπανα και αίμα  μέσα στις λέξεις.  «ΜΑΚΜΠΕΘ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Συντελεστές Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης Σκηνοθεσία: Αναστασία Ρεβή Σκηνικά-κοστούμια: Μάιρα Βαζαίου Μουσική: ”Δαιμονία Νύμφη” [Εύη Στεργίου, Σπύρος Γιασαφάκης] Video Art-φωτισμοί: Γιάννης Κατσαρής Βοηθός σκηνοθέτη, σκηνογράφου, ενδυματολόγου: Εύα Κωνσταντινίδου Β’ Βοηθός ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Τωμαδάκης Βοηθός Video Art: Jean Wong Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη  Παίζουν με αλφαβητική σειρά:  Μάνος Γαλανής (Λέννοξ, Δολοφόνος), Γιάννης Γκρέζιος (Ρος), Βασίλης Ισσόπουλος (Μάλκομ, Δολοφόνος), Κωνσταντίνος Καβακιώτης (Μακμπέθ), Νίκος Καπέλιος (Μακντάφ), Άννα-Μαρία Κεφάλα  (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Γιάννης Καραμφίλης (Μπάνκο), Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Κωνσταντίνος Λιάρoς (Ντοναλμπέιν, Δολοφόνος, Κέθνες), Αντώνης Μιχαλόπουλος (Λοχίας, Φλίανς, Σερβιτόρος, Μέντεθ, Αγγελιοφόρος), Μαριάννα Πουρέγκα (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Εύη Σαρμή (Λαίδη Μακντάφ, Εκάτη, Σέιτον), Βασίλης Σπυρόπουλος (Βασιλιάς Ντάνκαν), Πολυξένη Σπυροπούλου (Λαίδη Μακμπέθ), Γιάννης Χαρίσης (Θυρωρός, Γέροντας γιατρός), Μαρία Χριστοφίδου (Μάγισσα, Κυρία των τιμών). Συμμετέχει επίσης ο Αλέξανδρος Τωμαδάκης. Ά. Μάντζιου

ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΒΟΫΤΣΕΚ- ΓΚΕΟΡΓΚ ΜΠΥΧΝΕΡ ΚΘΒΕ στο  Βασιλικό Θέατρο Φωτογραφίες και βίντεο Θάλεια Τσαβάλου (function(d, s, id) { var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0]; if (d.getElementById(id)) return; js = d.createElement(s); js.id = id; js.src = “//connect.facebook.net/el_GR/sdk.js#xfbml=1&version=v2.3”; fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs);}(document, ‘script’, ‘facebook-jssdk’)); Απο την πρεμιέρα στο Βασιλικό θέατρο -ΒΟΥΤΣΕΚ -του Γκέοργκ Μπύχνερ .! Δημοσιεύτηκε από Gr4you στις Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016 Πολυφωνία ανοιχτού πειράματος στο θέατρο. Από το πραγματικό γεγονός στην τέχνη του θεάτρου, πραγματεία μελέτης της ανθρώπινης επιρροής, δια των εξουσιαστικών μηχανισμών του στρατού και της επιστήμης, στη ζωή των απόκληρων της κοινωνίας. Ένα σύστημα αποσπασματικών σκέψεων-εκδοχών, ως κατάθεση προσωπικής  μαρτυρίας, μιας αφηγηματικής επεξήγησης,  στο παράδειγμα της φυσικής εξόντωσης ενός ανθρώπου. Οπτικές ποικιλότροπων εκδοχών, μιας θραυσματικής  πραγματικότητας πολλαπλασιασμένων φωνών, πάνω στην ψυχοσύνθεση ενός στρατιώτη-πειραματόζωου στον διαμεσολαβητικό θεατρικό κύκλο.  Woyzeck– (Georg Büchner-): Χειρόγραφα. Από το κοινωνικό   γεγονός στην τέχνη της γραφής και του θεάτρου. Καταγγελτική ανασύνθεση μιας εποχής  δια της  καταγραφής ενός γεγονότος που αφορά ένα ασήμαντο πρόσωπο. Πολυεπίπεδη πολιτική σκέψη προοραματικού χαρακτήρα ως τέχνη, με την σφραγίδα της επιστημονικής κριτικής ανάγνωσης, του νεαρού φοιτητή-συγγραφέα.  Στην παράσταση του ΚΘΒΕ «Βόϋτσεκ» στο Βασιλικό θέατρο,  σε σκηνοθεσία κ. Σ. Τσακίρη, παρακολουθήσαμε, μια συνθετική εργασία αφαιρετικής προοπτικής όσο  και μια αφηγηματική αναπαράσταση, συγκεκριμένης προσωπικής οπτικής, γύρω από την δικαστική  διερεύνηση της αλήθειας ενός προσώπου, θύματος και θύτη του ίδιου μηχανισμού. Μοντέρνα ανάγνωση με τρόπο σαφή ταυτόχρονα, σε ρεαλιστική γλωσσική  έκφραση,  όλων των θεματικών κύκλων της ιστορίας  του «Βόϋτσεκ»: Εξουσιαστικοί μηχανισμοί επιβολής, επιστημονικές μέθοδοι ψυχοτροπικού ελέγχου της συμπεριφοράς, εργασία, φτώχεια , κοινωνικός αποκλεισμός και ελλιπής  επικοινωνία, ηθικές και θρησκευτικές αναφορές, η κραυγή του έρωτα και ο καρπός του ως μέλλον, τα ήθη μιας εποχής,  σε  ένα διάτρητο πλέγμα σκέψεων που πέφτουν στο κενό και παράλληλα μια υπερβατική κριτική ανάγνωση του κόσμου.  […]