20 Νοεμβρίου 2015

( θεατρική Ομάδα Σημείο Μηδέν) Μινιμαλιστικό, αφηγηματικό, με ιδιότυπη κίνηση στην απουσία θεατρικής δράσης, οραματικό, με μια πολιτική διάσταση στις αναλογίες μαθηματικών και φιλοσοφίας, απαισιόδοξο, ως καταγραφή ενός μελλοντικού κόσμου στην ατομική συντριβή του, στον μέλλοντα χρόνο. Κείμενο ενδιαφέρον σε επιμέρους σκέψεις αλλά χωρίς πνεύμα και βάθος, κουραστικό και μονοδιάστατο στο σύνολό του, που η θεατρική ομάδα Σημείο Μηδέν υποστήριξε σε μια ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα εικονοποιΐας, μουσικής και αφήγησης. Σε μια αναφορική κατάσταση του παρόντος -μέλλοντος χρόνου, στην απουσία δράσης, ο σκηνοθέτης της παράστασης αξιοποίησε τον αφηγηματικό μίτο , υποστήριξε την εικόνα του κειμένου πυροδοτώντας την ένταση της σκέψης των σωμάτων, ως αντίδραση και αποδοχή του εφιαλτικού ενδεχόμενου στον αφανισμό και την επιβίωση των ανθρώπων. Η ομάδα των ηθοποιών, με εξασκημένη σωματικότητα, ακούμπησε στη φόρμα της δυστοπικής επικοινωνίας και , χωρίς πολλά σκηνικά αντικείμενα, δημιούργησε μία θεατρική ατμόσφαιρα επικείμενου συμβάντος. Ο σκηνικός χώρος, γεωμετρικά οριοθετημένος, δεν άφησε περιθώρια ανάπτυξης άλλων σκέψεων και λειτούργησε ως εργαστήριο παρατήρησης παραλογισμού. Το μάτι της εξουσίας και οι άνθρωποι, ως ενδεικτικά παραδείγματα αριθμών, κινήθηκαν στον συμβολικό, υπογραμμισμένης –και στα κοστούμια- χρωματικής αυστηρότητας χώρο και η μουσική ακολούθησε τις εσωτερικές σκέψεις, τονίζοντας την απουσία ατομικής επιλογής, ως υπαινικτική αρχέγονη αποτύπωση . «Εμείς», ψηγματική-θραυσματική οραματική σύλληψη του μέλλοντος των ανθρώπων, στο σχήμα των αριθμών και στην κυριαρχία της εξουσίας. Θεατρική ανάγνωση εικονικού τρόπου , ενός μη θεατρικού κειμένου που το κοινό χειροκρότησε αμήχανα στο τέλος . Συντελεστές της παράστασης: Γιεβγκένι Ιβάνοβιτς Ζαμιάτιν (1884-1937 «Εμείς». Ομάδα Σημείο Μηδέν Σκηνοθεσία-θεατρική απόδοση-σκηνική εγκατάσταση: Σάββας Στρούμπος Μετάφραση από τα Ρωσικά – κατασκευή μουσικού οργάνου και καθισμάτων: Δαυίδ Μαλτέζε Μουσική: Έλλη Ιγγλίζ Φωτισμοί: Κώστας Μπεθάνης Κοστούμια: Αiram Μαρία Παπαδοπούλου Κατασκευή σκηνικού: Χαράλαμπος Τερζόπουλος Δραματουργική συνεργασία: Μαρία Σικιτάνο Μακιγιάζ: Βιργινία Τσιχλάκη Χειριστής φωτός: Δημήτρης Σταμάτης Photo credits: Αντωνία Κάντα Video & trailer credits: Χρυσάνθη Μπαδέκα Δημιουργία αφίσας: Soul Design Διανομή Δαυίδ Μαλτέζε: D-503 Ελεάνα Γεωργούλη: I-330 Έλλη Ιγγλίζ: Αφηγητής Δημήτρης Παπαβασιλείου: Ευεργέτης Έβελυν Ασουάντ: Ο-90 Ά. Μάντζιου

Όλο το άρθρο

Αντιθέατρο, ως εκδήλωση ελευθερίας, όπως περιγράφει ο συγγραφέας το πρώτο του έργο, – Η φαλακρή τραγουδίστρια (1948 ) , γραμμένο για τους φίλους του για να τους κάνει να γελάσουν…(από το πρόγραμμα του έργου). Η θεατρική ομάδα-Θέατρο Δ ΕΝ, παρουσίασε το έργο του Ιονέσκο «Η φαλακρή τραγουδίστρια», στο θέατρο Αυλαία, σε σκηνοθεσία κ. Β. Βασιλάκη. Η σκηνοθετική πρόταση, όπως σχηματοποιήθηκε επί σκηνής, ως εικόνα, λόγος, σχέση, νόημα, έδωσε ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα, επικεντρωμένο στην απόπειρα επικοινωνίας των προσώπων του έργου και σε διπλή, υποδεικτική ανάγνωση ανατροπής, ωσάν επαναλαμβανόμενη ηχώ αναδιήγησης- μιμητικής χρήσης- του γλωσσικού κώδικα των ανθρώπων. Ανέδειξε τους νοηματικούς άξονες του έργου, έδωσε κωμικότητα και υποδήλωσε αντιθετικά, την απορρέουσα τραγικότητα της κενής επικοινωνίας, στο φλύαρο σχήμα και τις αμήχανες σιωπές και ακόμη, έδωσε μια χροιά επικαιρότητας, εισάγοντας εκφράσεις της σύγχρονης ηλεκτρονικής κωδικοποιημένης επικοινωνίας στο αυτάρεσκο κενό σχήμα. Οι ηθοποιοί της παράστασης, έδωσαν εικόνα και κίνηση στο κυκλικό σχήμα της διαταραγμένης επικοινωνίας και παρουσίασαν πειστικά το επικοινωνιακό παιχνίδι, με ζωηρότητα και εκφραστική ποικιλία. Οι αντιθέσεις τους, τα λόγια τους, η παρουσία τους, έδωσαν όγκο στην παράσταση, υπό το ευρηματικό -σκηνικά- ρολόι, σε ευθεία υπενθύμιση του χρονικού κύκλου ζωής των ανθρώπων και άλλων συνδηλώσεων. Αυτός ο λιτός σκηνικός χώρος, ακούμπησε στις αναπνοές όλων των συμφραζομένων, ενισχύοντας, στο αφαιρετικό σχήμα, τη φαντασία του θεατή, ως προς τον χώρο δράσης του έργου, ενός έργου ομολογουμένως υπερτιμημένου και χωρίς βάθος σε σχέση με την φήμη που το ακολουθεί. Ο ήχος των σειρήνων, ενδιαφέρον -ως ένα βαθμό- στοιχείο επιλογής αλλά και χωρίς φαντασία δημιουργικής κάλυψης του συνόλου του έργου με μουσικές φράσεις, λειτούργησε αποδυναμωτικά στο συνολικό αποτέλεσμα. Τα κοστούμια της παράστασης ενταγμένα στην αισθητική της κοινωνικής τάξης του έργου, με πινελιές μιας λοξής και ευχάριστα αλλόκοτης αισθητικής, ακολούθησαν, χωρίς υπερβολή, το εικαστικό σχήμα της παράστασης. Παράστασης, χωρίς υπερβάσεις και με σφραγίδα συνολικής προσπάθειας, που διερευνά το σύστημα επικοινωνίας ως θεατρική εικόνα. Η Φαλακρή Τραγουδίστρια Σκηνοθεσία: Βασίλης Βασιλάκης Μουσική παράστασης: Δήμος Βρύζας Σκηνικά: Γιώργος Μπάμπος Λαμπρόπουλος, Βασίλης Βασιλάκης Κοστούμια: Στέλλα Γκρεκιώτη Φωτισμοί: Βασίλης Βασιλάκης Ηθοποιοί: Λάζαρος Θεοδωρακόπουλος, Βίκυ Ίτσιου, Γιάννης Κοντός, Σιδέρης Νανούδης, Κλέα Σαμαντά Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου Μια παραγωγή της ομάδας «Θέατρο ΔΕΝ».

Όλο το άρθρο