ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΕΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΟΥΛΛΑ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΒΑΡΒΑΡΑ ΔΟΥΚΑ
ΗΘΟΠΟΙΟΙ :
Κλεάνθης Βαρσαμούλης
Αποστόλης Κατσιανικούλης
Κων/νος Μητρόπουλος
Γιώργος Πέππας
Πέτρος Τσαπαλιάρης
Αράς Χαμεντιάν
Θερινή Αυλαία
«Πέρσες» τραγωδία του
Αισχύλου( Ελευσίνα 525- Γέλα Σικελίας 456 π.Χ.).Στρατιωτική ποίηση, έργο που
γράφτηκε κατά παραγγελία για την
εξύμνηση της νίκης των Ελλήνων στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, δημοφιλές έπος . Μια
διασκευή του δράματος «Φοίνισσαι» του
Φρυνίχου, στο οποίο γυναίκες από τη
Φοινίκη πηγαίνουν στα Σούσα για να μάθουν τα νέα της εκστρατείας των Περσών.
Έργο χωρίς δράση, επικεντρωμένο στην έννοια της Ύβρεως (Ξέρξης )και της νίκης
των Ελλήνων σε μια λεπτομερή αφήγηση της μεγάλης ναυμαχίας στην οποία πολέμησε
κι ο ποιητής. Μία ιστορική μαρτυρία ενός έργου που κέρδισε την πρώτη νίκη (472
π.Χ.), μια άμεση αναφορά της αναμέτρησης Ελλήνων και Περσών και της νίκης της ναυμαχίας της Σαλαμίνας (480 π.Χ.)που
αναδιηγείται στα Σούσα ο ίδιος ο Ξέρξης, ο Χορός των ανδρών, ο Αγγελιαφόρος.
Αισχύλου( Ελευσίνα 525- Γέλα Σικελίας 456 π.Χ.).Στρατιωτική ποίηση, έργο που
γράφτηκε κατά παραγγελία για την
εξύμνηση της νίκης των Ελλήνων στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, δημοφιλές έπος . Μια
διασκευή του δράματος «Φοίνισσαι» του
Φρυνίχου, στο οποίο γυναίκες από τη
Φοινίκη πηγαίνουν στα Σούσα για να μάθουν τα νέα της εκστρατείας των Περσών.
Έργο χωρίς δράση, επικεντρωμένο στην έννοια της Ύβρεως (Ξέρξης )και της νίκης
των Ελλήνων σε μια λεπτομερή αφήγηση της μεγάλης ναυμαχίας στην οποία πολέμησε
κι ο ποιητής. Μία ιστορική μαρτυρία ενός έργου που κέρδισε την πρώτη νίκη (472
π.Χ.), μια άμεση αναφορά της αναμέτρησης Ελλήνων και Περσών και της νίκης της ναυμαχίας της Σαλαμίνας (480 π.Χ.)που
αναδιηγείται στα Σούσα ο ίδιος ο Ξέρξης, ο Χορός των ανδρών, ο Αγγελιαφόρος.
Σούσα, μια μεγάλη στρατιά κι ένα σχέδιο κατάκτησης της
Αθήνας που θα προκαλέσει την την οργή των θεών ,την Άτη, τιμωρία της Ύβρεως του αρχηγού της Ασιατικής
στρατιάς. Συντριβή των Περσών και δόξα
των Ελλήνων και μιας πόλης ξακουστής: της Αθήνας.
Αθήνας που θα προκαλέσει την την οργή των θεών ,την Άτη, τιμωρία της Ύβρεως του αρχηγού της Ασιατικής
στρατιάς. Συντριβή των Περσών και δόξα
των Ελλήνων και μιας πόλης ξακουστής: της Αθήνας.
Στην παράσταση των Περσών που παρακολουθήσαμε στη θερινή
Αυλαία σε ασυνήθιστο-για αρχαίο δράμα- χώρο με διαφορετική αύρα (χώρος της ΔΕΘ)η σκηνοθέτις κ. Β.Δούκα
παρουσίασε με τρόπο λιτό και ευρηματικό το αφηγηματικό έπος της μοιραίας Ύβρεως
των Περσών και του ορμητικού βασιλιά Ξέρξη που οδήγησε στον όλεθρο το άνθος της
Ασίας. Ο Χορός των ανδρών στο αφαιρετικό σκηνικό του άδειου χώρου αφηγήθηκε τα
δεινά και με ελάχιστα διακριτικά μέσα συντόνισε την αναδιήγηση- ως αγγελιαφόρος
με τον ήχο των ραβδιών με την αλλαγή των γαλάζιων μαντηλιών σε μια δυναμική
αναπαράσταση με λόγια και ελάχιστη κίνηση. Η Άτοσσα του κ. Κων/νου Μητρόπουλου
με καλυμμένο το πρόσωπο με χρυσαφί πέπλο και με εντυπωσιακό κοστούμι στο χρώμα
της σκουριάς με εσωτερικό που θύμιζε το γαλάζιο της εσάρπας του χορού, μίλησε
με μεγαλοπρέπεια που υπέδειξε η κίνηση των χεριών και της βασιλικής κεφαλής . Θρήνησε
τη συμφορά που φανέρωσε ο κύκλος του ονείρου της, όπως ρεαλιστικά αποκάλυψαν οι εξελίξεις της
τύχης του γιου της. Η επίκληση του βασιλιά Δαρείου θα οδηγήσει στο δρόμο του
φωτός τον γενναίο βασιλιά που έρχεται ως φάντασμα να προφητέψει τις καλλίτερες
μέρες για το λαό του, αφηγούμενος και την ισχυρή προϊστορία των ονομάτων που
βασίλεψαν πριν από αυτόν.
Αυλαία σε ασυνήθιστο-για αρχαίο δράμα- χώρο με διαφορετική αύρα (χώρος της ΔΕΘ)η σκηνοθέτις κ. Β.Δούκα
παρουσίασε με τρόπο λιτό και ευρηματικό το αφηγηματικό έπος της μοιραίας Ύβρεως
των Περσών και του ορμητικού βασιλιά Ξέρξη που οδήγησε στον όλεθρο το άνθος της
Ασίας. Ο Χορός των ανδρών στο αφαιρετικό σκηνικό του άδειου χώρου αφηγήθηκε τα
δεινά και με ελάχιστα διακριτικά μέσα συντόνισε την αναδιήγηση- ως αγγελιαφόρος
με τον ήχο των ραβδιών με την αλλαγή των γαλάζιων μαντηλιών σε μια δυναμική
αναπαράσταση με λόγια και ελάχιστη κίνηση. Η Άτοσσα του κ. Κων/νου Μητρόπουλου
με καλυμμένο το πρόσωπο με χρυσαφί πέπλο και με εντυπωσιακό κοστούμι στο χρώμα
της σκουριάς με εσωτερικό που θύμιζε το γαλάζιο της εσάρπας του χορού, μίλησε
με μεγαλοπρέπεια που υπέδειξε η κίνηση των χεριών και της βασιλικής κεφαλής . Θρήνησε
τη συμφορά που φανέρωσε ο κύκλος του ονείρου της, όπως ρεαλιστικά αποκάλυψαν οι εξελίξεις της
τύχης του γιου της. Η επίκληση του βασιλιά Δαρείου θα οδηγήσει στο δρόμο του
φωτός τον γενναίο βασιλιά που έρχεται ως φάντασμα να προφητέψει τις καλλίτερες
μέρες για το λαό του, αφηγούμενος και την ισχυρή προϊστορία των ονομάτων που
βασίλεψαν πριν από αυτόν.
Ο Πέρσης
ηθοποιός ερμήνευσε στη γλώσσα του (Φαρσί)τα λόγια αυτά δίνοντας μια εντύπωση
ασυνήθιστη (όπως ίσως ένιωθε κι ο Αθηναίος θεατής να ακούει τα ονόματα ξένων Περσών πολεμιστών που πήραν μέρος στην παλιά
εκστρατεία της κατάκτησης της Ελλάδας). Την ώρα της αποχώρησης του βασιλιά
Δαρείου, έρχεται στη σκηνή η βασίλισσα
και μέσα από το κοστούμι της προβάλλει ο Ξέρξης σε συμβολισμό γέννησης, καταγωγής και
ήττας. Η ερμηνεία του είχε μια έκφραση δυνατή, πειστική και νεανική στον πυρήνα
της αμεσότητας αναδιήγησης του σχεδίου κατάκτησης και υποταγής της Αθήνας, από τον ισχυρό βασιλιά των Περσών. Παράτολμο σχέδιο
που η Μοίρα δεν συναινεί να ευωδώσει. Στη θρηνητική ωδή απαντά ο Χορός που σηκώνει το σώμα του
πολύπαθου βασιλιά σε μια συμβολική έξοδο.
«Τι ουν , άναξ Δαρείε;…πώς αν εκ τούτων έτι πράσσοιμεν ως
άριστα Περσικός λεώς;» Χορός.
άριστα Περσικός λεώς;» Χορός.
«Ει μη στρατεύοισθ’ ες τον Ελλήνων τόπον, μηδ’ ει στράτευμα
πλείον η το Μηδικόν.αυτή γαρ η γη ξύμμαχος κείνοις πέλει»Δαρείος.
πλείον η το Μηδικόν.αυτή γαρ η γη ξύμμαχος κείνοις πέλει»Δαρείος.
Πέρσες , τουΑισχύλου, ύμνος της Αθήνας από εχθρούς , συντριβή μιας μεγάλης στρατιάς στο
υπερφίαλο σχέδιο κατάκτησης, κυριαρχία του μοιραίου θεϊκού νόμου, αποδόθηκαν
από την ομάδα των έξι ηθοποιών με ελάχιστα μέσα και με ομαδικό πνεύμα που
αξιοποίησε την δράση της αφήγησης με έξυπνα ευρήματα. Ποιητικός περιγραφικός λόγος μιας ένδοξης εποχής. Στη
μετάφραση (Π.Μουλλάς) ακούστηκε
ακαδημαϊκός και κάπως δύσκαμπτος χωρίς τη ρέουσα αίσθηση της καθημερινής λαϊκής και εύστοχης – εκφραστικά χρήσης.
Πέρσες -σε συντομευμένη εκδοχή, μεράκι
χειροποίητου θεάτρου, μια πρόταση νέων καλλιτεχνών. Μια λιτή παράσταση με πινελιές ρόλων στα κοστούμια.Η απουσία μουσικής- έδωσε βαρύτητα στο λόγο αν και
πιστεύουμε πως η μουσική αναδεικνύει το βάθος των σκέψεων φωτίζοντας τον
ποιητικό λόγο, οδηγώντας σε πιο σύνθετο
αποτέλεσμα αισθητικής καλλιτεχνικής έκφρασης την αρχαία τραγωδία.
Άγγελα ΜΆΝΤΖΙΟΥ